Glamour’s boekenclub: recensie over ‘Mijn verhaal’ van Michelle Obama

‘Barack wilde in het begin liever niet naar een relatietherapeut'

image
Getty Images

Beeld je in: je zit in een cafeetje, hebt net een lekkere mok thee of koffie besteld en Michelle Obama (voor intimi Miche) komt naar je toe. Ze schuift de stoel tegenover je naar achter en neemt plaats. Bestelt een kop thee en begint daarna haar inspirerende en fascinerende levensverhaal aan je te vertellen. Dat gevoel krijg je als je ‘Mijn verhaal’ leest. Afgelopen week bracht Michelle Obama haar autobiografie uit. Een ontroerend, maar vooral powerful portret van de ultieme powervrouw van onze generatie.

‘Het gaat er niet om volmaakt te zijn. Het gaat er niet om waar je jezelf uiteindelijk aantreft. Er zit macht in jezelf toestaan gekend en gehoord te worden, in het bezit van je eigen unieke verhaal, in het gebruiken van je eigen authentieke stem. En er zit goedheid in de bereidheid anderen te willen kennen en horen. Voor mij is dit hoe we worden, how we become.’ Met deze woorden sluit Michelle haar boek af. 480 pagina’s lang heeft ze verteld over haar leven. Beginnend bij haar jeugd waarin ze al over grote mate van zelfvertrouwen beschikt. Niet iedere dag kom je een tienjarige tegen die haar vriendje opbelt en hem mededeelt dat het toch echt tijd wordt voor die eerste kus.

Schokkend
Ze neemt je mee naar de zalen van de prestigieuze universiteit Princeton waar ze rechten studeerde. De plek waar ze voor het eerst voelde wat het betekent om de enige gekleurde vrouw in de zaal te zijn. Michelle schuwt hierbij geen detail en drukt de lezer met schokkende quotes als ‘Een van mijn kamergenoten, kwam jaren later in het nieuws toen ze schaamtevol iets beschreef wat ik niet heb geweten toen we de kamer deelden: dat haar moeder, onderwijzeres uit New Orleans, het zo afschuwelijk had gevonden dat haar dochter een kamer toegewezen had gekregen die ze moest delen met een zwarte kamergenoot, dat ze de universiteit had gesmeekt ons uit elkaar te halen’ met de neus op de feiten. Het is de eerste quote van velen waarmee Michelle laat zien hoe het er vroeger maar ook nu nog voor staat in Amerika.

Barack
Michelle is openhartig. Niet alleen over de dingen ze heeft meegemaakt in haar jeugd, maar ook over haar relatie met Barack. De twee ontmoette elkaar op het juristenkantoor waar Michelle werkte en Barack stage kwam lopen. Een prille liefdesrelatie is geboren als ze uit eten gaan. Wat daarna volgt is natuurlijk geschiedenis. Het koppel beleeft velen hoogtepunten, maar ook diepe dalen. Zo beschrijft Michelle hoe moeilijk het was om zwanger te raken, en dat ze uiteindelijk hebben gekozen voor ivf. ‘Ik wilde een gezin en Barack wilde ook een gezin en nu zat ik hier in mijn eentje in de badkamer van ons appartement om in naam van al dat verlangen te proberen de moed op te brengen om een injectienaald in mijn dijbeen te prikken’. Ze schrijft over de beslissing om in relatietherapie te gaan. ‘Barack wilde in het begin liever niet naar een relatietherapeut. Hij loste ingewikkelde problemen altijd op door ze zelf helemaal door te beredeneren. Bij een vreemde gaan zitten praten leek hem ongemakkelijk, om niet te zeggen ietwat dramatisch.’

First Lady
Het is niet alleen maar kommer en kwel in het boek. Barack en zij beleven mooie tijden, krijgen twee geweldige kinderen en leven het leven zoals ze dat zelf willen. Met als resultaat acht jaar in het Witte Huis als president en First Lady. Hoewel Michelle in eerste instantie het helemaal niet zag zitten om het Witte Huis in te gaan, kijkt ze terug op een mooie tijd. Eigenhandig wist ze miljoenen kinderen aan gezond eten te krijgen. Wist ze Amerika met haar enthousiasme te overtuigen van sporten.

Michelle spreekt met liefde over haar kinderen en haar man. Anekdotes over de leuke tijd spatten van iedere pagina. Zoals toen haar dochter Malia naar prom ging met haar vriendje en gevolgd werd door drie auto’s van de beveiliging. ‘Vanuit het oogpunt van ouders was dit geen slechte manier om tieners op te voeden – wetende dat een stelletje oplettende volwassenen hen elk moment volgde met de opdracht ze uit elke vorm van gevaar te houden. Vanuit het oogpunt van de tiener was dit natuurlijk compleet en totaal verschrikkelijk.’

De beste versie van jezelf
Michelle benadrukt haar lezers dat het ontzettend belangrijk is om te streven naar de beste versie van jezelf. Als er één rode draad is die door het boek loopt dan is dat zeker deze wel. ‘Met 54 ben ik nog steeds in ontwikkeling en ik hoop dat ik dat altijd blijf. Voor mij is becoming, ‘worden’, niet een bepaald iets willen worden of een bepaald doel bereiken. Ik beschouw het in plaats daarvan als een voorwaartse beweging, een manier om constant naar een beter zelf te streven.’

Advertentie - Lees hieronder verder
Meer van Feel Good