Wedden dat jij vroeger een poesiealbum had of in het album van iemand anders schreef? Dan herken je deze zes situaties zeker.

Nostalgie: herinneringen ophalen aan het poesiealbum

Oh die versjes, tekeningen en stickers..


Oh, de basisschool. Een tijd van touwtjespringen op het schoolplein, Cheez Dippers in de pauze (met een extra dikke laag kaas op de dipper) en poesiealbum (jawel, dat schrijf je dus zo).

Wat vond ik het altijd leuk om vrienden, familie, juffen en meesters (vooral die laatsten) in mijn persoonlijke boek te laten schrijven. En wanneer ik mijn oude poesiealbums vol gedichten, versjes en tekeningen terugvind, kan ik het niet helpen om op een nostalgische manier terug te blikken.

Herken jij deze poesiealbumtaferelen uit je basisschooltijd nog?

1 Spiksplinternieuw album
De blijdschap wanneer je een nieuw album kreeg van je ouders. Want wat was het boek nog mooi. En nee, deze keer zou niets of niemand dit mooie album verpesten. Wanneer je een inleidende tekst of tekening op de eerste pagina maakte, deed je altijd je uiterste best.

2 Volwassene = mooie pagina
Over mooie pagina’s gesproken. Het liefst ging je alle juffen, meesters en moeders af om een bijdrage te leveren aan je album. Want eerlijk is eerlijk, de teken- en schrijfkunsten van je klasgenootjes konden niet tippen aan de kunstwerken van volwassenen.

3 Hergebruiken van versjes
Op een gegeven moment circuleren er zóveel poesiealbums in de klas, dat de originaliteit ver te zoeken was. Veel leerlingen recyclen bekende versjes, vaak uit hetzelfde boek. Wedden dat je de regels “Begin de dag met een dansje” en “Tip tap top, mijn inkt is op” herkent?

4 Heel veel stickers
Als één van je kennissen weinig met taal had, waren er altijd de stickers nog. Paarden, bloemen, smileys, iedereen had voor deze gelegenheid vellen vol klaarliggen. Je mooiste stickers gaf je alleen aan de mensen die je écht leuk vond.

5 De niet-kunstenaars
Huilen, janken, nee brúllen was het, wanneer een medeleerling een lelijke tekening of met een lelijk handschrift in je o zo mooie album had gekriebeld. Had zijn moeder hem niet even een handje kunnen helpen?

6 Het album is zoek
Had je eindelijk een overvol poesiealbum, raakte je hem kwijt. In iedere klas was er wel minstens één leerling die vergat dat hij in je album zou schrijven. Dan lag hij daar maanden en maanden thuis. En die ene leerling maar beweren dat hij het boek alláng had teruggegeven.

Menu
Ads for you!

Hi you!

Wij zien dat je een adblocker gebruikt die ervoor zorgt dat je geen advertenties ziet op Glamour.
Dit vinden wij jammer, want daardoor missen we inkomsten die we hard nodig hebben om jou
de meest awesome content te bieden? Merk dan onze site als 'veilig' aan en volg deze instructies.

Thanks a million!

Sluiten