Columnist Eline over de struggle die bad-hair day heet

De struggle die bad-hair day heet

'Ik zou het haar willen hebben van de actrices van Little Woman'
Dennis Swiatkowski

Eline Cordie (34) was de afgelopen vijftien jaar onder andere go-go danseres, suikerspinverkoopster en mislukt fotomodel. Nu schrijft ze elke week voor Glamour over alles wat haar bezighoudt.

Droomkapsel

Als ik één wens zou mogen doen zou ik, naast wereldvrede natuurlijk, het haar willen van de hoofdrolspeelsters in Little Women. Van dat golvende zeemeerminnenhaar. Maar ik heb het idee van mooi haar al lang geleden laten varen. En zo ziet het er ook uit. Aan mijn lieve kapper ligt het in elk geval niet. Het ligt aan mezelf. Net als met de meeste dingen in mijn leven ga ik wat mijn haar betreft voor een maximaal resultaat met minimale inspanning. Maar de keiharde waarheid is dat ik nu eenmaal niet het soort haar heb wat uit zichzelf goed zit. Ik moet er iets mee. Maar ja, ik heb geen zin om het te föhnen. Ik heb geen zin om er iets in te smeren. Ik was het, ik laat het drogen terwijl ik op de fiets zit met tegenwind en ziedaar, coupe blamage.

Gordijneffect

Een paar jaar geleden was ik in een wilde bui en liet een pony knippen. Ik vond het zelf behoorlijk goed staan. Ik had ineens ook vet veel sjans, het was alsof er een wereld voor me openging die “goed haar” heet. In deze wereld scheen altijd de zon. Er waren wel wat nadelen. Die pony werd namelijk al heel snel vettig en zweterig waardoor er in de loop van de dag een onsmakelijke plak haar op mijn voorhoofd zat. Ook spleet mijn pony bij de eerste de beste windvlaag open in het midden: het gevreesde “gordijneffect”. Ik betrapte mezelf erop dat ik de hele tijd in de spiegel zat te kijken of die rot pony nog wel goed zat. Ik moest een kam en een haarborstel meenemen van thuis om het gordijneffect tegen te gaan en zelfs, oh horror, met haarlak aan de gang. Lang verhaal kort, het was me allemaal veel te veel gedoe en die pony ging me vreselijk tegenstaan.

Geef nooit op

De huidige status van mijn haar is dat het aan mijn hoofd hangt. Daar is alles wel zo’n beetje mee gezegd. Het is niet dat ik er wakker van lig maar ik ben toch er toch ook niet klaar voor om het definitief op te geven. Zo heb ik op het internet speciale vitaminen gekocht die ‘langer, gezonder haar’ beloven en overweeg ik extensions. Maar dat is me toch een partij duur, niet normaal. Je bent er al gauw een paar honderd euro aan kwijt en ik denk eerlijk gezegd niet dat ik dat geld ervoor over heb.

En daarmee is het cirkeltje wel zo’n beetje rond: ik doe een halfbakken poging meer tijd en moeite in mijn haar te steken maar raak al snel ontmoedigd, dus zit mijn haar belabberd, ik doe een halfbakken poging, raak weer ontmoedigd… enzovoort, enzovoort tot in de eeuwigheid. En ondertussen blijft mijn haar maar kut zitten.

Oh, om toch eens één keer in mijn leven Goed Haar te hebben. Ik denk dat al mijn zorgen dan spontaan van me afglijden.

This content is created and maintained by a third party, and imported onto this page to help users provide their email addresses. You may be able to find more information about this and similar content at piano.io
Advertentie - Lees hieronder verder
Meer van Haar