De Zweedse schrijfster Emmy (40) ontmoette tien jaar geleden in Amsterdam de dakloze Vic (35) en werd halsoverkop verliefd. ‘Liever met hem op een houtje bijten dan een luxeleven leiden met een andere man.’

Wanneer viel ik op hem?
“Mensen vragen me weleens wanneer ik echt iets voelde voor Vic. ‘Vanaf het eerste moment wist ik het,’ zeg ik dan. Ondanks dat Vic eigenlijk ‘fout’ was op alle fronten. Hij had geen baan, geen opleiding, dronk te veel en rookte als een schoorsteen. Hij woonde in een struik in het Vondelpark. Welke vrouw zou dáárop vallen? Toch voelde het alsof ik geen keus had. Hij was als een lamp die mijn wereld verlichtte.”

Leidseplein
“Ik ontmoette hem tien jaar geleden om zeven uur ’s avonds. Ik zat op een bankje op het Leidseplein te wachten op een vriendin. Ik woonde in die tijd in Oostenrijk, maar was een paar weken in Nederland voor mijn werk.

‘Hij woonde in een struik in het Vondelpark. Welke vrouw zou dáárop vallen?’



Capuchontrui vol vlekken
Terwijl ik wachtte, ging een man naast me zitten. Hij vroeg hoe laat het was. Hij droeg een grote capuchontrui vol vlekken, een spijkerbroek met scheuren en had geen schoenen aan. Onder zijn nagels zaten rouwranden en hij had een baard.

Oprechtheid
Hij wil vast geld van me, dacht ik eerst. Maar toen hij bleef doorpraten, hoorde ik oprechtheid in zijn stem. Hij stelde zich voor als Vic, vroeg om mijn naam en wilde weten waar ik vandaan kwam. Zo ontstond een gesprek. We spraken over Steve Irwin, de Australische presentator die toen net was overleden. Hij deed een imitatie waar ik hard om moest lachen.

Zelfverzekerde man
Ik was geïntrigeerd. Bij zwervers dacht ik automatisch aan zwakke, zielige mensen. In het ergste geval nog verward of agressief ook. Maar dit was een zelfverzekerde man met sociale skills en een enorm gevoel voor humor. Bovendien vielen zijn grote donkerbruine ogen me op. Als ik door die viezigheid heen keek, zag ik een knappe man – heel lang en met een volle bos krullen. Toen mijn vriendin tien minuten later voor me stond, zei hij: ‘Morgen, zelfde tijd, zelfde plek.’”

Aantrekkingskracht
“Je kunt een leger psychologen loslaten op de vraag waarom ik die volgende dag weer op dat bankje zat. Ik kan alleen maar zeggen dat het voor mij niet voelde als een grote stap. Ik voelde me tot hem aangetrokken.

Jeugd
Misschien heeft het met mijn jeugd te maken. Als kind van een Poolse moeder en Zweedse vader voelde ik me vaak een buitenbeentje. Mijn vader was buitenlandcorrespondent waardoor we veel verhuisden. Ik heb in Moskou gewoond, in Londen en in Wenen. Als introvert, verlegen meisje lukte het me niet om overal te aarden.

‘Ik had verschillende serieuze relaties gehad. Maar die mannen waren jongetjes vergeleken bij Vic'



Geheim
‘‘Dat deze knappe, extraverte, praatgrage, grappige jongen in mij geïnteresseerd was, fascineerde me. Alleen mijn zus vertelde ik over onze ontmoeting, al verzweeg ik het deel dat Vic op straat leefde. Mijn familie is een stuk conservatiever dan ik. Ik wist zeker dat mijn zus me zou afraden om naar de afspraak te gaan. Maar ik had de beslissing al genomen.”

Wandeling
“Die avond maakten we een lange wandeling over de grachten en hebben we gepicknickt in het Vondelpark. Natuurlijk vroeg ik hem waarom hij op straat leefde. Zo ontdekte ik dat hij was opgegroeid in Canada als kind van arme ouders die hun mislukkingen op hem projecteerden en niet echt om hem gaven.”

