Fenna (24) werd meegezogen in de veganhype, maar het is moeilijker dan verwacht

"Ik lieg dat ik vegan eet"

image
Glamour

Ook Fenna (24) wilde, net als velen, een vegan dieet volgen. Toch hield ze het niet vol, maar dat houdt ze voor de buitenwereld nog even verborgen. “Ik snakte zo naar een bitterbal.”

Vegan hype

“Het begon met die eetdagboeken in tijdschriften. Boerenkoolshake hier. Linzentaart daar. Ik vond het zo overdreven; waarom niet gewoon genieten van het leven? Maar die meiden zagen er wél fantastisch uit. Minder vlees is voor iedereen gezonder, en een beter milieu begint bij jezelf. Trouwens, iets afvallen was ook geen slecht idee. Ik raakte erover in gesprek met een vegan vriendin en werd steeds enthousiaster over haar levenswijze. Meer energie, een mooiere huid én een beter gevoel over je ecologische footprint: allemaal voordelen! Mijn vriend besloot uit solidariteit mee te doen, hoewel hij in restaurants wel gewoon vlees wilde kunnen eten.

Rustige start

Ik begon rustig. Dus wél honing, ook al wordt dat door bijen gemaakt. En ik wilde schoenen dragen die ik leuk vind, ongeacht of ze van leer zijn of niet. Voor de rest ging ik ervoor. Enthousiast kocht ik receptenboeken, rauwe noten, spirulina en tofu- en sojaproducten. De eerste weken vond ik alles nog best eetbaar. Ik maakte chili sin carne met uitgebakken vegan spekjes, overnight oats en spinaziesmoothies. Wat voelde ik me trots en voldaan. Ik kon het ook! En inderdaad: mijn huid zag er stukken frisser uit. Ik was zo vier kilo kwijt en werd vaak al wakker voordat mijn wekker afging.

Wel was ik erg veel tijd kwijt aan koken en etiketten lezen. En na een maand of drie voelde ik me een levende maiskolf: zo plantaardig. Ik snakte naar een bitterbal. Slagroomsoesjes. Als ik een patatzaak passeerde, moest ik me inhouden om niet bij iemand te bedelen om één frietje met mayo. Zat mijn familie op een feestje aan de taart, knaagde ik aan een haverkoekje.

Stiekem vlees eten

Langzaam begon ik mijn grenzen te verleggen. Ik mocht best één keertje kip. Want, zo redeneerde ik, als je als vegan extra vitaminen moet slikken, is je dieet gewoon niet volwaardig. Ik vrat mijn vingers er bijna bij op. Bij een tankstation kocht ik een goddelijke tosti. En het compliment van mijn vriend dat ik eindelijk fatsoenlijke vegan-rookworst had gevonden, was onterecht. Het was rundvlees. Ik at gezond, maar voegde soms ‘een plusje’ toe. Stiekem natuurlijk. Want ondertussen loog ik dat ik geweldig bezig was.

'Ik loog dat ik geweldig bezig was'

Toen ik op een kerstmarkt een worst rook, besloot ik dat ik er klaar mee was. Ik vond vegan eten gewoon niet bevredigend. Ik miste bepaalde smaken. Haring! Spareribs! Ik hoefde echt niet meteen los te gaan, maar af en toe een curry met échte kip? Ik besprak het met mijn vriend, die schoorvoetend toegaf dat hij al die tijd gesmokkeld had. Konden we please weer terug naar ons oude eetpatroon? En die heilige eetdagboeken waren vast een beetje aangedikt.

Part-time vegan

Nu eet ik parttime vegetarisch, ook al ben ik nog niet uit de kast. Ik smul van een gekookt ei. Zalmlasagne. Een broodje échte brie. Natuurlijk let ik nog goed op mijn voeding. Ik ben suikerarm gaan eten, want ik wil me fit blijven voelen. Mijn boodschappen laat ik thuis bezorgen, zodat niemand iets ontdekt. Vindt iemand toch iets in de kast, dan is dat voor visite. Ooit zal ik eerlijk moeten zijn, maar nu ben ik nog bang om mensen teleur te stellen. En wanneer ik samen met mijn vriend extatisch een drumstick afkluif, denk ik: het leven is écht te mooi om jezelf niet af en toe te verwennen.”

Deze real life verscheen in het januari-februarinummer van Glamour. Deze maand ligt er ook weer een gloednieuw issue in de winkel, bomvol real life verhalen en nog véél meer. Je bestelt 'm hier online!

Advertentie - Lees hieronder verder
Meer van Health