Sophia van Sorgen (39) is therapeut, schrijver, meditatie- en ademcoach en heeft twee keer kanker overleefd. In haar boek 'Sophia' vertelt ze haar levensverhaal. Glamour sprak met haar over haar boek, levenservaring en wijze lessen.

Sophia (39) overleefde twee keer kanker en deelt al haar wijze levenslessen met Glamour

Als therapeut, trainer, meditatie- en ademcoach en ex-kankerpatiënt heeft Sophia veel levenservaring te delen

© Elisabeth de Vires

Sophia van Sorgen (39) is therapeut, schrijver, nuchtere Achterhoekse lifestyle trainer, meditatie- en ademcoach, groene sapjesfanaat en heeft twee keer kanker overleefd. Ze verwerkte haar levensverhaal in haar nieuwe boek 'Sophia', een optimistisch verhaal over vallen, opstaan en dicht bij jezelf blijven. Glamour spreekt Sophia over haar boek, haar levenservaring en de wijze lessen die ze heeft geleerd.

Achtergrond
Op haar zeventiende kreeg Sophia de ziekte van Hodgkin (zeldzame vorm van lymfklierkanker). Hoewel haar overlevingskans miniem was, overleefde ze de ziekte na chemo en bestralingen. Zestien jaar later, toen ze 33 jaar was, kreeg ze borstkanker.

Tijdens haar tweede ziektebed combineerde Sophia de wetenschappelijke geneesmethode met een alternatieve behandelingswijze. Ze bestreed de tumor dit keer niet met chemo, maar gooide haar levensstijl volledig om.

Sophia werkte keihard aan een gezond lichaam en geest door middel van kankerbestrijdende voeding, genoeg ontspanning, het trainen van haar bewustzijn, het detoxen van haar lichaam en voldoende beweging. Uiteindelijk bleek haar tumor gekrompen en liet ze haar borsten operatief verwijderen. 

Tegenwoordig coacht, begeleidt en traint ze mensen met kanker, een burn-out of andere gezondheidsklachten en mensen die iets of iemand verloren hebben met haar eigen ontwikkelde programma's online en in haar praktijk.


Waarom schreef je dit boek?
“Ik wilde geen verhaal schrijven over een jonge vrouw met kanker. Daar zijn (met alle respect) al genoeg boeken over geschreven. Bovendien ben ik van mening dat het er weinig toe doet wát je precies overkomt. We dealen allemaal met heftige dingen. Wat ik belangrijk vind, is wat je ermee doet.

Hoe blijf je trouw aan datgene waarvan jij denkt dat het goed voor je is? En wat doe je wanneer het leven even niet Instagramwaardig is? En je je verre van sexy of knap voelt? Dit is mijn verhaal over hoe ik dealde met iets heftigs. In mijn geval is dat toevallig kanker.

"Al mijn leeftijdgenoten waren bezig met op kamers gaan en hun stapvakantie naar Salou. Ik was bezig met niet doodgaan."

Kanker is een ziekte waar de hele wereld wat van vindt. Die extreme meningen heb ik ook flink over me heen gekregen. Ik heb geleerd dat je je eigen pad moet volgen. En die boodschap probeer ik uit te dragen in mijn boek. Blijf nieuwsgierig, kijk naar de wetenschap, maar ga ook op zoek naar andere manieren. En voel dan voor jezelf aan wat bij jou past.”


Hoe is het om als tiener kanker te hebben?
“Ik wist niet beter dan een tiener met kanker te zijn. Al mijn leeftijdgenoten waren bezig met op kamers gaan en hun stapvakantie naar Salou. Ik was bezig met niet doodgaan. Een groter contrast is er niet.

Als je ziek bent, leef je in een soort cocon. Je doorgaat alle stappen in een medische ziekenhuismolen. Er is niet veel ruimte voor intense gedachtes. De emoties komen, onbewust, later pas. Dat is een soort menselijke overlevingsmodus. De dood hijgt je in de nek, dus dan ben je volledig gefocust op overleven."

Dat moet zwaar geweest zijn voor je..
"Het was heel pittig. Maar eigenlijk vond ik de jaren ná mijn ziekte net zo heftig. Toen ik weer beter was, ging ik in Amsterdam wonen. Daar merkte ik hoe zwaar ik dat vond. Ik zat in een totaal andere levensfase. Ik had zoveel gemist en wilde alles inhalen. Maar tegelijkertijd had ik veel meer levenservaring dan mijn leeftijdsgenoten. Ik vond mezelf op dat moment scheefgegroeid. Ik was te volwassen voor mijn leeftijd, maar had een tekort aan puberale tienerervaringen. Het was echt een verwarrende tijd.”

