Avond Avonturen: 'In een bed vol bloed denk ik: wat is hier net gebeurd?'

Over lust, liefde en alles daartussenin

Avond Avonturen: bed vol bloed
Pexels

Misha Margarittha (29) is - als single twintiger - over de loop der jaren in opvallende situaties beland, waarna ze Avond Avonturen startte. In haar verhalen schrijft ze over lust, liefde en alles daartussenin.

Spontaan avondje uit

In een wit bed, rood gekleurd van het bloed, probeer ik mijn gedachten zo snel mogelijk bij elkaar te krijgen. ​What the fuck​ is hier net gebeurd?

Het is donderdagavond en dit wordt in de hoofdstad dan ook gezien als het startschot voor het weekend. Na een homemade​ diner met mijn huisgenoot, bestaand uit nacho's, nacho's en meer nacho's, besluiten we de avond in stijl af te sluiten, door in lelijke pyjama's op de bank een filmpje te kijken. De film is nog niet gestart of ik zie onze telefoons gelijktijdig oplichten. In diverse groepschats wordt er gevraagd wie er naar de Supperclub gaat vanavond. We kijken elkaar aan, halen onze schouders op en schieten dan van de bank om ons klaar te maken. Het is tenslotte weekend, waarom zouden we thuisblijven? Na de strakste spijkerbroeken uit de kast te hebben getrokken en een casual doch fantastische laag make-up op de hoofden te hebben aangebracht zijn we ​en route naar de club. Omdat we hier zowaar kind aan huis zijn, door zowel ​business​ als ​pleasure ​aangelegenheden, duurt het niet lang voor we binnen staan met gratis drankjes en toegang tot de vip-ruimte. Normaliter stoort het mij niet om op een willekeurige plek in de zaal te staan, maar gezien de buiten-, en inmiddels binnentemperatuur flink zijn gestegen, ben ik blij dat ik geen ongemakkelijke danspogingen hoef te wagen naast een bezwete dronken 19-jarige.

Bij binnenkomst is het duidelijk dat half Amsterdam een soortgelijk bericht heeft ontvangen, want het staat propvol. Het duurt dan ook even voor we ons door de zaal hebben gewurmd en bij het betreden van de vip-ruimte merken we een luid gejoel op uit de zaal. Onder begeleiding van een hostess komt er een groep mannen de ruimte binnen getreden en ik merk op dat een aantal daarvan bekenden van ons zijn. De groep neemt plaats aan een tafel en de overdreven grote flessen champagne en wodka worden – inclusief vuurwerkjes – op tafel gezet en iedereen pakt zijn telefoon erbij om dit "onvergetelijke" moment vast te leggen en deze het internet op te slingeren. Want: ​pics or it didn't happen​. Mijn huisgenoot en ik kijken elkaar aan en maken een gebaar alsof we onze vinger in de keel steken. Bah zeg, wat een volk. Tijdens het dansen word ik op mijn schouder getikt door een van de bekende. "He, wat leuk! Hier neem wat champagne, we hebben genoeg", brengt hij lachend uit. "Thanks! Wie zijn deze mensen, echt?", vraag ik hem in de hoop wat meer duidelijkheid te krijgen over het gênante en ordinaire schouwspel dat zich voor onze ogen voltrekt. "Topsporters", reageert hij. Waarop we allen onze schouders ophalen en proosten. "Wel aankijken", zegt hij met zijn blauwe ogen strak op de mijne gericht. "Anders zeven jaar slechte seks." "Seks met mij is nooit slecht, zeker niet zeven jaar lang", laat ik hem weten. Hij lacht uitbundig om mijn uitspraak, draait zich om en voegt zich vervolgens weer bij zijn groep.

