Als je een dief, een fraudeur of een vreemdganger wilt betrappen, kun je een privédetective inhuren. Maar hoe gaat zo iemand eigenlijk te werk? Een redacteur van tijdschrift Quest nam plaats in een observatiebusje.

Zo gaat een privédetective te werk

Een redacteur loopt een dag mee met een privédetective die een vrouw achtervolgt, wiens ex hem heeft ingehuurd

© Annie Spratt

Als je een dief, een fraudeur of een vreemdganger wilt betrappen, kun je een privédetective inhuren. Maar hoe gaat zo iemand eigenlijk te werk? Een redacteur van tijdschrift Quest nam plaats in een observatiebusje.

Observeren in regio Leiden
‘Zo, we zijn er.’ Rob Boom zet zijn bestelbus op een parkeerplaats bij een fitnesscentrum, in de buurt van Leiden. Hierna kruipt hij onder een zwarte flap door die de cabine scheidt van de vrachtruimte. ‘Omdat het opvalt als je ergens parkeert, uitstapt en dan via de zijdeur weer naar binnen gaat’, zegt hij voor de duidelijkheid. Om die reden is hij honderd meter eerder gestopt om mij, verslaggever van Quest, zonder te worden gezien buitenom te laten instappen. En nu zitten we beiden achterin, naast elkaar, in een nagenoeg geheel verduisterde bestelbus.

Elk moment kan een nietsvermoedende vrouw de deur van haar werkadres afsluiten en in haar auto stappen om naar huis te gaan

Gluurspleet
Alleen aan de achterzijde schijnt een streep licht tussen twee houten schuifdeurtjes. Als je door die spleet kijkt, zie je een garagebedrijf. Daar is het vandaag om te doen. ‘Tussen nu en een half uur moet ze naar buiten komen’, zegt Boom. Hij gebruikt de zoomlens van zijn fotocamera om beter zicht te krijgen op het bedrijf.

Samen op de bank
Het is nu half zes. Elk moment kan een nietsvermoedende vrouw de deur van haar werkadres afsluiten en in haar auto stappen om naar huis te gaan. De afgelopen twee maanden is ze al een keertje of zes gefotografeerd door Boom (niet zijn echte naam), de eigenaar van recherche- en onderzoeksbureau Condor, met vestigingen in Amsterdam en Eindhoven.

Achtervolgen
Het bleef niet bij foto’s, want de privédetective (of ‘particulier rechercheur’, zo heet het tegenwoordig) postte ook bij de vrouw thuis. Vanaf de straat zag hij haar ’s avonds met haar vriend, de eigenaar van het garagebedrijf, op de bank zitten (nee, daar maakte hij geen foto’s van). Aan het einde van de avond zag hij het licht uitgaan, ’s ochtends zag hij ze samen naar het werk vertrekken.

Afgerond project
Vandaag rondt Boom de observaties van de vrouw af. ‘Als ze dadelijk uit het bedrijf komt en vanavond weer op de bank zit, dan kan het dossier dicht’, zegt hij. Wat heeft hij dan eigenlijk bewezen? ‘Dat deze vrouw een duurzame werkverhouding heeft én een nieuwe relatie met een man met wie ze ook samenwoont. En daarover heeft ze gelogen.’

Ingehuurd door de ex
Boom is ingehuurd door de voormalige echtgenoot van de vrouw. Het stel is zo’n anderhalf jaar uit elkaar. Tegen haar ex hield de vrouw al die tijd vol dat ze geen geld heeft en in haar eentje in een klein flatje woont. Het gevolg daarvan is dat de man partneralimentatie moet betalen aan de vrouw. Maar via-via kwam hem ter ore dat ze nooit in dat flatje is te vinden, en dat ze allang een nieuwe vriend heeft en een baan. En omdat ze dat maar bleef ontkennen, schakelde de man een privédetective in om haar te schaduwen.

Gluren door een spleet
Vandaar dat we in het busje zitten. Boom, die na een lange loopbaan bij de politie drie jaar geleden voor zichzelf begon, kocht het voertuig voor een prikkie op een veiling. Het is jarenlang door de politie gebruikt voor observaties zoals deze. Dat gegluur door agenten gaat dus via een spleet tussen twee schuifwandjes en niet via geblindeerde ramen, want zulke ramen komen de kwaliteit van foto’s niet ten goede.

Angst
Een beetje eng is het wel, want geregeld lopen er mensen voorbij. Op een paar decimeter van de bestelbus praten ze vrolijk met elkaar, niet wetend dat twee paar verborgen ogen en oren alles zien en horen. Maar Boom bezweert dat het heel moeilijk is om van buitenaf iets te zien in de verduisterde bus. Nou, vooruit dan maar.

Geen boekje lezen
Je zult net zien dat het vandaag anders loopt dan anders. Om zes uur is de vrouw nog niet naar buiten gekomen, om half zeven ook nog niet. In de drie jaar dat hij nu privédetective is, bracht Boom al vele uren wachtend door. Een boekje lezen is er niet bij, naar het toilet gaan is riskant. Vertellen terwijl je met een strakke blik naar buiten kijkt lukt gelukkig wel.

Facebook
Boom zegt dat hij uit de berichten van de vrouw en haar vriend op Facebook al kon afleiden dat ze fout bezig was. ‘Ze plaatst volop berichten met foto’s waarop ze te zien is met haar vriend en zijn bedrijf. Die vriend pronkt met haar. Maar of er echt sprake is van een relatie, dat kun je er niet uit afleiden.’