Wonen in een kraakpand
“Zijn vader was een stugge man die een opleiding onzin vond en Vic van jongs af aan inpeperde dat ‘echte mannen niet studeerden’. Zijn moeder was ongeïnteresseerd en onverschillig. Na zijn middelbare school rolde hij van het ene rotbaantje in het andere totdat hij genoeg geld had gespaard om naar Europa te vertrekken. Toen zijn geld opraakte, vertikte hij het om terug te gaan naar Canada. Hij had er niets om voor terug te gaan. Hij was inmiddels in Amsterdam, waar het hem niet lukte om werk te vinden. Het was zijn eer te na om zijn ouders om geld te vragen. Daarom woonde hij sinds een half jaar afwisselend in kraakpanden of op straat.”

Advertentie - Lees hieronder verder

Drank & drugs
“Zelf vond hij zijn zwerversbestaan niet zo’n probleem. Hij was vijfentwintig. Hij zag het niet als iets permanents. Doordat hij er zo laconiek over deed, dacht ik er ook makkelijker over. Natuurlijk zag ik wel dat hij veel te veel dronk en drugs gebruikte, maar toen hij vertelde dat hij alleen op die manier op straat kon slapen, kon ik me ook dat voorstellen.”

Lachen
“We zagen elkaar die week zo’n twee of drie keer. Vic is een van de grappigste mannen die ik ooit heb ontmoet. Hij maakte me voortdurend aan het lachen en knoopte joviaal gesprekjes aan met Jan en alleman.”

Anders dan andere mannen
“Ik was op dat moment dertig en had verschillende serieuze relaties gehad. Maar die mannen waren jongetjes vergeleken bij Vic. Onzeker, jaloers en ongeïnteresseerd. Vic was het tegenovergestelde. Hij was vrolijk, levenslustig, zelfverzekerd en het kon hem niet schelen wat andere mensen van hem vonden. Take it or leave it straalde hij uit.”

‘Ik vond hem zo aantrekkelijk dat ik zijn zweetgeur vermengd met aarde en alcohol voor lief nam'



Zoenen
“Ik vond hem zo aantrekkelijk dat ik zijn zurige aroma van zweet vermengd met aarde en alcohol voor lief nam en hem zoende. Mensen kijken me vol walging aan als ik dat vertel, maar ik kon op dat moment niet anders.”

Belachelijk knap
“Toen ik terug moest naar Wenen, gaf ik hem mijn telefoonnummer. Natuurlijk hoopte ik dat hij contact zou opnemen, maar ik verwachtte weinig. ‘Bel me als je ooit eens in de buurt bent,’ zei ik. Twee weken later ging mijn telefoon. ‘Ik sta voor je deur,’ zei Vic. ‘Sorry dat het zo lang duurde.’ Hij had in de Albert Heijn eten gestolen waardoor hij een paar dagen moest zitten. Zodra hij vrijkwam, werkte hij wat en reisde hij met de trein naar Wenen.”

Samenwonen
“Zonder er verder al te veel woorden aan vuil te maken, trok hij bij me in. Ik twijfelde er geen moment aan dat hij het voor mij was. Eigenlijk hield ik meteen van hem. Omdat hij me volledig accepteerde – ik hoefde me niet anders of beter voor te doen dan ik was. Omdat hij alles wat ik deed geweldig leek te vinden. Omdat hij net als ik vond dat geitenkaas overschat werd en capoeira stom is. Omdat hij me deed denken aan de coole jongens op school die mij altijd links lieten liggen. Omdat we fantastische seks hadden en ik hem belachelijk knap vond en omdat we elkaar aan het lachen maakten.”

Twaalf tot vijftien blikjes bier per dag
“Ik zag een leven met hem voor me, ook al wist ik dat het niet makkelijk zou worden. Vic dronk in die tijd zo’n twaalf tot vijftien blikjes bier per dag. Hij zweette alcohol. Ik wilde hem geen ultimatum stellen ‘ik of de drank’. Dat moest uit hemzelf komen. Maar hij maakte duidelijk dat onze ontmoeting voor hem aanleiding was om te veranderen. Zijn wilde periode was geweest. Tijd om serieus te worden.”

