Julia Mekkes over emotional workload: 'Weet je wat, ik fix het wel'

Weet je wat, ik fix het wel

image
Robin van der Schaft

Dat de vrouw bijna alle huishoudelijke én zorgtaken op zich neemt, zíét haar vent vaak niet eens. Dus mannen, pay attention! En Dave: lees je mee?

Emotional workload

“Schat, waarom is de koelkast leeg?”, “Heeft Klaas al gegeten?” “Heb je de was nog uit de wasmachine gehaald?” Emotional labor, ook wel emotional workload. Ooit van gehoord? Ik onlangs. En ik kan je vertellen: ik heb een shitload aan emotional labor. In heterorelaties (zoals die van mij) is het vaak zo dat de vrouw meer tijd en energie kwijt is aan huishoudelijke taken en alles wat daarbij hoort. Een voorbeeld: op je werk al nadenken over wat het gezin gaat eten.

Alvast vooruitdenken tijdens je werkweek over het weekendje weg, de oppas die je moet regelen voor je kind, of – in mijn geval – voor je hond Klaas. Emotional workload gebeurt in mijn hoofd. Dave heeft bijvoorbeeld nooit inspiratie voor het avondeten.

Simpel

Zo erg dat me zelfs nog vraagt wat hij moet eten als ik met vriendinnen uit eten ga. “Wat moet ik eten, Juul?” vraagt ’ie dan, met puppyogen. Nou schat, bestel lekker iets. Simpel. Maar nee, dan word ik tijdens het diner gebeld hoe de Thai van laatst ook alweer heet met die ‘kip in kokos met groene balletjes’, en als’ie me toch aan de lijn heeft: kan ik het niet even bestellen? Tot grote verbazing van mijn vriendinnen. Dat is het probleem met emotional workload: ik doet het maar, want uitleggen duurt vaak nog langer. Dan denk je: weet je wat, ik fix het wel. Ik heb ook geen zin in een discussie of soms zelfs een vervelende sfeer in huis.

'Weet je wat, ik fix het wel. Ik heb ook geen zin in een discussie'

Maar, ook óns kost dat veel tijd en energie. Je zou denken dat wij een buitengewone gave hebben om de verjaardag van je moeder te onthouden, op te schrijven welke boodschappen we nodig hebben of eens in de zoveel keer de ramenlapper te bellen als je bijna niet meer naar buiten kan kijken.

Waardering

Ik werk veertig uur en mag al deze dingen er nog eens bij doen, gratis en voor niks. Nog een probleem bij emotional workload: Dave kan ook nog eens verbaasd zijn als je boos wordt. Dat kan je toch aan míj vragen, zegt'ie dan. Ze zien het niet, zijn het vergeten, wisten niet dat het stuk was, op was, bla bla bla. Maar kijk, daar ga je: alleen al het onthouden om taakjes uit te delen, om het huishouden te managen, dát is emotional workload. Vrouwen mogen wat mij betreft de hele dag een ode krijgen. Af en toe een liedje maken als ode aan de vrouw is fijn (dank Nick & Simon), maar de dagelijkse waardering mag omhoog. Niet dat ik elke dag op blote knieën bedankt hoef te worden voor mijn inzet, maar een bloemetje of een aai over mijn bol is leuk. Maar wat ik natuurlijk het meest hoop, is dat je dit stuk even aan je partner laat lezen als je net zoals ik ervaringsdeskundige bent in emotional workload, zodat diegene het gedrag gaat herkennen en er iets aan doet. Zo, nu deel ik even een taakje uit aan Dave, namelijk het lezen van deze column.

Julia Mekkes (26) is strafadvocaat in opleiding, geboren en getogen in Amsterdam en woont samen met vriend Dave Roelvink en hond Klaas in Landsmeer. Julia's column verscheen eerder in het grote muziek-issue dat vanaf vandaag in de winkels ligt. Geen zin om de deur uit te gaan? Je bestelt 'm hier online.


Advertentie - Lees hieronder verder
Meer van Feel Good