Avond Avonturen - Ex-something - deel 2: ‘Nu vertrekken, of dansen tot de lichten aangaan?’

‘Hoe weet ik dat ik jou kan vertrouwen met mijn nummer?’, vraag ik plagend.

portait of a young confident latin american woman smiling
Natalia Mantini / Refinery29 for Getty ImagesGetty Images

Misha Margarittha (30) is - als relatief “nieuwe” hoofdstadbewoner - in de loop der jaren in opvallende situaties beland, waarna ze Avond Avonturen startte. In haar verhalen schrijft ze over lust, liefde en alles daartussenin.

Deel 1 van Avond Avonturen: Ex-something gemist? Je leest het hier terug!

Vrijdagavond

Het is weer vrijdag en zoals altijd haast ik me om mijn taken voor het weekend af te ronden. We hebben topdrukte beleefd en nu is het tijd om te ontspannen met een dansje én een drankje. Zo gezegd en – zes uur later – zo gedaan.

Aangekomen bij onze stamkroeg in de zijstraat van het drukste uitgaansplein van de hoofdstad, stuur ik de laatste berichten uit – wetende dat ik binnen geen bereik heb – alvorens wij onze intrede in de club doen. Op de automatische piloot lopen we naar het hoekje (rechtsvoor) met alle in-crowd import-hoofdstad bewoners, die op vrijdagavonden maar al te graag doen alsof ze elkaar al eeuwen kennen. Te midden van deze hippe groep sta ik me na 20 minuten eigenlijk een beetje te vervelen. Mijn gezelschap heeft zich sinds onze gezamenlijke wandeling verspreid over de ruimte en dus besluit ik hier te “genieten” van mijn eigen interne klaagzang. Elke week zie ik dezelfde mensen en dansen wij op dezelfde muziek. En ja, ik ben me er bewust van dat ik ook hier iedere week opnieuw zelf voor kies. Maar ventileren is gezond – althans, zo probeer ik mijn geklaag recht te lullen.

Alles valt op zijn plek

De avond was al op een redelijk gevorderd punt bij aankomst. Er wordt gelachen, gedanst en hier en daar onschuldig geflirt. In de tussentijd hebben mijn vriendinnen hun weg naar binnen gevonden en rond een uurtje of drie staan we – boven het geluid van de muziek – te discussiëren: nu vertrekken, of dansen tot de lichten aangaan? Mid-gesprek word ik op mijn schouder getikt. Als ik me omdraai kijk ik vol in een enigszins bekend gezicht. In rap tempo ga ik door mijn mentale smoelenboek heen, maar kan het gezicht niet aan een naam koppelen en besluit het op te geven. Als hij zijn hand op mijn schouder legt en iets te hard in mijn oor tettert dat wij elkaar een aantal weken geleden hebben ontmoet, valt alles op zijn plek. Ik noem zijn naam en hij knikt ter bevestiging. Hij was namelijk te gast bij een lanceringsevenement waar ik een aantal weken geleden aan mee heb gewerkt.

Deze man had een relatief heftig voorkomen, inclusief opgeschoren kapsel, uitgesproken kledingstijl en niet te vergeten in zeer grote getale aanwezige nek,- en hand tattoo’s. Daardoor sloeg ik destijds de opmerking van mijn stagiaire (namelijk: “wat een lekker ding”) in de wind, en had ik er zelf al snel de stempel 'tuig' op gedrukt. Deze herinnering komt als een vloedgolf teruggespoeld en van binnen duik ik ineen. Zeker nu ik hem eens goed van dichtbij kan bekijken. Want mijn stagiaire had gelijk, *hearteyes*! Daar staan we dan naast een speaker, als twee disco-doven vragen en antwoorden over en weer te schreeuwen. Hij wilt van alles weten, onder andere mijn huidige relatiestatus. Daar kan ik kort en krachtig over zijn: ‘Vergelijkbaar met een hooibaal in de woestijn, kurkdroog dus’. Hij kijkt met zijn verwijde pupillen - die het groenblauw nog maar een klein beetje de ruimte geven - dwars door me heen en vraagt om mijn telefoonnummer. ‘Hoe weet ik dat ik jou kan vertrouwen met mijn nummer?’, vraag ik plagend. ‘Dat weet je niet, maar soms moet je een gokje wagen’, beantwoordt hij verrassend snel voor iemand die ik zojuist persoonlijk een halve fles terpentine-achtige vloeistoffen achterover heb zien slaan. Hij had wel een punt en binnen enkele minuten had ik mijn contactinformatie toegevoegd aan zijn adressenboek. Niet lang hierna besluit ik toch niet de tl-lampen van de club te willen waarnemen en vertrekken mijn vriendinnen en ik uit de dansgelegenheid.

Zelf verwensessie

Bij thuiskomst besluit ik een douche te nemen om de dag en nacht van me af te spoelen wanneer mijn toestel vibreert op de wasbak. Met één mascara-panda-oog en zonder bril is het onmogelijk om op deze afstand op te maken wie de afzender van het zojuist ingekomen bericht is en dus besluit ik mijn ontspannende douche in stijl af te ronden - met een korte zelf-verwensessie. Ontspannen en inmiddels doodmoe pak ik mijn toestel van het koude porselein en zie een bericht van een niet opgeslagen nummer. Zelfs zonder naam denk ik te weten wie in zijn telefoon is gekropen op dit late tijdstip. De vermoeidheid viert feest op mijn oogleden, maar ik ben nog niet bereid hieraan toe te geven en pak een plankje op om het digitale spel van berichten-pingpong mee te spelen. ‘Ik heb een leuke avond met je gehad’, verschijnt er op mijn scherm. Gevolgd door, ‘ik wil met je daten’. Gechoqueerd en gecharmeerd ga ik op zijn voorstel. In de hoop dat deze avond een voorproefje is op wat nog komen gaat.

Wordt vervolgd...

This content is created and maintained by a third party, and imported onto this page to help users provide their email addresses. You may be able to find more information about this and similar content at piano.io
Advertentie - Lees hieronder verder
Meer van Feel Good