Waarom ik soms denk dat ik nooit een vriend ga vinden

'Datingapps à la Happn en Tinder daar doe ik niet aan. Ik ga oprecht nog liever kamperen.'

liefde-daten-vriend-single
Jasper Rens van Es

Lianne Marije Sanders (30) woont in Amsterdam en leeft een heel normaal leven. Een beetje werken, eten, slapen en soms over een stoeptegel struikelen. Ze schrijft het liefst over wat haar bezighoudt.

Soms vraag ik me af of ik nog wel een vriend ga vinden. Ik heb me daarom op m’n dertigste toch maar even ingeschreven bij Woningnet Amsterdam, zodat áls ik over vijftien jaar nog alleen ben, ik in elk geval een huis heb. Mijn vriendinnen wuiven mijn overdenkingen altijd weg, maar ik moet zeggen dat ik toch een stevig staaltje argumentatie heb verzameld. Komt-ie:

Ik ben dertig en iedereen is al bezet. Ja, je hebt een paar vrijgezelle mannen, maar die hebben vaak nog nooit een relatie gehad op hun dertigste, dus dan durf ik wel te concluderen dat daar wat issues in het spel zijn. En die heb ik zelf al genoeg.

Ik ga nooit uit dus ik ontmoet niemand. Mijn dagen bestaan vooral uit: lopen naar m’n werk. (En daar zitten geen knappe mannen. Nou ja, een paar, maar die zijn 24 en student en ik ben dat geouwehoer over ‘m’n vrienden gaan voor alles’ wel zat.) Boodschappen doen. Boeken lezen. Koffie drinken met een vriendin. Koken (nee, oke, da’s niet waar. Ik kook nooit.) Eten. Slapen. En bij al die activiteiten is de kans dat je een leuke man tegenkomt vrij klein. ‘Je weet maar nooit hoe een koe een haas vangt’, zegt m’n moeder altijd, maar in die dertig jaar heeft nog nooit iemand mij aangesproken bij de broccoli.

Mijn studio is dertig vierkante meter, ik ben 1 meter 85 en ik lig al op de bank. Dus waar moet hij dan?

Ik hou heel erg van Mijn Eigen Dingen. Zo ontbijt ik elke ochtend op m’n poef die tegen de verwarming aanstaat, in kleermakerszit. Kopje thee, bakje yoghurt, stilte. Vooral dat laatste is belangrijk. Ik kan best een keer een uitzondering maken voor een zondagochtend met croissants, maar het moet niet te gek worden.

Ik hou niet van samen slapen. Ik las laatst in een boek over liefdesverdriet: ‘…en het ergste moment is dan ’s avonds in een leeg, koud bed stappen. Alleen.’ En toen dacht ik: dat is dus mijn hemel op aarde.

Datingapps à la Happn, Tinder en Innercircle, daar doe ik niet aan. Dat heb ik wel een tijdje geprobeerd, maar daar werd ik doodongelukkig van. Ik ga oprecht nog liever kamperen. In Nederland. Nou, dan weet je het wel. Ik kan gewoon niks met alleen een paar foto’s. En als ik dan besloot iemand in het echt te ontmoeten en ik toch m’n best had gedaan met een leuk jurkje en mascara (jaja, echt uitgepakt), bleek-ie tien centimeter kleiner dan ik. En moest ik weer faken dat ik zo ruimdenkend ben.

Kortom, om maar met mijn favoriete ex te quoten, ’ik ben een heel uniek persoontje’. Niet bepaald een tupperware-doosje waar allerhande dekseltjes op passen. Eerder een bakje uit de kringloop waarvan niemand meer weet waar de bovenkant gebleven is.

Advertentie - Lees hieronder verder
Meer van Relatie