V. (27) had een zeer geslaagde eerste date, totdat hij aan het eind van de avond een flesje uit zijn zak toverde.

Reality Story: V. nam na een avond uit een man mee naar huis: "In no time zag ik hem compleet de pan uit spacen"

Uit zijn tas toverde hij een verdacht uitziend flesje, waar hij een goeie slok van nam voordat hij ’m weer opborg

V. (27) had een zeer geslaagde eerste date, totdat hij aan het eind van de avond een flesje uit zijn zak toverde.

Ontmoet op een huisfeest
“Op een huisfeestje in een antikraakpand leerde ik een jongen kennen. We praatten en dansten die avond voordat hij mijn telefoonnummer vroeg en ik naar huis ging. Het weekend daarop planden we onze eerste date. We gingen wijn drinken in de stad. Dat was gezellig, heel gezellig zelfs. Als hij naar de wc ging, deed ik het gebruikelijke verslag bij mijn vriendinnen. ‘Volgens mij is-ie wel leuk!’ werd ‘is gezellig!’, ‘beetje aangeschoten’ en uiteindelijk ‘we gaan nu naar mijn huis, hihi’.

Uit zijn tas toverde hij een verdacht uitziend flesje, waar hij een goeie slok van nam voordat hij ’m weer opborg

Turn for the worse
Tegen de tijd dat we richting mijn huis fietsten, was het al goed laat. We hadden inmiddels beiden een knorrende maag, dus stopten we onderweg nog even bij McDonalds voor een midnightsnack. Vond ik voor het verhaal wel leuk – ‘na de wijnbar stonden we opeens met een hamburger in onze klauwen in de tl-verlichting van de Mac.’ Toen – hij had zijn hamburger op, ik die van mij nog niet – nam de date vrij abrupt een verschrikkelijke turn for the worse. Uit zijn tas toverde hij een verdacht uitziend flesje, waar hij een goeie slok van nam voordat hij ’m weer opborg. ‘Wat is dat?’ vroeg ik. Hij, veel te casual: ‘GHB. Hoezo? Wil je ook?’

Niet goed in de conforntatie aangaan
Totale verbazing mixte zich met een goede portie walging. Gebeurde dit echt? Voor m’n wijd opengesperde ogen zag ik die gast in no time compleet de pan uit spacen. Ik stond me dood te schamen. Voor het McDonalds-publiek, en dat wil toch wat zeggen. Wat het nog veel en veel erger maakte: we waren al onderweg geweest naar mijn huis en ik kon nu de juiste woorden niet vinden om hem te zeggen dat dat onmogelijk nog kon doorgaan – dat wat zojuist gebeurd was heel goed weleens de grootste afknapper ooit kon zijn. Ik ben nooit goed geweest in de confrontatie aangaan…

Spacend in mijn woonkamer
Dus stapten we kort daarop weer op de fiets en zetten we onze weg voort. Met z’n tweeën, naar mijn huis. In mijn hoofd bedacht ik tijdens die rit wel duizend manieren om hem nog voor de voordeur te zeggen dat hij niet mee naar boven ging. Ik kon toch ook gewoon opeens een weg inslaan en ervandoor gaan? Durfde ik niet. Vraag me niet waarom. En zo stond hij even later dus in mijn woonkamer. Spacend, in z’n eentje. Een uur lang heb ik nog in de stress gezeten, over hoe ik deze gast a) uit m’n bed moest houden, en b) de deur uit moest werken.

Hij heeft me nog geappt en zelfs gebeld
Uiteindelijk is het gelukt. Toen de walging zich zo hoog had opgestapeld en hij me wilde zoenen, kon ik gewoon echt niet anders dan half kokhalzend zeggen dat ik wilde dat hij wegging. Dat deed-ie in zijn staat met moeite. Hij heeft me nog geappt en zelfs gebeld – ik weet ook niet hoe hij het in z’n hoofd haalde – maar ik heb z’n bestaan vanaf dat moment maar gewoon genegeerd. Later hoorde ik trouwens dat vrijwel dat hele antikraakpand aan de GHB zat.” 

Menu
Ads for you!

Hi you!

We zien dat je een adblocker gebruikt, die ervoor zorgt dat je geen advertenties ziet op Glamour.
Dit vinden wij jammer, want daardoor missen we inkomsten die we hard nodig hebben om jou
de meest awesome content te bieden. Wil je ons helpen? Merk dan onze site als 'veilig' aan en volg deze instructies.

Dankjewel! X Glamour!

Sluiten