"Ik moest me afvragen of ik oké was met de dood. Dat was één van de moeilijkste dingen die ik ooit heb moeten doen."

Bij de tweede keer dat je kanker kreeg, pakte je het heel anders aan. Waarom?
“Dat had veel redenen. Tiener Sophia was een groen pubermeisje en volwassen Sophia was een ervaren vrouw. Ik wist de tweede keer veel beter wat ik deed. Ik had verschillende opleidingen gedaan, was therapeut, coach en lifestyle trainer. Ik had een dikke rugzak vol kennis en ervaring over voeding, op een alternatieve manier genezen, anders in het leven staan en kanker. Dat maakte een groot verschil."

Hoe wist je dat chemo deze keer niet aan jou besteed was?
"Het begon met een soort oerinstinct. De medische behandeling met chemo voelde gewoon niet goed. Ik ken mijn lijf en mezelf erg goed. Begrijp me niet verkeerd, het was een moeilijke beslissing. Mijn ratio ging er vaak dwars doorheen.

Wat ik belangrijk vind, is dat je het eerste, instinctieve gevoel op een rationele manier onderzoekt. Klopt je eerste reactie of ben je rebels bezig? Ik moest me afvragen of ik oké was met de dood. Dat was één van de moeilijkste dingen die ik ooit heb moeten doen.

Uiteindelijk besefte ik dat het kiezen was tussen misschien sterven, maar het juiste doen voor mezelf, óf misschien sterven en mezelf verraden. In dat laatste geval was ik zwaar gestorven. En dat wilde ik absoluut niet. Dat gaf voor mij de doorslag."

"De periode ná de kanker zei de hele wereld: ‘lekker hè, dat je weer de oude bent!’ Dan denk ik: ‘Wat klets je nou? Alles is veranderd.’”

Wat is het belangrijkste verschil tussen de twee keren dat je kanker kreeg?
"De eerste keer was in 1994. Toen was de wereld heel anders. Er waren geen Google of smartphones. In Winterswijk bestond er alleen een kleine bibliotheek. En daar kwam ik niet veel verder. Je deed maar gewoon wat de arts zei."


En de belangrijkste overeenkomst?
“Beide keren heb ik goed naar mezelf geluisterd. Ook al was dat toen ik tiener was op een ander niveau. Als ik iets wilde, dan regelde ik dat voor mezelf. En nog een overeenkomst was de periode van opbouw. Allebei de keren vond ik het leven ná het ziek zijn heel intens. De hele wereld vertelde me: ‘lekker hè, dat je weer de oude bent!’. Dan dacht ik alleen maar: ‘Wat klets je nou? Alles is veranderd.’”

"Artsen zetten de natuurlijkere behandeling vaak weg als ‘onzin’, omdat het niet wetenschappelijk bewezen is. Maar in feite weten zij er weinig tot niets vanaf."

Hoe ervoer je de natuurlijke behandeling?
“Toen ik voor de tweede keer kanker had, ging ik op zoek naar een nuchter persoon die net als ik een middenweg wilde zoeken tussen een medische en een alternatieve geneeswijze. Ik zocht naast hulp in het medische circuit ook duidelijke handvaten rondom voeding, detoxen, mindset, spirituele zaken en complementaire behandelingen. Een all-in pakket. Dat was er niet, dus toen besloot ik het zelf te maken."


Naar mijn weten is de alternatieve behandeling vrij onbekend. Hoe kan dat?
“Het is wel bekend, maar er wordt niet altijd iets mee gedaan. Er moeten nog veel stappen gemaakt worden. Artsen zetten de natuurlijkere behandeling vaak weg als ‘onzin’, omdat het niet wetenschappelijk bewezen is. Maar in feite weten de meeste medisch opgeleide artsen er weinig tot niets vanaf.

Gelukkig zijn er tegenwoordig ook veel artsen die wél openstaan voor een alternatieve geneeswijze en steeds meer kennis hebben van het onderwerp. Ik denk, en hoop, dat er binnen vijf jaar grote veranderingen gaan plaatsvinden."

Word je wel eens als een 'zweverig type' gezien? 
"Die vraag krijg ik wel vaker van journalisten. Maar wanneer ik artsen of andere mensen face to face ontmoet, word ik altijd serieus genomen. Dat blijkt ook uit het feit dat een zeer gerespecteerde arts, Prof. Dr. Rutgers, het voorwoord van mijn boek schreef. Bovendien ben ik best wel down to earth en nuchter. Ik zie mezelf totaal niet als een 'zweverig' iemand." 

"In Nederland is er niemand zoals ik: goed opgeleid, veel kennis van alternatieve kankerbestrijding én zelf twee keer kanker meegemaakt."

