Pim Nugteren staat in Glamour's jaarlijkse 'leukste singles van Nederland' lijstje. Hij is net 30 (au!), woont in hartje Amsterdam en werkt als Social Media Manager bij een groot theater. In zijn columns neemt deze mannelijke Bridget Jones je mee in zijn zoektocht naar Mr. Right. En die gaat lang niet alleen over rozen.

Advertentie - Lees hieronder verder

Ben ik de enige die op zoek is naar Mr Right in plaats van naar Mr. Right Now? De hopeloze romanticus lijkt wel een met uitsterven bedreigde liefdessoort.

Noodkreet
‘Ik zou zo graag een serieuze relatie willen.’ Vroeger lag ik in een deuk bij deze noodkreet van de vrouw uit een reclame van het zoveelste datingbureau. Tegenwoordig is het lachen me behoorlijk vergaan. Sterker nog, nu ik dertig ben, voel ik me meer verbonden met de vrouw uit de reclame dan met m’n eigen moeder toen ik nog in de baarmoeder bivakkeerde.

En dus ga ik er ook maar aan geloven: de datingmarkt. De markt waar de kans dat vraag en aanbod elkaar kruisen kleiner is dan de kans dat je goede voornemens in de zomer nog overeind staan.

Advertentie - Lees hieronder verder

Britney Spears
Het is niet de eerste keer dat ik me op de datewereld stort. “You see my problem is this. I’m dreaming away. Wishing that heroes, they truly exist.” Het is de eerste zin van het tweede couplet van Britney’s meesterwerk ‘Oops I Did It Again’ en die slaat precies de spijker op de kop. Ik ben op zoek naar Mr Right, maar helaas lijken de meeste homo’s alleen op zoek naar Mr. Right Now.

Block!
Uitspraken als “Gebruik je poppers?”, “Ik wil wel met je afspreken, maar alleen als mijn vriend mag toekijken” en “Doe je ook aan fisting?” vlogen me om de oren op de verschillende apps. “Nee! Nee! Nee! Ik wil gewoon een kop koffie drinken om elkaar te leren kennen” … Block!

Zo bleef ik met duizend en één ongevraagde dickpics achter. Inclusief een lamme arm van het swipen en nog altijd single. Ben ik dan echt de enige homo die nog gelooft in een monogame relatie? In het happily ever after plaatje? Dat wat Disneyfilms ons geleerd hebben, zeg maar. Wat is er mis met ‘ouderwetse burgerlijkheid’?

Eisenlijst
Hoog tijd voor poging twee, mét andere aanpak. Vanaf nu ga ik geen uren meer verspillen aan chatgesprekken die nergens op uitlopen. Maar waar te beginnen? Ik besluit eerst mijn eigen wensen op een rijtje te zetten. Alleen de essentiële dingen. Ik wil natuurlijk niet te veeleisend zijn en zo onnodig potentiele kandidaten uitsluiten. Zo kom ik tot de volgende lijst:

Advertentie - Lees hieronder verder
  1. Geen kattenallergie (mijn kat is mijn alles, cats before bro’s is mijn motto).
  2. Een man (en dan het liefst een stoere).
  3. Zelfverzekerd, tegen het arrogante aan (de ‘kijk; daar komt iemand binnen’-factor).
  4. Liefst donker haar (indien mogelijk met baard, of in ieder geval de mogelijkheid tot het laten groeien daarvan, en een beetje sexy borsthaar is een pre).
  5. Tussen de 30 en 45, met baan.

    Met een voldaan gevoel neem ik de lijst nog eens door. Ja, hier moet het wel mee lukken. Vanaf nu leg ik iedere potentiële prooi langs deze eisen en schuw ik de rode block-knop niet wanneer hij tekort schiet.

    Zucht
    De volgende dag heb ik een bericht binnen van een jongen met wie ik al enige tijd chat. “Ik zou zo graag een serieuze relatie willen. Zullen we een keer een kop koffie drinken?”, zegt hij. Ik klik op zijn profielfoto. Bruin haar, een baardje, een stoere zelfverzekerde blik in zijn ogen en op de achtergrond ligt een kat op de bank. Maar dan zie ik zijn leeftijd: 29. Zucht. Zal ik dan nooit de ware ontmoeten? Aan mijn kieskeurigheid zal het niet liggen… Block!