Avond Avonturen - Ex-something - deel 1: 'Ik kan mijn ogen niet geloven'

'Het is daadwerkelijk mijn ex-something die zich zojuist bij de groep heeft gevoegd'

portrait of young confident woman with pink hair
Caroline Tompkins / Refinery29 for Getty ImagesGetty Images

Misha Margarittha (30) is - als relatief “nieuwe” hoofdstadbewoner - in de loop der jaren in opvallende situaties beland, waarna ze Avond Avonturen startte. In haar verhalen schrijft ze over lust, liefde en alles daartussenin.

De eerste ontmoeting na lange tijd

Ah, fuck! Tijdens het dagdromen onder de douche hebben (bijna) alle scenario’s de revue gepasseerd en toch had ik me de eerste ontmoeting met mijn ex-something na ongeveer negen maanden anders voorgesteld.

Je kent het type wel, of beter gezegd, je kent hem wel. De man waarmee ik driekwart jaar geleden ben gaan sporten, gevolgd door rek-, en strekoefeningen onder het genot van kaarslicht, en niet te vergeten onze allerlaatste ontmoeting – inclusief de belevenis van mijn meest gênante levenservaring tot op heden – het kwijtraken van een anaal speeltje op de plaats van bestemming. Dit laatste is nog hardnekkiger dan jarenlang aangekoekte kalkaanslag en ik heb nog geen Antikal gevonden om deze herinnering weg te poetsen.

Het is woensdagavond en tijd voor een boeklancering, geheel toevallig die van mijn BFFF (en ja, die extra “F” hebben we echt nodig). Hij heeft het prachtige liefdesverhaal van zijn ouders op papier gezet en het wordt bestempeld als “het verhaal dat je in ware liefde laat geloven”. Als ik aan kom lopen om de locatie te betreden zie ik een groepje bekenden voor de ingang staan. Ik kan mijn ogen niet geloven en knipper een aantal keer om er zeker van te zijn dat de persoon die ik zie staan geen verbeelding is. Ah fuck! Het is daadwerkelijk mijn ex-something die zich zojuist bij de groep heeft gevoegd. De man die mij liefde, lust en alles daartussenin heeft laten voelen staat hier in al zijn nonchalance, de ironie van het geheel gaat niet onopgemerkt aan mij voorbij. Het voelt als een bulderende lach van het universum; als een bitch slap op een blauwe plek, als gloeiend heet water wanneer je een ijskoude stroom verwacht, als een druppel citroensap in het kleine sneetje in je wijsvinger. Dit doet pijn.

Geforceerde glimlach

Ik heb slechts luttele seconden voor mijn voetstappen de groep bereiken en ik mijn what-the-fuck-gezichtsuitdrukking naar neutraal moet zien te veranderen. Al mijn resterende energie voor de dag gaat hierin zitten en met een lege batterij en geforceerde glimlach groet ik degenen die ik ken en stel ik me voor aan de onbekenden. Door de steeds sneller vallende regendruppels besluiten we onze samenscholing naar binnen te verplaatsen en wanneer mijn ex-something de deur open houdt, flikkert er “ERROR, ERROR, ERROR” in neon letters in mijn hoofd. De slapende rupsjes die zich zojuist in recordtijd tot vlinders hebben ontpopt, spreek ik kort maar krachtig toe met de boodschap dat zijn gebaar niet specifiek aan ons gericht is.

Tijdens het circuleren en socializen merk ik dat onze ogen elkaar meermaals opzoeken en dus besluit ik me over de zelf-aangeprate spanning heen te zetten en te kletsen met de man die ik vaker naakt dan gekleed heb aanschouwt. ‘Hoe is het met je?’, open ik semi-nonchalant het gesprek. Zijn ogen zoeken naar signalen in mijn gezicht, maar als hij deze niet kan uitlezen besluit hij te antwoorden. We blijven enige tijd op de oppervlakte hangen tot een kennis – van ons beiden – zich bij ons voegt met de vraag waar wij elkaar eigenlijk van kennen. In rap tempo schieten onze ogen langs elkaar heen en geef ik hem het woord. ‘Jaren geleden hebben we een tijdje gedatet’, zegt hij. Ondanks de onmiskenbare waarheid in zijn woorden doet het iets met mij om hem in verleden tijd over ons te horen praten. We kletsen wat in groepsverband, maar al snel dwaalt het laatste lid van ons clubje af en verplaatsen we ons naar een comfortabele bank om de conversatie voort te zetten.

Tegelijkertijd proberen we het gesprek te herpakken. ‘Nee, ga jij maar’, zeg ik. ‘Weet jij nog hoe wij elkaar hebben leren kennen?’, vraagt hij. Ik maak hem duidelijk dat het niet iets is wat ik snel zal vergeten.

Wordt vervolgd...

This content is created and maintained by a third party, and imported onto this page to help users provide their email addresses. You may be able to find more information about this and similar content at piano.io
Advertentie - Lees hieronder verder
Meer van Feel Good