"Jezus, als het zo blijft, ben ik zo weg hoor", zegt mijn huisgenoot. Uitgerekend op dit moment verschijnt er een jong, zeer knap uitziende blonde man voor ons. Hij is afkomstig uit de groep met – inmiddels bekend – topsporters en ik heb hem nog niet eerder ergens gezien. Mijn huisgenoot en ik kijken elkaar met grote ogen aan en zonder zijn in complete overeenstemming over zijn looks, zonder ook maar een woord te wisselen. Doordat ze mij een klein duwtje geeft, sta ik plots vlak tegen hem aan en hij begroet me met een brede glimlach. Tijdens ons korte gesprek merk ik op dat zijn hand op verkenningstocht is gegaan over mijn onderrug. De ruimte tussen ons is geladen met spanning en het voelt alsof de club om ons heen zich in ​slow motion​ beweegt, waarbij ze ook meteen het geluid op standje sfeermuziek hebben gezet. Romantisch zou ik het niet per se noemen, maar wel bijzonder. Zodra de wereld weer op zijn normale tempo beweegt, buigt hij zich naar me toe en drukt hij zachtjes zijn lippen op de mijne. Zoenen in een club gaat tegen al mijn principes in, want: ordinair, en dus pak ik zijn hand vast. Op weg naar de uitgang kom ik mijn huisgenoot tegen. "Als je me zoekt, zit ik even met hem buiten", geef ik aan. "Alles wel oké?", vraagt ze enigszins bezorgd. "Ja, zeker. We gaan gewoon even buiten zitten. 10 minuutjes of zoiets. Daarna kunnen we wel naar huis." "Doe rustig aan. App me maar als je klaar bent om te gaan", beantwoordt ze mij en trekt zo ver mogelijk haar wenkbrauwen op dat ze haar haargrens lijken te raken. Ze probeert me duidelijk te maken dat ze précies weet wat wij buiten gaan doen. Met zijn ene hand in de mijne en zijn andere hand op mijn heup bewegen we ons door de menigte heen. Bij het verlaten van de zaal drukt hij me het fotohokje in – handig geplaatst tegenover de uitgang – waarna het gordijntje dicht getrokken wordt en hij me wild begint te zoenen. ​Holy fucking shit​, is ongeveer het enige dat er door mijn hoofd gaat. Vastberaden om niet al te ver te laten gaan (hier), besluit ik hem halverwege onze zoen te stoppen en mee naar buiten te loodsen.

'Het voelt alsof de club om ons heen zich in ​slow motion​ beweegt'

Geen hogere wiskunde
Eenmaal buiten lijken zijn handen een eigen willetje te hebben en zich niet van me af te kunnen houden. Als ik heel eerlijk ben, is dit gevoel geheel wederzijds, maar doordat ik minder alcohol in mijn systeem heb dan hij, heb ik meer controle over mijn brein en probeer ik mijn handen zoveel mogelijk thuis te houden. We praten kort over zijn dag en avond, waarop hij me uitnodigt om met hem mee te gaan. "Nee, het is beter als ik naar mijn eigen huis ga", probeer ik nog in te brengen, maar hij staat erop en ondanks mijn "felle protesten" stuur ik een berichtje naar mijn huisgenoot om kenbaar te maken dat ze de rit naar huis alleen zal moeten afleggen. Gelukkig heb ik me vanmorgen geschoren en voor het eten nog gedoucht, wat betekent dat ik ​good to go​ ben. Nog snel een Smintje in mijn mond en we stappen de bestelde Uber in.

Op de achterbank van de taxi gaat het er een stuk rustiger aan toe dan op het stoepje zojuist, wat me enigszins verbaast. Ik was wel in voor een klein voorproefje in de taxi, maar om me niet te laten kennen, begin ik er niet over en laat ik mijn vingers door de zijne glijden terwijl hij mij betekenisvol aanstaart. Na een ritje van ongeveer twintig minuten stappen we uit en nemen we de lift naar zijn woning op de achttiende verdieping. Bij binnenkomst heb ik geen oog voor het huis, mede door het feit dat mijn zicht geblokkeerd is en zijn lippen zich vastzuigen aan die van mij. Blindelings laat ik me door hem naar de slaapkamer voeren en ondertussen voel ik dat zijn lichaam een prachtig gehouwen massief stuk marmer is. Ik sta nu al te springen om wat ik zo te zien zal krijgen. De kledingstukken vliegen als vanzelf van onze lichamen en zachtjes legt hij mij op het bed, alvorens hij zich op de grond laat zakken en zijn hoofd tussen mijn benen begraaft. ​Shit​, had ik er toch niet snel op het toilet een vochtige doekje overheen moeten halen, denk ik. Maar die gedachten verdwijnen als sneeuw voor de zon als hij aangeeft dat ik zoet smaak en met lange halen zijn tong over mijn clitoris laat glijden. Uit automatisme trek ik mijn benen op en rust mijn voeten op de rand van het bed.

"Oh, nu kan ik er nog beter bij", zegt hij, voor het geluid weer overgaat op gekreun dat gedempt wordt door de plaatsing van zijn mond. De trillingen brengen een reactie bij mij teweeg en zodra hij dit doorheeft, maakt hij de geluiden langer en krachtiger. Gelukkig is klaarkomen voor mij geen hogere wiskunde en binnen afzienbare tijd weet hij het voor elkaar te krijgen. Zodra hij opstaat en ik opkijk, glijden mijn ogen over zijn David-esque lichaam, om vervolgens af te dwalen naar zijn penis. Op het eerste oog ziet het er prima uit qua proporties, kaarsrecht en keihard; precies zoals ik het graag heb.

