Waarom het zo belangrijk is dat we over ons eigen lichaam kunnen beslissen

Samen met Milou Deelen brengen wij het oh zo belangrijke recht op abortus onder de aandacht

abortus-baas-in-eigen-buik
Louisa van Zuilichem

Abortus plegen in de Amerikaanse staat Alabama is sinds deze week verboden. Zelfs na verkrachting of incest is het er niet toegestaan een zwangerschap af te breken. Maar Alabama is niet de enige conservatieve Amerikaanse staat waar de tijd stil lijkt te staan; ook in Oklahoma en Kansas wordt het vrouwen niet makkelijk gemaakt. Hordes demonstranten wachten daar vlak buiten de poorten van abortusklinieken jonge vrouwen op die zojuist door een emotionele beproeving zijn gegaan, en delen al blèrend ongegeneerd hun mening. Een mening waar deze vrouwen allerminst op zitten te wachten.

Maar wie denkt dat die demonstraties zich beperken tot de Verenigde Staten en andere conservatieve landen, heeft het mis. Ook in ons zeer tolerante land, waar vrouwen al jaren – wat zeggen we: decennialang – de keuzevrijheid hebben om een zwangerschap te laten afbreken, verschijnen demonstranten steeds vaker op de stoep van abortusklinieken. Sterker nog, we hebben het hier niet meer over enkele demonstranten, maar over een heuse anti-abortusbeweging met een toenemend aantal aanhangers die vrouwen van gedachten proberen te veranderen. Een beweging die zichzelf ook wel 'pro-life' noemt.

In dit artikel brengen wij – samen met gamechanger en activist Milou Deelen, die krachtig weet te verwoorden waarom het zo belangrijk is dat wij vrouwen over ons eigen lichaam kunnen beslissen – het recht op abortus onder de aandacht.

Er is iets aan het veranderen
Het is namelijk opvallend hoe die pro-life beweging zich de laatste tijd lijkt te manifesteren. Conservatievelingen zijn er altijd al geweest, maar de manier waarop demonstranten zich onlangs actief lijken te verenigen, toont een zorgwekkende ontwikkeling aan. Daarnaast valt hun strategie steeds meer op. Waar demonstranten voorheen met borden met daarop omstreden slogans hun punt wilden maken, gebruiken ze tegenwoordig steeds vaker hun stem. Letterlijk. Direct en nogal aanvallend spreken zij bezoekers van abortusklinieken aan op hun keuze, die – precies zoals we zeggen – hún keuze is.

Die aanpak lijkt overduidelijk over te waaien uit onder meer Amerika, waar dus steeds strengere abortuswetten gelden. De anti-abortusbeweging krijgt in de VS steeds meer macht. Dat heeft voornamelijk te maken met de toenemende invloed van rechtse partijen in het Witte Huis. Door die toenemende macht is de groepering het internationaal gaan zoeken; de afgelopen jaren zijn er netwerken en samenwerkingsverbanden gevormd, die op internationaal niveau opereren, met als doel het afnemen van bepaalde rechten van de vrouw – zoals het plegen van abortus.

Volkskrant-journalist Jennie Barbier vatte deze nogal onverwachte, maar vooral verontrustende ommekeer in haar column afgelopen weekend sterk samen. "Tijdens dat jarenlange zwijgen, is hier iets geks gebeurd," stelt Barbier, doelend op het opvallend lage percentage jongeren tussen de 18 en 34 jaar dat vindt dat abortus een vanzelfsprekend vrouwenrecht is: 66 procent. "Is abortus soms een nieuw taboe aan het worden voor de generatie die opgroeide met de vanzelfsprekendheid van dit verworven recht en er dus niet echt over sprak, er niet over hoefde te praten?"

Mannen beslissen over het vrouwenlichaam
Met die brandende vraag in ons achterhoofd bellen we met de 23-jarige Milou Deelen – één van de gamechangers in ons meinummer – die in 2017 op een ludieke en gedurfde manier aandacht vroeg voor seksisme, en zich sindsdien elke dag hardmaakt voor haar normen en waarden, én die van de vrouw in het algemeen. Ze is zich naar eigen zeggen doodgeschrokken van het nieuws in Alabama. "Ik vind het vreselijk. De nieuwe wet maakt het plegen van abortus illegaal; wat zijn de gevolgen daar dan weer van?"

Maar wat Milou misschien nog wel het absurdst vindt, is het feit dat de wet is aangenomen door een groep witte mannen. "Mannen die beslissen over ónze lichamen. Dat is toch te bizar voor woorden? Mensen maken een vergelijking met The Handmaid's Tale, een serie waarin vrouwen als een staatseigendom worden gezien. Dat de serie zoveel gelijkenis heeft met de situatie in Alabama, maakt me doodsbang. Het verontrust me dat we teruggaan naar iets waar we zo lang voor hebben gestreden."

Het recht op abortus onder de aandacht
Met de huidige situatie in de VS en de groeiende anti-abortusbeweging in Nederland in het achterhoofd, is Milou het met ons eens dat het enorm belangrijk is om dit topic onder de aandacht te brengen en openheid over het onderwerp te stimuleren. Ze is het eens met Barbier dat het plegen van abortus, en erover praten, geen taboe zou moeten zijn, maar vraagt zich toch af of het ooit géén taboe is geweest. "We waren er sowieso nog niet helemaal, maar we gaan zeker weer de andere kant op. De verkeerde kant." Wat Milou betreft is die koerswijziging moeilijk te beseffen. "Ik kan me niet voorstellen hoe het plegen van abortus verboden kan zijn."

Tot slot beantwoordt Milou de centrale vraag van dit artikel. Althans, een antwoord formuleren hoeft ze niet, maar daarmee slaat ze juist de spijker op z'n kop. "Waarom is het zo belangrijk om te kunnen beslissen over ons eigen lichaam? De vraag alleen zegt al genoeg: het is óns lichaam, dus wij mogen ermee doen wat we willen, en niemand anders. Niets is naar mijn mening meer vanzelfsprekend."

Advertentie - Lees hieronder verder
Meer van Body