Valerie (28) ontdekte na tien jaar de reden van haar chronische vermoeidheid

Artsen hadden geen idee wat de oorzaak van Valeries chronische vermoeidheid was

Glamour

Reguliere artsen vonden geen oorzaak voor Valeries (28) chronische vermoeidheid. Pas na het drinken van tripthee ayahuasca ontdekte ze de reden. “Het komt in flarden bij me terug.”

Chronische vermoeidheid

“Ik leefde in de veronderstelling dat ik een ideale jeugd had gehad. Mijn ouders waren lief en beschermend, ik kon goed opschieten met mijn zusje. Dat ik als kind iets heb meegemaakt wat me later in mijn leven nog zo zou achtervolgen, had ik nooit kunnen bedenken. Sterker nog: toen mijn vermoeidheidsklachten begonnen, nu ruim tien jaar geleden, maakte ik daar weleens grapjes over. ‘Nou, een jeugdtrauma kan het in elk geval niet zijn.’ Pas later leerde ik dat je als kind dingen kunt meemaken die zo heftig en onbegrijpelijk zijn, dat je ze verdringt. Toen ik op mijn zestiende steeds vaker zó moe was dat ik amper drie uur school volhield, dacht ik eerst aan pfeiffer. Ik sprak het met mijn huisarts, neurologen en internisten, maar uiteindelijk kon niemand me vertellen waarom ik zo lusteloos was.

'Niemand kon me vertellen waarom ik zo lusteloos was'

Ik werd naar huis gestuurd met de mededeling dat het tussen mijn oren zat. Intussen moest ik stoppen met school en was mijn sociale leven net als mijn energieniveau behoorlijk ingedut. Ik begon aan mezelf te twijfelen: denk ik mezelf echt moe? Verzin ik dit? Veroorzaak ik dit zelf? Tegelijkertijd wist ik zeker dat wat ik voelde niet klopte. Ik begon naar oplossingen te zoeken in het alternatieve circuit. Acupunctuur, bioresonantie, meditatie: ik heb het allemaal geprobeerd. Hier gebeurde vooral het omgekeerde van wat ik in de reguliere geneeskunde was tegengekomen. Vaak zei een therapeut heel zeker te weten waar het probleem zat, maar was er na de behandeling niets veranderd. Ik probeerde mijn leven daarom maar zo goed mogelijk om mijn vermoeidheid heen in te richten, maar bleef intussen zoeken naar een uitweg.”

Zes uur lang trippen

Anderhalf jaar geleden zag ik op Netflix de docu ‘The last shaman’. Daarin geneest een jongen dankzij ayahuasca van zijn depressie. Ook op Instagram zag ik af en toe ervaringen voorbijkomen. Toen ik er weer over las in een boek over spiritualiteit, ging ik me erin verdiepen. Ik ontdekte dat ayahuasca een mystiek plantmedicijn is dat je lichaam en ziel kan reinigen. Zo las ik dat alles wat ik als kind heb meegemaakt, ergens in mijn lichaam ligt opgeslagen. Dat kan blokkades veroorzaken, zonder dat ik me daar bewust van ben. Via internet vond ik een aanbieder van ayahuascaceremonies in Hoorn. Zij vertelde me dat de ayahuasca haar had genezen van de ziekte van Crohn. Misschien zou het mij ook wel helpen. Ik kwam binnen in een ruimte waarin zeven matrassen in een cirkel waren gelegd. Iedereen droeg witte kleding. Volgens de begeleiders had dat te maken met de energie in de ruimte.

'Er zijn mensen die heftig hallucineren of diepe inzichten krijgen - ik was vooral kotsmisselijk'

Na een ontspannende klankschaalmeditatie kreeg ik het eerste drankje aangereikt, de MAO-remmer. Dat zorgt ervoor dat je lichaam de DMT, de werkzame stof in ayahuasca, niet afbreekt. Zo duurt een trip wel zes uur. Iets later drink je de ayahuasca zelf. Ik sloeg de naar koffieprut smakende substantie achterover als een shotje. Er zijn mensen die heftig hallucineren, of allerlei diepe inzichten krijgen. Ik was vooral kotsmisselijk. De spieren in mijn onderbuik krompen steeds samen. Soms begon mijn lichaam ineens te shaken. Of ik barstte in huilen uit zonder te weten waarom. ‘Jouw lichaam is een diep trauma aan het opruimen,’ zei de begeleider na afloop tegen me. Op dat moment had ik nog geen idee in welke hoek ik dat moest zoeken. Ik dacht dat ik nooit meer zou teruggaan, zo rot voelde ik me tijdens de sessie. Toch ging ik drie maanden later nog een keer. Ik had na afloop namelijk toch een lichter gevoel. Vergelijk het met het beklimmen van een berg: tijdens de zware weg naar boven vervloek je jezelf, maar als je eenmaal op de top staat, vind je het alle moeite waard.”

Doodsangst

“Pas tijdens die tweede sessie viel het kwartje. De pijn in mijn onderbuik. Mijn misselijkheid. De doodsangst en paniek die ik voel zodra ik van de ayahuasca-thee drink. Ik wist ineens zeker dat ik als kind seksueel misbruikt was door een inmiddels overleden familielid. Ik heb er nog geen concrete herinneringen aan, maar het komt in flarden bij me terug. Volgens de begeleider komt dat doordat de situatie vroeger zó heftig was dat ik me toen volledig heb afgesloten. Het zat al die jaren nog wel in mijn lichaam, maar niet in mijn bewustzijn. Alsof het in een donker hoekje van mijn ziel verstopt zat. Ayahuasca is een schijnwerper. Ik ben inmiddels zes keer bij een ceremonieweekend geweest. Het is alsof elke sessie weer een ander ‘deel’ van mijn trauma wordt belicht. Er zijn momenten waarop ik zo bang ben dat ik mijn ogen niet meer durf te sluiten. Daarom is begeleiding essentieel. Ze kalmeert me en praat op me in om juist op de moeilijkste momenten door te zetten. Als ik voor mijn trauma blijf weglopen, kan ik het immers nooit echt verwerken.”