'Uit de hongerige blik in zijn ogen is op te maken dat hij nog niet klaar is'

Met een snelle beweging schuift hij zijn arm onder mijn rug om me iets verder op het bed te leggen, waarna hij over me heen kruipt. Op deze korte afstand kan ik goed zien dat zijn lippen rood en gezwollen zijn van de eerder vertoonde kunsten. Langzaam glijdt zijn tong over mijn lippen en ik moet hem gelijk geven over mijn eigen smaak; zoet. Op een rustig tempo laat hij zichzelf bij mij naar binnen glijden en mijn adem stokt. De dikte van zijn penis heb ik onderschat en ondanks deze aangename verrassing moet ik kort bekomen van de schrik en inmiddels ook lichtelijk voelbare pijn. Na een aantal stoten ben ik me bewust van het feit dat ik hem geen condoom om heb zien doen. Dom dit! Ik moet morgen meteen een afspraak boeken bij de GGD, want met topsporters weet je het nooit – als ik de geruchtenmachine mag geloven. Het is nu al te laat en tegelijkertijd maak ik een mentale notitie om ook langs de drogist te gaan voor de morning afterpil. Je weet het nooit. Wellicht zijn zijn zwemmers even snel als deze man op een grasveld en dat moeten we niet hebben. We zijn inmiddels goed op dreef. Aan spiermassa en uithoudingsvermogen geen tekort. Op meerdere momenten gooit hij mij over het bed en door de kamer heen om diverse posities aan te nemen. Om nog maar te zwijgen over zijn stootkracht. Het gaat er hard aan toe en we lassen een korte pauze in, waarbij ik snel vraag naar de kortste route naar het toilet zodat ik mijn blaas kan legen. Nadat ik mijn weg terug gevonden heb, ga ik in bed liggen. Uit de hongerige blik in zijn ogen is op te maken dat hij nog niet klaar is en we gaan door. Door het plassen – en vegen – ben ik minder nat dan hiervoor. Gelukkig heeft hij hier wel een oplossing voor en zonder te kijken pakt hij een flesje babyolie uit het nachtkastje. Da's knap, denk ik nog, maar de gedachten worden onderbroken door de koude druppels olie die op mijn onderbuik landen. In één beweging smeert hij het goedje uit en begraaft zichzelf opnieuw zo diep mogelijk in me.

Vlekken op zijn onderbuik
Dit keer herpakt hij direct het ritme van zojuist – in missionaris positie. Ondanks dat er een minimale hoeveelheid olie is gebruikt, heb ik toch het gevoel dat het wel heel goed glijdt allemaal. Als hij zijn lichaam iets oplicht, zie ik donkere vlekken rond zijn onderbuik. Omdat ik niet goed besef wat ik zie, leun ik met mijn ellebogen op het matras, zodat ook hij zich iets omhoog moet duwen. "Eh.. stop eens", zeg ik, terwijl mijn brein begint te realiseren wat het waarneemt. Als zijn blik de mijne volgt, schrikt hij ook.

Omdat het ons nog niet helemaal duidelijk is waar we naar kijken, knipt hij het licht aan met een schakelaar naast het bed. In een wit bed, rood gekleurd van het bloed, probeer ik mijn gedachten zo snel mogelijk bij elkaar te krijgen. ​What the fuck​ is hier net gebeurd? Hoe kan mijn menstruatie zo plots komen opzetten? Volgens mijn app heb ik nog zeven dagen te gaan voor de start van mijn nieuwe cyclus en zojuist op het toilet zag ik ook geen spettertje bloed op het papier. Als een dolle begin ik me te verontschuldigen en volgens mij bied ik zelfs aan nieuw beddengoed te kopen. "Nee joh, maak je niet zo druk, dat kan gebeuren", reageert hij cool. "Wow!", zeg ik nu ik rechtop ga zitten. Ik voel – letterlijk – het bloed uit me stromen. Dit kan geen goed teken zijn. "Sorry, sorry, sorry", zeg ik voor de zoveelste keer in een minuut tijd. "Ik zal even een washandje en handdoek voor je pakken", biedt hij aan. Zodra hij het bed verlaat, zie ik hoe hij een spoor aan bloeddruppels achterlaat op de witte vloer en het begint me te dagen dat dit zijn bloed is. Hij. Heeft. In. Mij. Gebloed. Om de kokhalsneigingen te onderdrukken, besluit ik niet te wachten en zelf naar de badkamer te lopen zodat ik zo snel mogelijk weer schoon ben. Gehuld in een bebloed dekbed strompel ik dezelfde kant op als hij zojuist is gegaan. Bij binnenkomst tref ik hem zittend aan op een gesloten toiletpot met zijn penis in de hand. In rap tempo raken de dieprode druppels de tegels. ‘"Holy shit,​ het komt van mij af", zegt hij. ​No shit, sherlock​, denk ik, maar zeg het niet hardop. "Ben je ongesteld?", met deze grap probeer ik de situatie iets luchtiger te maken, maar helaas met averechts effect. Uit een geschrokken en enigszins woeste reactie staat hij op en zet hij met kracht de douche aan. Ondertussen voel ik hoe het bloed langs mijn dijbenen naar beneden sijpelt en schuifel, met mijn benen strak tegen elkaar, terug naar het bed. Als ik zit voel ik het ook niet lopen. En die extra druppels en/of plassen die mijn lichaam verlaten vinden hun weg in het dekbed; waarvan ik alleen kan hopen dat deze morgen in de vuilniscontainer ligt.

