Datingleed: 'Kijk maar uit, mailde hij. Ik weet waar je woont'

Claire zit op een roze wolk, maar dat was van korte duur

image
Brooke Cagle

De date van Claire (32) en Paul is een succes. Ze zoenen zelfs bij het afscheid. Maar de volgende dag wordt ze bedolven onder zijn appjes.

Eerste date

Het profiel van Paul sprak me meteen aan. Met zijn blonde haren en stoppelbaard sprong zijn foto er echt uit. Paul was ook nog eens geïnteresseerd, sprak in tegenstelling tot veel andere mannen niet alleen over zichzelf. Na twee weken mailen en appen wilden we elkaar graag zien. Vanwege zijn overvolle agenda was het moeilijk om een datum te prikken. Daarbij woonde hij niet in de buurt. ‘Laat maar weten wanneer je een keer kunt,’ zei ik. ‘Ik ben toevallig morgen in Amsterdam,’ appte hij na een paar dagen. ‘Zal ik een bakje koffie komen doen?’ Nee natuurlijk niet, dacht ik. Ik nodig geen vreemde mannen bij mij thuis uit. Ik woonde in die tijd boven een kapsalon. Mijn woning en de kapsalon werden slechts gescheiden door een trap. Het was koopavonden ze zouden tot negen uur werken. Misschien dat hij toch om acht uur zou kunnen komen? Dan had ik nog een uur om hem in te schatten en hem eventueel de deur uit te werken.

Droomvrouw

Ik lichtte de kapsters in, zei: ‘Als ik stamp, moeten jullie komen.’ Hij was kleiner en minder stoer dan ik had verwacht. Maar het voelde vertrouwd, omdat we al over zoveel onderwerpen hadden gesproken. Om negen uur gilde een van de kapsters: ‘Claire, we gaan zo afsluiten!’ ‘Is goed!’ riep ik terug. Om half tien ging hij weg. Bij het afscheid zoenden we.

De volgende ochtend appte hij dat hij uitkeek naar de tweede date. Ik reageerde dat ik het heel leuk had gevonden en dat ik hem snel weer wilde zien. Zullen we vanavond al afspreken? appte hij meteen. Ik zei dat ik niet kon, en dat ik hem vanavond wel even zou bellen. Nu even bellen? reageerde hij. Ik appte niet meteen terug, omdat ik aan het werk was. Hij belde een paar keer en zijn toon werd venijnig: ‘Wat asociaal dat je niet reageert.’ Toen ik na mijn werk al zijn appjes las en voicemails hoorde, bekroop me een vervelend gevoel. Ik werd benauwd bij het lezen van zijn berichtje dat ik zijn droomvrouw was.

Dreigement

’s Avonds belde hij. Om er vanaf te zijn, nam ik meteen op. ‘Hé schatje, hoe is het?’ zei hij. ‘Ik kom zo naar je toe.’ Op mijn tegenstrubbelingen werd hij woedend en schreeuwde: ‘Waarom heb je me gezoend? Waarom heb je me bij je thuis uitgenodigd?’ Ik vond het ook oliedom van mezelf. ‘Ik ga nu ophangen,’ zei ik. ‘Ik wil geen contact meer.’ Toen ik de dag erna mijn mail opende, schrok ik. ‘Kijk maar uit,’ mailde hij. ‘Ik weet waar je woont. Ik maak je dood.’ Ik kon me niet voorstellen dat hij echt iets zou doen, maar ik voelde me wel onveilig. Het was winter en als ik om zes uur thuiskwam van mijn werk, was het al donker. ‘Ik zou een nagelvijl in mijn zak doen,’ adviseerde een vriendin. Ze had gelezen dat dat
in de rechtszaal niet als steek-wapen werd gezien, maar als zelfverdediging.

'Ik vond het absurd dat ik dit soort gesprekken voerde'

Ik vond het absurd dat ik dit soort gesprekken voerde, maar nam haar advies wel ter harte. Na drie maanden durfde ik erop te vertrouwen dat hij me niet meer lastig zou vallen. Hij had me niet meer gebeld en stond gelukkig ook niet voor de deur. Ik heb hiervan geleerd. Als ik nu een date heb, dan spreek ik nooit meer bij mij thuis af.

Advertentie - Lees hieronder verder
Meer van Dating