Avond Avonturen: "Harvey doet - op één handdoekje om z'n middel na - naakt de deur open"

Een avond vol potentie loopt volledig in de soep

couple kissing while relaxing on sofa
Cavan ImagesGetty Images

Misha Margarittha (30) is - als relatief “nieuwe” hoofdstadbewoner - in de loop der jaren in opvallende situaties beland, waarna ze Avond Avonturen startte. In haar verhalen schrijft ze over lust, liefde en alles daartussenin. Misha schrijft nu ook maandelijks in Glamour Magazine over seks.

‘Hey, jij ook hier,’ ik maak oogcontact met danser Harvey en hij groet me verrassend uitbundig. Zijn voorkomen laat me weliswaar niet koud, maar onze eerdere interacties waren zo minimaal dat ik me momenteel geen houding weet te geven. Ik denk duidelijke signalen uit te stralen, hij negeert deze compleet en trekt me naar zich toe in een omhelzing. Door de dunne stof van zijn strakke coltrui voel ik de welgevormde buikspieren tegen mijn voorkant drukken. Oppervlakkig als ik soms kan zijn, sla ik ook mijn armen om hem heen en geniet van het gevoel van zijn lichaam tegen ‘t mijne. Met een kus op de wang, bevestigt hij nogmaals zijn begroeting en laat me dan los om zich bij zijn vrienden te voegen. Maar niet zonder nog eens achterom te kijken en een knipoog mijn kant op te slingeren.

Oh, Harvey, Harvey, Harvey, toch

Harvey en ik kennen elkaar niet goed, maar dat is ook helemaal niet nodig voor wat ik in gedachten heb. Het enige wat ik moet zien te regelen is zijn telefoonnummer. Al leek die knipoog erop te duiden dat dit geen al te lastige opgave zou worden. De avond vordert. Met een paar gestolen blikken kijken we elkaar vanaf onze tafels in het restaurant aan. Het is dat er meer mensen aanwezig zijn, maar ik zou zweren dat hij mij nét zou graag zou bespringen als ik hem. Al is er een probleempje waar ik niet omheen kan. Namelijk dat Harvey een goede vriend van mijn ex-vriendje is. Al is de vriendschap wel pas ná onze break-up tot stand gekomen. Dat neemt niet weg dat ik dit weet. Maar kijk dan toch even naar hem, dat kan ik toch niet laten lopen voor een ex die het nodig vond jarenlang vreemd te gaan? Nee, precies. En dus glimlach ik stiekem naar de man die keer op keer onze blikken laat kruisen.

Zodra mijn vriendinnen en ik uitgegeten zijn en uitgebreid hebben nagetafeld, besluiten we naar huis te gaan. Nog voor ik de uitgang bereik, staat Harvey voor mijn neus. ‘Ga je weg zonder gedag te zeggen?’ Deze zin zou een rode vlag moeten zijn, maar op het moment zit al het bloed tussen mijn benen en werken mijn hersenen voor geen meter mee. Ik rol met mijn ogen. Hij pakt mijn hand vast en stopt er een briefje in. ‘Mocht je je vanavond nog vervelen…’ zegt hij met een knipoog en hij kust me op mijn mondhoek alvorens hij zich op zijn hielen omdraait en weer naar z’n gezelschap loopt. Alrighty then… Ik weet niet precies hoe ik hierop moet reageren, maar kalm blijven staat bovenaan. En dus loop ik op een rustig tempo richting de garderobe en prop het blaadje in mijn achterzak– voor later.

Het briefje

Eenmaal thuis kan ik mijn enthousiasme niet langer bedwingen en tover ik het papiertje tevoorschijn. Er staat slechts een telefoonnummer op en een ‘x’. Lekker cryptisch. Hoewel ik in mijn hoofd hard-to-get wil spelen, heb ik het idee dat we beiden weten waar dit op zal uitmonden en dus skip ik het riedeltje en stuur een ‘x’ zijn kant op. Een reactie laat niet lang op zich wachten en zonder het door te hebben vliegen de uren aan me voorbij. De slaap prikt inmiddels in mijn ogen en tot mijn verbazing is het al ver voorbij middernacht wanneer ik de klok check. Tijd voor bed, dus. Bij het ontwaken zie ik dat hij nog een aantal suggestieve berichten heeft gestuurd die helaas onbeantwoord zijn gebleven.