Van onder de douche hoor ik hem luidkeels schelden en tieren, waaruit ik kan opmerken dat hij het bloeden nog niet gestelpt heeft. "Kan je even hierheen komen?", roept hij naar de slaapkamer. Zo snel mogelijk schuifel ik – met mijn telefoon in de hand – terug, waarbij ik zie dat hij de deur van de douchecabine open heeft gezet. Ondanks dat dit waarschijnlijk één van de ongemakkelijkste situatie ​ever​ is, kan ik me niet weerhouden mijn ogen over zijn lijf te laten glijden. "Kan je misschien even opzoeken waar het bloed vandaan komt? En ook wat ik er nu mee moet slash kan doen?", vraagt hij met een onvaste stem. "Ja, natuurlijk", verzeker ik hem, terwijl ik plaatsneem op de vloer. "Oh, vloerverwarming", merk ik op. Een uitspraak die compleet genegeerd wordt. Terwijl hij onderzoekend zijn penis bekijkt, typ ik in de zoekbalk van Safari: "eikel bloed". Bij deze een waarschuwing: niet opzoeken! Zoals alle zoekresultaten van kwaaltjes of rare dingen aan het lijf kom je – vrijwel meteen – uit op ongeneeslijke ziektes. Als ik door de eerste pagina scrol, zie ik, bijna onderaan staan: krappe voorhuid of toompje. Ongeduldig blijft hij vragen of ik al wat heb gevonden. Na een aantal minuten kan ik hem dan eindelijk antwoord geven. "Je hebt je frenulum gescheurd", zeg ik zo monotoon als ik kan. "Wat is een frenu-dinges dan?", vraagt hij meteen. Met moeite weet ik mijn lach in te houden. De onzekerheid doet zijn stem overslaan en ik krijg het gevoel dat ik te maken heb met een jongen aan het begin van zijn pubertijd.

'Met een vochtig washandje houdt hij stevig zijn geslachtsdeel vast en ijsbeert hij over de gang'

"Dat is je toompje. Ook wel het stukje huid dat jouw eikel met de rest verbindt. Als hij te strak gespannen staat, kan deze scheuren en dus gaan bloeden", verschrikt van wat ik lees (inmiddels een aantal zoektermen en websites verder) trek ik een vies gezicht. Snel trek ik deze weer in een plooi; hij heeft het al zwaar genoeg met zijn gewonde pik.

Als hij klaar is met douchen, vraagt hij: "Kan ik er gewoon een pleister op doen?" Op dit moment kan ik mijn lach niet meer bedwingen en vraag ik hem of hij morgen zin heeft om een pleister van het gevoeligste deel van zijn lichaam te trekken. "Nee, misschien niet inderdaad", concludeert hij. Met een vochtig washandje houdt hij stevig zijn geslachtsdeel vast en ijsbeert hij over de gang buiten de badkamer. Ondertussen zie ik de kans mezelf schoon te krijgen en stap onder de douche. Compleet verbaasd over de hoeveelheid bloed die mijn lichaam verlaat, besluit ik na een aantal minuten dat we het ergste nu vast wel gehad moeten hebben en draai aan de knop om de straal te stoppen. Niet veel later, gewikkeld in een gigantische handdoek, beweeg ik terug richting de slaapkamer om me aan te kleden. Bij het aanzicht van het bed keert mijn maag zich om en ik kan de daarbijbehorende neiging amper onderdrukken. Snel kijk ik weg en haal ik een aantal keer rustig adem. Ik trek de lakens in een soepele beweging van het bed en met tunnelvisie zoek ik mijn kledingstukken bij elkaar. Binnen een aantal minuten sta ik aangekleed in de gang, waar hij nog altijd aan het lopen is. "Ik heb ook opgezocht wat je nu moet doen. Zodra het bloeden is gestopt, hoef je er niets meer mee te doen. Het heelt vanzelf, maar het wordt wel afgeraden om de komende vier tot zes weken seks te hebben en uit te kijken met opwinding. Als je stijf wordt, komt alles weer onder spanning te staan en dat kan pijnlijk zijn", breng ik hem nog snel bij. "Huh? Waarom ben je aangekleed?", vraagt hij zodra hij zijn blik van de vloer naar mij verplaats, zonder te reageren op de zojuist gedeelde informatie. We voeren een korte discussie, waarin ik erop blijf staan dat ik naar huis ga. "Morgenochtend ben je blij om alleen wakker te worden, geloof me nou maar", probeer ik hem te overtuigen. Het lukte me eerder deze avond niet, maar deze keer weet ik voet bij stuk te houden en bestel ik een Uber naar huis.

