G-icon: Little Black Dress (LBD)

 Coco Chanel vond hem uit: de Little Black Dress, tegenwoordig ook bekend als de LBD. Hij overleefde alle modetrends. Geen wonder, want het kleine zwarte jurkje past iedereen. Al generaties lang gaat de LBD mee. Het is hèt kledingstuk van de vorige eeuw maar ook van deze eeuw. De Eerste Wereldoorlog bleek een prelude voor het losweken van de in korset gesnoerde lijfjes. En eigenlijk kon het ook maar één iemand zijn die de visie had om deze natuurlijke loop van de geschiedenis een modetwist te geven. Coco Chanel had lak aan vastgeroeste gewoonten en sloeg erin haar eigen stijl op te bouwen door alles wat haar niet bevoel ‘uit de mode’ te noemen.

Bestond een jurk begin 20e eeuw nog gemiddeld uit zeven meter stof, eind jaren twintig was er niet meer dan twee meter nodig om een vrouw te laten stralen. Een gemakkelijk item om te dragen vond Coco de Little Black Dress niet. “Je toetakelen als Scheherazade is niet moeilijk, maar met een minimalistisch ontwerp zorgen voor uitstraling, is stukken lastiger.” Langzaam veroverde het zwarte jurkje zich een plaats in de modewereld, met de jaren ’40 en ’50 als golden age. De onsterfelijkheid van het kleine zwarte jurkje werd zelfs gevangen in een boek door vintage-verzamelaar Didier Ludot.

Alle vrouwen hadden er wel een of twee in hun kast hangen. Christian Dior zei: “Een LBD kun je op elk tijdstip aan, op elke leeftijd en bij elke gelegenheid.” Een van de historische momenten die van belang is geweest voor de LBD was het prachtige jurkje dat Audrey Hepburn droeg in de film ‘Breakfast at Tiffany’s.’ Audrey droeg in bijna elke scene een getailleerde LBD van Givenchy, waardoor het effect ervan tot miljoenen vrouwen doordrong. Moeiteloos heeft de LBD inmiddels het derde millennium gehaald. Het jurkje schijnt over het eeuwige leven te beschikken en overleeft alle trends. Waarom? Het fashion icon is verleidelijk, elegant, praktisch, chic en is er in alle prijzen en maten.