Het is voor mij een gewone werkdag, en dus sleep ik mezelf het bed uit om maar eens aanstalten te maken om aan het werk te gaan. Halverwege de dag stuur ik hem de reactie waar hij hoogstwaarschijnlijk op zat te wachten en voor ik het door heb, ontwikkelt het geheel zich tot een uitnodiging bij hem thuis. Vanavond. Bij gebrek aan een andere planning en de herinnering aan zijn serieus strakke lijf, ga ik hierop in. Er is slechts een klein probleempje, als je het al zo mag noemen. Harvey woont namelijk in een andere stad, een kleine 35 minuten rijden van Amsterdam en dat zou betekenen dat ik het openbaar vervoer moet pakken of alternatief vervoer moet regelen. Dat laatste is waar ik op inzet. Mocht dit toch niets worden, dan heb ik nog altijd een uitweg. Grapje, natuurlijk. Of toch niet?

Het kleine handdoekje

Na mijn werkzaamheden afgerond te hebben, de autosleutels overhandigd te hebben gekregen en even een snelle fix up te hebben gedaan (oftewel mijn haar, make-up, scrub & scheersessie plus het mooiste lingeriesetje verstoppen onder een “casual” outfit), ben ik er helemaal klaar voor. De navigatie brengt me naar de plaats van bestemming. En al snel galmt zijn stem door de intercom: ‘Het is op de zeventiende verdieping.’ Toe maar. Ik haast me naar de lift en bestudeer in de spiegels nog eens kritisch mijn uiterlijk. Niet dat ik er nu nog wat aan kan doen. Ik kom op de juiste verdieping en word begroet door Harvey. Naakt. Of nou ja, bijna dan. Gehuld in slechts een klein handdoek om zijn middel, zie ik de resterende waterdruppels chillen op zijn welgevormde borst en buikspieren. Met een haastige kus word ik verwelkomd en leidt hij me richting de woonkamer. ‘Sorry, ik heb nog een snelle douche genomen. Lange dag, je kent het wel. Doe alsof je thuis bent, ik kleed me even aan,’ zegt hij voor hij de hoek om duikt.

Ongeveer vijf minuten later lig ik met mijn schoenen uit languit op de bank de laatste mailtjes te beantwoorden, wanneer hij binnenkomt in een wit t-shirt en lichtgrijze joggingbroek. Really? Zonder aarzeling klimt hij vanaf de bankleuning over me heen. Onze gezichten bevinden zich nu gevaarlijk dichtbij elkaar en zonder na te denken trek ik hem naar me toe. Zodra onze lippen elkaar raken is het alsof iemand een duizendklapper afsteekt. Al snel klemmen mijn benen zich om zijn middel en draait hij ons met gemak om waardoor ik bovenop hem kom te zitten. Hij zoent vol passie en overgave. Ik moet even omhoog komen om adem te halen en kijk dan in zijn ondeugende ogen. ‘Blijf je vanavond slapen?’ vraagt hij hees. Ik knik en hij zoent me weer. Zijn handen glijden over mijn lichaam en ik begin het oprecht een beetje warm te krijgen. Fuck me, is het enige wat door mijn hoofd gaat. Al loop ik waarschijnlijk voor op het programma van de avond. De bank verandert in ons eigen speelparadijs en al snel hebben we alle hoeken ervan ontdekt zonder ons van elkaar los te maken. Ook al is het tot nu toe alleen bij lip locking gebleven, is dit het geilste dat ik in lange tijd heb meegemaakt. Dat hij snapt hoe hij die volle lippen moet gebruiken is wel duidelijk. Ik ben vooral benieuwd naar wat hij er nog meer mee kan.