Pieken en dalen
“Die transformatie gebeurde natuurlijk niet in een dag of twee. Die periode was er een van hoge pieken waarin we zweefden op een wolk van verliefdheid. Maar er waren ook dalen. Vic en ik verschillen als dag en nacht. Ik ben georganiseerd, hij is een chaoot. Ik ben een ochtendpersoon, hij leeft op in de avond. Ik heb tijd en ruimte voor mezelf nodig, hij wil altijd mensen om zich heen."

Geen dagbesteding
"Dat hij geen dagbesteding had, was misschien wel de grootste hindernis die we moesten nemen. Ik kon me er moeilijk overheen zetten dat hij geen papiertje had en ook niet wilde studeren. Ik was dertig en wilde settelen. Een huis kopen, een leuke baan, regelmatig op vakantie, kinderen."

Ik ben kostwinner
"Mijn keuze voor Vic betekende ook dat ik de kostwinner moest zijn. Zelfs als Vic wel een studie ging doen, zou het nog jaren duren voor hij geld ging verdienen. Ik wist dat hij er intelligent genoeg voor was, maar zelf geloofde hij lange tijd niet dat hij het kon. Toch was het geluk dat Vic me gaf voor mij belangrijker dan zijn gebrek aan opleiding. Liever met hem op een houtje bijten dan een luxeleven leiden met een andere man.”

Advertentie - Lees hieronder verder
Advertentie - Lees hieronder verder


Allereerste vakantie
“Uiteindelijk wist ik Vic te overtuigen van het nut van een studie. Ik noem hem weleens ‘mijn mannelijke assepoester’. Als ik hem nu zie staan op verjaardagen in zijn Hugo Boss-maatpak en in zijn hand een glas whisky (hij drinkt nog steeds elke dag, al blijft het binnen de perken), ben ik zo trots. Ik weet van hoe ver hij gekomen is."

Ingenieur
"Na drie jaar in Wenen verhuisden we naar Zweden, waar Vic de studie Werktuigbouwkunde gratis kon volgen. Het waren jaren van bikkelen. Als ik er nu op terugkijk, denk ik weleens: hoe deden we het? We leefden van mijn schrijversloontje, elk dubbeltje werd omgekeerd. Hij had er moeite mee dat hij op mijn kosten leefde. We hebben moeilijke momenten gekend, maar humor heeft ons erdoorheen gesleept. Hij werkt inmiddels drie jaar als ingenieur en binnenkort gaan we met het gezin – we kregen in 2010 een tweeling – op onze allereerste vakantie ooit.”

Ieder mens heeft een verhaal
“Als we nu samen op straat lopen en een zwerver zien, grappen we weleens: ‘Zie, daar heb je je volgende echtgenoot.’ Niet serieus natuurlijk, maar ik kijk wel op een andere manier naar daklozen dan voor ik Vic ontmoette. Achter elke persoon schuilt een verhaal. Ik ga hier niet ontkennen dat er veel daklozen zijn die issues hebben, maar weinig mensen staan stil bij hun menselijkheid."

Oordeel niet
"Mijn verhaal klinkt natuurlijk onvoorstelbaar, zeker in deze tijd van Tinder waarin we een potentiële geliefde al naar links swipen als hij de verkeerde soort schoenen draagt. Maar ik heb geleerd: oordeel niet te snel en sta open voor wat het leven je brengt. Het kan je flink verrassen.”

Emmy Abrahamson schreef over haar ervaringen het deels autobiografische boek ‘Hoe je verliefd wordt op een zwerver die in de bosjes woont’ (Uitgeverij Q, € 15).

Advertentie - Lees hieronder verder

Dit artikel stond in het januarinummer van Glamour. Meer van dit soort verhalen lezen? Je scoort nu een jaarabonnement op Glamour voor € 38 én je krijgt er een Cluse-horloge t.w.v. €128,34 cadeau.