Columnist Eline: 'Niet elke vriendschap is voor altijd'

Niet elke vriendschap is voor altijd

image
Unsplash

Eline Cordie (34) was de afgelopen vijftien jaar onder andere go-go danseres, suikerspinverkoopster en mislukt fotomodel. Nu schrijft ze elke week voor Glamour over alles wat haar bezighoudt.

Verwateren vriendschappen?

Sinds kort ben ik de trotste oprichter van een boekenclub (#nerdalert) met een bescheiden ledental van drie. Het uitgangspunt is simpel: we lezen allemaal afzonderlijk van elkaar hetzelfde boek en bespreken deze onder het genot van een alcoholische versnapering (of twee, of drie). Hartstikke leuk tot zover. Alleen: het blijkt nog behoorlijk lastig om met de andere leden een datum te prikken, zo niet onmogelijk. Er moest zelfs een Datumprikker aan te pas komen – nou, dan weet je het wel. Als het dan eindelijk lukt om af te spreken zijn we weken zo niet maanden verder. En zijn we allemaal allang vergeten waar het boek ook al weer over ging.

'Er moest zelfs een Datumprikker aan te pas komen – nou, dan weet je het wel'

Op de middelbare school had ik een beste vriendin met wie ik onafscheidelijk was, zoals dat bijna alleen maar kan als je 16 bent. We luisterden in de pauze samen naar The Doors op mijn Discman, slenterden na school arm in arm over het Waterlooplein en deelden alles: grote geheimen en kleine, alledaagse gebeurtenissen. ’s Avonds belden we nog eens uren met elkaar, tot grote frustratie en verwondering van mijn moeder want a: ik hield de lijn bezet. En b: wat zouden we in godsnaam nog aan elkaar te vertellen kunnen hebben? We raakten nooit uitgepraat en de vriendschap bleef als vanzelf hecht. Na ons eindexamen spraken we elkaar nog een paar keer per week, toen steeds minder en uiteindelijk helemaal niet meer.

Nu ik volwassen ben merk ik hoe moeilijk het is om mijn vriendschappen niet te laten verwateren. We zijn allemaal druk: met werk, met relaties, soms met kinderen. Tien jaar geleden kon ik op dinsdagochtend spontaan een vriendin opbellen om samen te “studeren” (wat meestal vooral neerkwam op uren ouwehoeren terwijl er voor ons op tafel een studieboek lag). We hadden geen verantwoordelijkheden en alle tijd van de wereld. Tegenwoordig moeten we weken van tevoren een afspraak inplannen die meestal toch om de een of andere reden verzet wordt. Sommige vriendschappen zijn dan ook in de loop der jaren gesneuveld. Eerst probeerde ik deze dan nog uit alle macht te redden maar inmiddels heb ik geaccepteerd dat niet elke vriendschap voor altijd is. Dat het oké is als twee wegen zich scheiden: het betekent niet dat jij of die ander een slecht persoon is of dat je ruzie hebt. Soms hoort het gewoon bij het leven. Om niet te zeggen dat het niet pijnlijk is: ik had soms meer verdriet van een verbroken vriendschap dan een verbroken verkering.

'Ik had soms meer verdriet van een verbroken vriendschap dan een verbroken verkering'

Volwassen vriendschappen vereisen gewoon net dat beetje meer moeite, al klinkt dat als meer werk dan het eigenlijk is. Af en toe een appje sturen met “hoi! Hoe gaat het?” is vaak al genoeg om te laten weten dat je aan die persoon denkt. Of ik stuur een lollige meme door op Instagram: even samen gniffelen en dan weer terug naar de orde van de dag. Maar af en toe is het echt nodig om elkaar live te zien om onze beslommeringen te delen, te roddelen, te klagen... Waar ik dan weer weken op kan teren. En als het dan toch voorkomt dat we elkaar een tijdje te weinig hebben gezien begrijpen we het van elkaar en nemen het niet persoonlijk. Zo is het gelukkig ook wel weer met volwassen vriendschappen: als het eenmaal echt goed zit, kan het zelden meer stuk.

Advertentie - Lees hieronder verder
Meer van Feel Good