Dus vertel...

Ons puberale zoenpartijtje wordt onderbroken door de deurbel. Verschrikt kijk ik op. ‘Ik heb wat te eten besteld,’ zegt hij. A-ha, oké. Binnen een aantal minuten stalt hij de sushi uit op de eettafel en staat met zijn rug naar me toe gekeerd wanneer hij vraagt: ‘Hoe zit dat eigenlijk tussen jou en Aleks?' Hij doelt op mijn ex, zijn vriend - weet je nog. ‘Eh, kunnen we het ergens anders over hebben?’ Maar mijn poging tot verweer wordt niet op prijs gesteld. Hij schudt zijn hoofd en ik geef toe. ‘We hebben vier jaar lang een relatie gehad.’ Met een ruk draait Harvey zich om. De geschrokken blik in zijn ogen geeft weg dat hij hier niet van op de hoogte was. Lekkere vrienden ben je dan ook. Man, man, man. Ik vertel kort over onze relatie en wat er is voorgevallen om hier een eind aan te maken. Als de rasentertainer die hij is, valt Harvey met zijn volle gewicht op de grond, bedekt zijn gezicht en begint onsamenhangend te mompelen dat het echt niet kan en Aleks zijn mattie is. Rete-geïrriteerd laat ik hem een aantal minuten op de grond liggen tot ik bovenop zijn schoot plaats neem. ‘Hé, kijk me eens aan,’ zeg ik. Met moeite weet hij zijn ogen te openen, waarna ik van wal steek. ‘Er is niets veranderd in de afgelopen zeven minuten. Ik ben nog steeds mij en jij, jij. We hadden het net zo gezellig, laat een vriendje van een aantal jaar geleden dat niet in de weg staan.’ Maar dit is een absolute no-go voor Harvey. Hij tilt me met gemak van zijn schoot af en neemt plaats aan de eetkamer. Verrast over zijn move kijk ik hem aan, maar het begint zeer ongemakkelijk te worden en dus stap ik in mijn laarzen om weg te gaan. Het is maar goed dat ik die auto heb geleend.

Harvey bekijkt mijn bewegingen en probeert me nog tegen te houden. ‘Ik moet nog even wennen aan het idee, maar laten we gewoon even wat eten en daarna een filmpje kijken of zo…’ Het gebaar mag misschien goedbedoeld zijn, maar de vibe is compleet doodgeslagen. Ik schud mijn hoofd, trek in alle haast mijn jas aan, gris mijn mobiele telefoon van het vloerkleed en begeef me naar de voordeur. ‘Laat me gewoon eerst even met Aleks praten, dan zien we elkaar vast snel weer,’ zegt hij nog. Dit gaat er bij mij niet in. ‘Dus nu wil je toestemming van mijn ex-vriendje om iets met mij te doen? Voor zover ik weet gaat hij daar niet over.’ Nog iets meer geërgerd dan voorheen stap ik de lift in zonder gedag te zeggen. Nog voor ik de auto heb bereikt, zie ik een lang bericht van Harvey binnen komen. Met bovenaan: ‘Kom alsjeblieft terug, we kunnen erover praten.’ Nou, ik dacht het even niet. Ben je helemaal besodemieterd, denk ik. Ga anders lekker met Aleks seksen, mij niet bellen. Compleet verward over de gebeurtenissen van zojuist stap ik de auto in en begeef ik me weer naar mijn geliefde stad. Ik zou niet eens weten hoe ik dit ooit aan een ander moet uitleggen, maar wat ik wél weet is dat ik deze avond met gemak over had kunnen slaan.

Dag, Harvey. Tot nooit meer ziens.

This content is created and maintained by a third party, and imported onto this page to help users provide their email addresses. You may be able to find more information about this and similar content at piano.io
Advertentie - Lees hieronder verder
Meer van Avond Avonturen