Columnist Eline: "Ik ga de crisis straks nog missen"

"Laat ik dit even toelichten, voordat ik straks allemaal dreigmails of brandbommen door m’n ruit krijg"

young woman holding red tulip against mirror
Igor UstynskyyGetty Images

Eline Cordie (34) was de afgelopen vijftien jaar onder andere go-go danseres, suikerspinverkoopster en mislukt fotomodel. Nu schrijft ze elke week voor Glamour over alles wat haar bezighoudt.

Versoepelde maatregelen

Nu de maatregelen wat versoepeld worden en we een voorzichtig lichtje aan het einde van de tunnel zien moet ik toegeven: ik ga de crisis straks nog missen. Laat ik dit even toelichten, voordat ik straks allemaal dreigmails of brandbommen door m’n ruit krijg. Wat ik niet ga missen, is uiteraard dat dit voor veel mensen ronduit een klotetijd is. Maar sommige aspecten ervan hebben me veel geleerd.

Normaal gesproken, besef ik nu mijn dagen noodgedwongen rustiger zijn, jakker ik maar door en sta eigenlijk weinig stil bij hoeveel mazzel ik heb. Om gezond te zijn, om maar wat te noemen. En pieker ik vooral constant: of ik niet meer zou moeten sporten of mediteren, of ik een bedrijf moet opstarten of niet, of die vriendin boos op me is want ze reageert niet meteen op m’n apps. Allemaal luxeproblemen. Natuurlijk wist ik dat altijd al, dat veel van mijn energie gaat naar dingen waar ik a: vaak helemaal geen controle over heb en die b: op grote schaal totaal onbelangrijk zijn. Maar toch laat ik me vaak verleiden tot het mezelf constant vergelijken met anderen. En dan heb je aan social media doorgaans een goeie. Wil je je echt even tegoed doen aan een zelfhaat buffet, dan kan dat met één druk op de knop. Luxe vakanties naar droombestemmingen, carrière mijlpalen en influencers die met één lullige foto verdienen wat de meesten in tien jaar bij elkaar moeten sprokkelen.

Sfeer op social media

Echter, de afgelopen maanden was de sfeer op social media ineens compleet anders. Foto’s van, ja, overijverige zelfgebakken desem broden en taarten. Maar vooral veel huiselijke taferelen: voor de derde keer die dag gaan wandelen met de hond, want wat moet je anders. Een poging doen om te tuinieren en dan veel te weinig aarde bestellen voor de 15 enorme terracotta potten die je hebt gekocht in een opwelling. Het is vooral veel gezucht en geploeter op social media en dat vind ik een verademing. Eindelijk heb ik even niet het gevoel dat ik kilometers achterloop in de race naar… ja, waarnaar toe eigenlijk?

Ik heb vaak het gevoel dat ik achter de feiten aanloop en vooral: dat ik niet ben waar ik had kunnen zijn als ik maar beter mijn best had gedaan. Alsof er ergens een heel gemeen mannetje op een stopwatch zit te kijken die, als ik ook maar een moment durf te ontspannen, de zweep over mijn rug haalt. De grap is natuurlijk: dat gemene mannetje, dat ben ik zelf. Misschien wordt het tijd om meer te vertrouwen. Op dat het leven misschien wel precies goed is zoals het is, ook al is het even niet Instagram-waardig. Een paar weken geleden plantte ik met mijn dochter bloem zaadjes op het balkon. Nu komen de eerste tere bloemetjes op en betrap ik mezelf erop dat ik telkens weer even naar ze ga kijken. Wat een wonder, dat zoiets opkomt uit de aarde. Niet te te vroeg, niet te laat maar precies op tijd. Domweg gelukkig ben ik dan. En eindelijk eens tevreden.

This content is created and maintained by a third party, and imported onto this page to help users provide their email addresses. You may be able to find more information about this and similar content at piano.io
Advertentie - Lees hieronder verder
Meer van Feel Good