Eindelijk duidelijkheid

“Twee maanden geleden besloot ik mijn ouders te vertellen wat ik had ontdekt. Ik heb er lang tegenaan gehikt. Ik wilde ze geen rotgevoel geven of ze laten denken dat ze me niet hebben beschermd. Maar als ik het niet zou zeggen, zou dat onze hechte band schaden. Daar was ik van overtuigd. Mijn moeder reageerde heftig: ‘Zie je wel, dit krijg je van die rare ayahuasca-praktijken!’ Maar mijn vader kreeg meteen tranen in zijn ogen. Hij had al langer het vermoeden dat er zoiets was voorgevallen in mijn jeugd, maar durfde er zelf nooit over te beginnen.

Mijn moeder draaide daardoor ook snel bij. Dat mijn ouders begripvol zijn, betekent alles voor me. Natuurlijk vroegen ze wel of ik het zeker wist. Zelf heb ik daar ook lang over nagedacht, maar ik zie geen andere reden voor de beelden die ik zie tijdens een ceremonie. Ik snap best dat mijn verhaal vaag klinkt. Voor iemand die nooit ayahuasca heeft gebruikt, is ook amper uit te leggen wat er allemaal tijdens zo’n trip gebeurt. Om die reden is het ook eng om het met anderen te delen. Tegelijkertijd maakt het me niets uit of mensen me wel of niet geloven; ik hoef niemand te overtuigen. Soms wordt me gevraagd of ik het niet liever gewoon niet geweten had. Die vraag snap ik wel, maar mensen vergeten dat ik me vóórdat ik het wist, ook al niet oké voelde. Tien jaar lang heb ik tevergeefs gezocht naar een verklaring voor mijn vermoeidheid. Nu weet ik eindelijk wat de oorzaak is.”

Elke dag huilen

“Ik zit momenteel midden in mijn verwerkingsproces. Naast ayahuasca ga ik eens per week naar IMTtherapie. In die sessies moet ik proberen in gedachten terug te gaan naar het gevoel dat ik vroeger gehad moet hebben. Vervolgens speurt de therapeut blokkades op in mijn lichaam en wordt geprobeerd die eruit te masseren. Het gaat met vallen en opstaan. Vandaag voel ik me goed, maar er zijn ook weken dat ik elke dag huil en fysiek volledig uitgeput ben. Alsof mijn lichaam op is. Toch ben ik ervan overtuigd dat de ayahuasca me sterker heeft gemaakt. Doordat ik weet waar mijn klachten vandaan komen, kan ik er ook beter mee omgaan. Als ik word overvallen door een rotgevoel, weet ik waar het vandaan komt. Tijdens de ceremonies leer ik ademhalingsoefeningen die ik kan doen op momenten dat ik bang of verdrietig ben. Als het me lukt die thuis ook te doen, voel ik me daarna sterker. Mijn hoop is om me uiteindelijk weer helemaal fit te voelen. Ik wil naar de supermarkt kunnen gaan zonder me af te vragen of ik daar wel genoeg energie voor heb. Of met vriendinnen afspreken zonder steeds te hoeven afzeggen omdat ik te moe ben.


Een tijdje geleden vroeg ik aan mijn moeder of ze niet een keer met me mee wilde naar een ayahuasca-ceremonie. ‘Ben je gek?’ zei ze, ‘nu heb ik nergens last van.’ Ze was bang dat er bij haar ook van alles naar boven zou komen. Dat snap ik wel. Al geloof ik dat trauma’s vroeg of laat toch wel komen bovendrijven. Dat er in de media af en toe negatief wordt gesproken over ayahuasca, vind ik jammer. Ja, het is een geestverruimend middel. Maar op de ceremonies die ik bezoek, gebruikt iedereen het met een reden. De ervaring is zo heftig. Dat doe je echt niet omdat je gewoon even zin hebt om te trippen.” ‘Mijn vader kreeg tranen in zijn ogen toen ik het vertelde, hij vermoedde al zoiets’

Wondermiddel of harddrug?

Ayahuasca wordt door inheemse stammen in de Amazone al eeuwenlang gebruikt voor rituelen. De laatste jaren wint de thee ook rap aan populariteit onder westerlingen, omdat het tripmiddel spirituele en persoonlijke ontwikkeling zou stimuleren. De werkzame stof in ayahuasca is DMT. Dit is volgens de Opiumwet een harddrug en dus illegaal. Het gebruik wordt ook afgeraden bij mensen met een psychiatrische stoornis, of met directe familieleden met een psychiatrische stoornis. Toch zijn er veel aanbieders van ayahuasca in Nederland; door het hele land zijn ceremonies te boeken. Over hervonden herinneringen zijn de meningen onder professionals verdeeld. Er zijn therapeuten en psychologen die geloven dat traumatische ervaringen inderdaad kunnen worden verdrongen. Daartegenover staat een groep psychologen die dit onwaarschijnlijk acht.

Bronnen Volkskrant, Jellinek

Deze real life verscheen in het januari-februarinummer van Glamour. Deze maand ligt er ook weer een gloednieuw issue in de winkel, bomvol real life verhalen en nog véél meer. Je bestelt 'm hier online!

This content is created and maintained by a third party, and imported onto this page to help users provide their email addresses. You may be able to find more information about this and similar content at piano.io
Advertentie - Lees hieronder verder
Meer van Health