Hoe erg is emotioneel vreemdgaan echt?

Van achter een schermpje contact zoeken met elkaar is easy-peasy...

liefde daten vriend single
Jasper Rens van Es

Van achter een schermpje contact zoeken met elkaar is easy-peasy. Maar journalist Sara Benincasa waarschuwt: pas op. Emotioneel vreemdgaan ligt op de loer.

Affaire

Hij was getrouwd, ik single. We hadden een affaire – en dat zonder ooit zelfs maar te zoenen. Toen ik begon te praten met Josh (niet zijn echte naam), was ik net vijf maanden lang ziek geweest. Ik had bronchitis gehad en had nog steeds af en toe last van een piepende ademhaling en huilbuien. Ik woonde alleen en werkte vanuit mijn studio. Ik was te moe om te koken, dus at ik meestal fastfood. En ik dronk veel, ook al wist ik dat dat niet goed voor me was omdat ik ook aan de antidepressiva zat. Maar ik dronk tegen de eenzaamheid. Het was geen verrassing dat mijn mentale gezondheid tot een dieptepunt was gedaald. Ik heb vaker depressies gehad, en heb last van paniekaanvallen en pleinvrees. Als ik therapie volg, medicijnen slik, veel beweeg en gezond eet, gaat het goed. Maar omdat ik ziek was, vergat ik me daaraan te houden.

Van chatten komt FaceTime

Toen ik een paar maanden ziek was, zag ik een grappig filmpje op de Instagram van Josh. Hij was kunstenaar en ik had weleens over hem gehoord van gezamenlijke vrienden, maar we hadden elkaar nooit ontmoet. Ik stuurde hem een onschuldig berichtje: ‘Ik lag echt in een deuk om jouw video, zo midden op een lange werkdag.’ Hij antwoordde direct, en we begonnen te chatten over onze werkprojecten en hoe gek het was dat we elkaar nog nooit hadden ontmoet. Ook de dagen erna chatten we met elkaar. Hij zei al snel dat hij een vrouw en kinderen had. Ik was een beetje teleurgesteld, maar schikte me snel naar de situatie. Natuurlijk, waarom zou hij geen vrouw hebben, hij was geweldig!

This content is imported from {embed-name}. You may be able to find the same content in another format, or you may be able to find more information, at their web site.

Hij vertelde wat dingen over haar en ze klonk behoorlijk indrukwekkend. Ze was een succesvolle zakenvrouw en hij nam de meeste zorg voor hun kinderen op zich. Daarna hadden we het niet meer over zijn familie. Althans, lange tijd niet. Na een paar weken zei hij dat het lastig was om te typen terwijl hij bezig was met zijn kunst, en ik stelde FaceTime voor. We kletsten daarna elke dag op FaceTime, terwijl ik in bed lag te werken, bleek en onverzorgd. Hij zette zijn telefoon neer, zodat ik hem kon zien terwijl hij werkte. Geweldig vond ik dat, om hem in actie te zien. Ik voelde ook een soort misplaatste dankbaarheid dat hij met me wilde praten terwijl ik vond dat ik er vreselijk uitzag. Hij was gezond en had een lekker kleurtje, en leek op een jongen op wie ik op de middelbare school verliefd was.

Zien: Glamour openhartig over onenightstands

Redder in nood

Onze gesprekken over sport en kunst gingen al snel verder dan dat. Op een dag vertelde hij dat hij in therapie was. Dat had hij nog niet eerder aan iemand verteld, maar hij wist dat hij mij kon vertrouwen, zei hij. Ik zei dat ik het een eer vond en dat hij er maar beter mee door kon gaan. Zelf ging ik al even niet meer naar therapie vanwege mijn ziekte, vertelde ik. Hij ging op vakantie met zijn gezin en toen hij terugkwam, zei hij dat hij mijn volledige memoires had geluisterd. Ik had hem die als audioboek gegeven. Wat een leuke vent, dacht ik, echt een goede vriend. Het kwam niet in me op dat het vreemd was voor een man die mij niet kende, om acht uur lang naar mijn stem te gaan zitten luisteren, terwijl hij naast zijn vrouw in het vliegtuig zat...

Verliefd

De maanden erna werd ons contact steeds intenser. Appjes, FaceTime, Skype, Facebook, belletjes, e-mails. Het begon allemaal heel geheim aan te voelen. Een keer was hij zelfs te laat om een van zijn kinderen op te halen, omdat wij aan het kletsen waren. “Ik denk dat Josh verliefd op me is,” zei ik tegen een vriendin. Zij antwoordde: “Ja, en jij bent ook verliefd op hem. Hij is een lul: hij wil dat jij hem verleidt, zodat hij met je naar bed kan en dan jou de schuld kan geven. Verbreek het contact met hem.” “Hij is gewoon een vriend,” protesteerde ik. “Ík ben je vriend,” antwoordde die vriendin. “Hij gebruikt je voor emotionele steun, terwijl zijn vrouw al het geld binnenbrengt. En jij gebruikt hem omdat je niet weet hoe je single moet zijn, dus heb je een seksloze relatie met hem.” Diep vanbinnen wist ik dat ze gelijk had, maar mijn hoofd zei: “Ik kan dit oplossen.” Het was iets wat ik vaak deed: close worden met mensen die gered moesten worden. Mensen voor wie ik niet eens respect had. Dan deed ik m’n best om onmisbaar te worden, zodat ze me niet zouden verlaten. Mijn angst om verlaten te worden was zo groot, dat ik me liet gebruiken, terwijl ik ook hén gebruikte. Het was een verslaving: ik was verslaafd aan mensen redden.

Benieuwd hoe dit afloopt? Je lees het in de nieuwste issue van Glamour, die nu in de winkels ligt. Je bestelt 'm hier online!


This content is created and maintained by a third party, and imported onto this page to help users provide their email addresses. You may be able to find more information about this and similar content at piano.io
Advertentie - Lees hieronder verder
Meer van Talking Points