Je bent je eigen praktijk begonnen. Wat doe je precies?
"Ik begeleid mensen die een flinke wake-upcall gehad hebben. Dat hoeven niet per se (ex-)kankerpatiënten te zijn. 

In Nederland zijn er (zo ver ik weet) geen mensen zoals ik. Iemand die goed opgeleid is, veel kennis heeft van alternatieve kankerbestrijding én zelf twee keer kanker heeft meegemaakt. Het kwartje dat ik mijn levenservaring wel moést delen, viel toen ik weer ziek werd.

Met mijn programma’s bied ik een andere manier van leven. Ik zie nauwelijks terugval, omdat ik zoveel aandacht besteed aan hoe je gezond in het leven kan staan."

"Obsessief bezig zijn met gezond zijn is net zo schadelijk als een paar sigaretten roken."

In je boek citeer je één van je Amerikaanse contacten: “Niemand is gemaakt voor Het Westerse geld, macht, ego en kijk-mij-nou-gaaf-zijnleven.” Ervaar je dat ook in je praktijk?
"Absoluut. We leven in een wereld die heel intens kan zijn. Je moet cool, mooi en goedgekleed zijn om perfectie te bereiken. Maar ik denk dat we daar uiteindelijk niet gelukkig van worden.

Veel vrouwen die bij mij op de bank liggen, lopen klem vanwege de drang om van het leven één grote Instagramparty te maken: de drang om superfit, mooi en slank te zijn, aan een groen sapjesinfuus te moeten hangen en bij een gezond chocolaatje al ‘cheat day!’ roepen. Daar gaat iets mis.

Ik denk dat we ons niet moeten verliezen in het obsessief bezig zijn met gezond zijn. Het is nooit goed om ergens helemaal in door te draven. Er zo intens instaan, is net zo schadelijk als een paar sigaretten roken."

"Als het gaat over bewust zijn van body en mind, ben ik the king of fit girls."

Wat heb je geleerd van twee keer ziek zijn?
"Zo ongelofelijk veel. Het belangrijkste is dat ik de meest pure versie van mezelf wil zijn. Toen ik jong was, voelde ik me af en toe echt een Bambi. Ik moest nog zoveel leren en wist niet wie ik was. Nu is het leven een stuk relaxter en makkelijker.

Natuurlijk hoort een deel daarvan bij het ouder worden. Maar het ziek zijn heeft me ook gedwongen om bewust te worden, van mijn lijf én mind. Wat dat betreft ben ik the king of fit girls. En dat zeg ik zonder arrogantie; geloof me, er gaan nog genoeg dingen fout. Maar doordat ik me daar bewust van ben, is het makkelijker."

"Ik wil niet constant een Instagrammende 'helloooo, kijk naar mij'-vlogger zijn. Blijf authentiek."

Wat vind je het belangrijkste in het leven?
"Ik wil mijn bedrijf uitbouwen en daarvoor moet je gezien worden. Dat probeer ik ook met mijn boek. Maar op hetzelfde moment wil ik niet constant een Instagrammende ‘helloooo, kijk naar mij’-vlogger zijn.

Ik vind het belangrijk om trouw te blijven aan jezelf door de tijd te nemen voor dingen. Mensen overschatten vaak wat ze kunnen doen in één of twee jaar. Maar ze ónderschatten altijd wat ze in tien of twintig jaar kunnen. Alles moet nú. Chill the ‘F’ out. Maak rustig een plan voor de komende decennia en relax, you’ll get there."

"You only live this life once, Geniet."

Wat kunnen we in de toekomst van je verwachten?
"Ik hoop mijn programma Reset & Rebuild veel groter te maken, onder andere met een online programma. En ik wil nog graag een boek schrijven. Ik weet nog niet precies in welke vorm. Ik wil ook veel meer spreken. Ik hoop tussen nu en vijf jaar een UCLA talk bij Oprah Winfrey te doen. En verder wil ik privé lekker mijn leven leiden."


Wat wil je meegeven aan Glamour lezers?
"Lees mijn boek! Haha, nou ja, in zekere zin wel. Alles wat ik jullie wil meegeven, staat uitgebreider in mijn boek. Wees trouw aan je eigen pad. Ben je een beetje weird? Helemaal top! Zet daar een spot op.

Eigenlijk alle clichés. Enjoy life, man. Het is veel te kort. You only live (this life) once. Dus geniet en maak je niet zo druk!"

Menu
Ads for you!

Hi you!

Wij zien dat je een adblocker gebruikt die ervoor zorgt dat je geen advertenties ziet op Glamour.
Dit vinden wij jammer, want daardoor missen we inkomsten die we hard nodig hebben om jou
de meest awesome content te bieden? Merk dan onze site als 'veilig' aan en volg deze instructies.

Thanks a million!

Sluiten