Een schikking
En dus moest er geobserveerd worden. De resultaten gaan naar de ex-man. Er kan een gesprek komen waarin de kwestie wordt geschikt, of het wordt een rechtszaak. Met de bevindingen van de privédetective zal de vrouw daar niet veel kans maken. Bovendien kan ze de alimentatie kwijtraken, want ze heeft nu zelf een baan.

Ik hoef alleen nog maar het bewijs aan te leveren. Dan weet de vreemdganger dat het spelletje nu echt uit is

Inzage in rapport
Boom verwacht dan ook dat het tot een schikking komt. Het is gebruikelijk dat het ‘slachtoffer’ van een privédetective achteraf inzage krijgt in het rapport, compleet met het beeldmateriaal. ‘Voor mij is het belangrijk dat ik laat zien dat ik niet te ver ben gegaan’, zegt Boom. ‘Ik observeer alleen op de openbare weg, van gepaste afstand. Ik maak geen foto’s in huizen, ook niet van buiten naar binnen. Mensen zijn vaak gerustgesteld als ze dat zien.’

Nog geen agressie
Natuurlijk zijn het niet altijd de gemakkelijkste gesprekken, zo vertelt Boom. Echte agressie maakte hij nog niet mee. Na de eerste verontwaardiging bij mensen ziet hij meestal wel snel berusting. ‘Dat zie je bij vreemdgangers bijvoorbeeld. Je voelt het vaak al aan dat je partner overspel pleegt. Ik hoef alleen nog maar het bewijs aan te leveren. Dan weet de vreemdganger dat het spelletje nu echt uit is.’

Filmen met een fiets
Zaken in de privésfeer zijn maar een deel van Booms werk. Hij werkt ook voor advocaten en richt zich verder vooral op het bedrijfsleven. Daar wordt gejat en gefraudeerd bij het leven, weet hij, en vooral door eigen medewerkers. Boom laat camerabeelden zien van mannen die dozen weghalen uit een magazijn. ‘Het zijn voormalige werknemers die daar kennelijk nog gewoon naar binnen konden lopen. Je ziet ze zwaaien naar de portier. Ze namen dozen met stukjes koperafval mee. Op de zwarte markt kun je die voor duizenden euro’s verkopen.’


Achterhaald beeld
De camera’s werden door Boom opgehangen. Werken met zulke camera’s is een stuk praktischer dan zelf eindeloos posten. Het beeld dat mensen hebben van de privédetective, die met een gleufhoed en een enorme telelens achter een lantaarnpaal staat, is echt achterhaald.

Camera's
Als Boom iemand op de openbare weg wil vastleggen, bijvoorbeeld om te zien of hij een bepaald gebouw binnengaat, dan gebruikt hij het liefst een fiets of een scooter. ‘Ik kan daarin een klein cameraatje monteren. Ik parkeer hem ergens en na een poosje haal ik hem weer weg. Dan kan ik daarna op mijn gemakje de beelden bekijken.’

Politie vangt boeven
Het is soms wel oppassen dat je als detective niet zelf in een duister handeltje wordt gezogen. Zoals toen Boom werd ingeschakeld door de eigenaar van een leeggestolen winkel. Hoewel, gestolen? ‘Voordat de winkel open ging, was alles al weg. Onderhands verkocht, vermoed ik, en dan wilde de eigenaar ook nog het verzekeringsgeld opstrijken. Door mij in te huren wilde hij aan de verzekering laten zien dat hij er moeite voor deed om de zaak op te lossen. Maar het voelde al snel niet goed. Daar ben ik dus mee gestopt.’

Volgende week zit ze bij haar ex-man en zijn advocaat

Kleine zaken
In de ‘echte’ criminaliteit stort hij zich sowieso niet. ‘Wij doen kleinere zaken: bedrijfsfraude, relatiekwesties. Wij zijn er dan om bewijs te verzamelen, zelf boeven vangen of criminele activiteiten opsporen mogen wij niet. Daar is de politie voor.’ Het is aan de klant, bijvoorbeeld het bedrijf waar het koper gestolen werd, om de zaak aan te geven bij de politie. Maar omdat het vaak om kleinere zaken gaat, zo is Booms ervaring, blijven die bij de politie nogal eens liggen. ‘Voor mijn motivatie maakt dat niet uit’, zegt hij. ‘Mijn klanten zijn tevreden over mijn werk, daar gaat het me om.’

Achtervolging niet nodig
Het leven als particulier rechercheur, dat bevalt Boom prima. Het betaalt trouwens ook beter dan de po… o, wacht. Het is even na zevenen en eindelijk gebeurt er iets bij het garagebedrijf. Bliksemsnel richt Boom zijn camera, en vijf foto’s later zit zijn werk voor vandaag erop. Hier is al het wachten goed voor geweest. De vrouw in kwestie is naar buiten gekomen en in een auto gestapt. Ze rijdt vervolgens van het bedrijfsterrein af, vermoedelijk op weg naar huis. Boom weet waar dat huis staat: in een dorp verderop. Een wilde achtervolging is dus niet nodig. Even later rijden we door de straat waar de vrouw woont. Boom ziet meteen dat haar auto er nog niet staat. ‘Ze is vast boodschappen doen. Vanavond laat kom ik terug, om te zien dat ze samen op de bank zitten en het licht uitdoen om naar bed te gaan. Dan heb ik genoeg bewijs. Volgende week zit ze bij haar ex-man en zijn advocaat.’

Menu
Ads for you!

Hi you!

Wij zien dat je een adblocker gebruikt die ervoor zorgt dat je geen advertenties ziet op Glamour.
Dit vinden wij jammer, want daardoor missen we inkomsten die we hard nodig hebben om jou
de meest awesome content te bieden? Merk dan onze site als 'veilig' aan en volg deze instructies.

Thanks a million!

Sluiten