Met maandverband in naar bed
Als ik in de lift sta, probeer ik mijn huisgenoot te bellen. Tot twee keer toe gaat de telefoon direct naar haar voicemail, waarna ik het tijdstip pas besef. Het is half zeven in de ochtend, ik snap het wel dat ze niet wakker is. De rit lijkt eeuwig te duren en door de situatie van zojuist voel ik me naast geschrokken, lichamelijk ook niet helemaal lekker. Ik heb last van misselijkheid en buikpijn – vergelijkbaar met menstruatiekrampen. Volgens mij denken mijn baarmoeder en vagina ook dat dit niet mijn lichaamssappen zijn en stoten ze het af. Dat is het enige wat ik me kan bedenken. Thuis aangekomen spring ik nogmaals onder de douche en concludeer dat er weer een gigantische hoeveelheid rode vloeistof mijn lichaam verlaat. Echt misselijkmakend dit. Alsof ik met ​The Bride of Chucky​ in bed heb gelegen. Getver. Met schone kleren en maandverband in mijn onderbroek kruip ik in bed en val ik meteen in slaap.

Door een vaag getril in de verte kom ik langzaam bij bewustzijn en zie ik dat het mijn huisgenoot is die belt. "Hey", zeg ik met mijn meest charmante kraakstem. "Ben je oké? Ik hoorde mijn telefoon niet. ​Fuck,​ ik ben zo blij dat je nu opneemt", brengt ze paniekerig uit. "Oh, ja niks aan de hand. Mega rare avond. Samen lunchen? Dan vertel ik je het hele verhaal." Nadat ze heeft ingestemd en opgehangen, kijk ik met half dichtgeknepen ogen naar mijn scherm en zet de wekker voor 11:30 uur.

Tijdens de lunch krijg ik van misselijkheid geen hap door mijn keel en dus vertel ik in geuren en kleuren het verhaal van vannacht, terwijl mijn huisgenoot ongestoord haar acai bowl eet. Vol ongeloof zit ze me aan te staren, alvorens ze in een luide lachbui uitbarst en er niet uit lijkt te komen. Gegeneerd kijk ik rond en zie dat het hele terras geniet van haar lach en de bijbehorende tranen. "Heb je hem nog wel gesproken verder?", vraagt ze zodra ze is bijgekomen en weer adem kan halen.

"Niet echt. Ik heb nog wel een berichtje gestuurd, waarin ik hem duidelijk maak dat het allemaal niet zo'n ​big deal​ is. Dat het kan gebeuren en dat we afgezien van deze gigantische blunder – ook al heb ik niet die exacte woorden gebruikt – een mega gezellige avond hebben gehad. Maar ik heb nog geen reactie ontvangen en verwacht dit eigenlijk ook niet meer", zegt ik. Exact op het moment dat ik mijn zin afmaak, licht het scherm van mijn telefoon op met een WhatsApp-melding van zijn inkomende bericht. Hij waardeert het dat ik begripvol ben over de situatie. "We hebben nog wel contact", staat er op het eind. Codetaal voor: ik ga je nu negeren, totdat ik kan doen alsof dit nooit is gebeurd.

Met een paar weken tijd is de buikpijn verdwenen, evenals de misselijkheid, en na een uitvoerig vragenuurtje bij de GGD of bloed van een ander je kwaad kan, komen ook mijn testen allen negatief terug. Het is nu tijd om dit af te sluiten en hier alleen aan terug te denken als een fantastisch verhaal en tevens een ervaring waar ik ook zonder mee door het leven had gekund.

Advertentie - Lees hieronder verder
Meer van Feel Good