Avond Avonturen: 'Ik schuif aan bij het ontbijt in mijn little black dress, zonder slipje'

Hoe is dit net gebeurd?

Softer than silk.
g-stockstudioGetty Images

Misha Margarittha (29) is - als single twintiger - over de loop der jaren in opvallende situaties beland, waarna ze Avond Avonturen startte. In haar verhalen schrijft ze over lust, liefde en alles daartussenin.

Netflix & Chill

Op een druilerige zaterdag probeer ik liggend op de bank Netflix uit te spelen. Omdat ik Ana hiervan op de hoogte heb gesteld, duurt het niet lang voor ik de sleutel in de voordeur hoor en ze naast me op de bank ploft. Sinds ik haar enkele maanden geleden een reservesleutel heb gegeven - voor noodgevallen - komt ze het huis binnenvallen wanneer ze niet alleen wil zijn of een wandeling naar de supermarkt haar een paar stappen te ver is. Met een plank vol hapjes en twee flessen rosé nemen we de week door en besluiten de afspraak die we hadden gemaakt om - later op de avond - te gaan dansen af te zeggen en als twee aardappels zo rond mogelijk proberen te worden. Ana begint over haar recente Tinder-avonturen.

Sinds enige tijd heeft ze dit platform ontdekt en zet het dan ook in wanneer ze iets wil doen, niet alleen wil eten en vaker als ze niet alleen wil slapen. Als single twintiger is dat nog wel eens een probleem waar je tegenaan loopt wanneer je geen vaste partner en/of chille scharrel hebt. In geuren en kleuren vertelt ze over haar date van gisteravond. De man in kwestie was niet per se haar type, maar dankzij zijn leuke bio voelde ze toch de neiging rechts te swipen. Een aantal uur later raakten ze in gesprek en het leek alsof ze elkaar al jaren kenden, waarop ze besloten de volgende dag in het echt af te spreken. De bedoeling was om wat te gaan drinken, hierbij wilde ze de vibe aanvoelen en dit eventueel over te laten vloeien in een diner.

'Een aantal uur later raakten ze in gesprek en het leek alsof ze elkaar al jaren kenden'

Bij binnenkomst in de hipste bar van het moment wist ze het zeker, een rondje draaien op zijn gezicht zou geen straf zijn. Het leek bijna of hij haar gedachten kon lezen, want nog voor er een bestelling geplaatst kon worden was zijn hand al op verkenningstocht onder haar loeistrakke rok en het duurde niet lang voor zij het tafeltje verruilde voor het unisex toilet om elkaar - met een deurkruk in de rug - alle hoekjes van het kleinste kamertje te laten zien.

'Jij moet ook op Tinder'

Vol ongeloof slik ik de laatste slok van mijn tweede glas door, terwijl zij geen detail gespaard laat. ‘Jij moet ook op Tinder, echt, geloof me nou maar’, zegt ze, waarbij het duidelijk wordt dat de alcohol zich een weg in haar systeem heeft gevonden. Met roze wangen grist ze mijn telefoon van tafel en ik zie in de reflectie van haar bril dat ze de app store opent. ‘Nee, niet installeren hoor, Ana’, poog ik haar nog tegen te houden. ‘Dat is echt helemaal niets voor mij. Al die kansloze gasten en dat geswipe, ik word er al moe van als ik eraan denk.’ Terwijl ik haar probeer te overtuigen van mijn ferme standpunt ten opzichte van de bovengenoemde vleeskeuring, zie ik dat ze flink aan het klikken is op het scherm ‘Niet zo zeiken jij! Je profiel is al aangemaakt. Tada’, brengt ze uit alsof ze iets onvoorstelbaars heeft gepresteerd. ‘Je gaat het zo leuk vinden! Ik ken je toch, dus ik maak me er totaal geen zorgen over. Tussen alle losers zitten er ook echt een paar prachtexemplaren.’ De manier waarop ze refereert naar mannen maakt me enigszins ongemakkelijk. ‘Je hoeft echt niet meteen met ze het bed in te duiken, je kunt ook gewoon contacten opdoen, vriendschappen aangaan en af en toe gewoon een gratis etentje meepakken’, zegt ze zo nonchalant dat ik me nog iets ongemakkelijker ga voelen dan voorheen.

'De manier waarop ze refereert naar mannen maakt me enigszins ongemakkelijk'

Mijn bed is op zichtbare afstand, maar toch besluit Ana een paar uur later het pad naar haar eigen woning te bewandelen. Die drie hele straten zal ze ook wel overleven. Bij mij is de wijn nog voelbaar aanwezig en omdat ik de slaap nog niet kan vatten, scrol ik door mijn apps heen. Na alles ongeveer zes keer voorbij te hebben zien gekomen, schaapjes hebben geteld en stil hebben gelegen – onder het mom van dan val je vanzelf in slaap – geef ik het op en verplaats me weer naar de bank. Met op de achtergrond een aflevering van Friends open ik Tinder. Even kijken kan geen kwaad, toch? Onderwijl de eerste foto aan het laden is voel ik de golf met spijt over me heen vloeien, maar ik besluit dit te negeren en swipe meteen naar links bij het zien van de eerste mannelijk diender. Het lijkt alsof hiermee de toon gezet is, want een kwartier later heb ik er nog geen enkele man tussen gezien die een beweging naar rechts mogelijk heeft gemaakt.

Tot er vanaf mijn scherm plots een mega aantrekkelijk man mij aanstaart, met glinsterende ogen en een tandpasta-reclame glimlach. Uit automatisme - ja, dat gaat zo snel - wil ik links swipen tot ik daadwerkelijk besef wat ik zie. Dankzij het late tijdstip zijn mijn brein en vingers niet zo goed connected en kan ik dit “fiasco” voorkomen. Geïnteresseerd bekijk ik de twee andere foto’s die zijn profiel opmaken en besluit hem te liken - oftewel mijn vinger de andere kant over het scherm heen te bewegen. Meteen komt er in beeld dat het een match is. Holy shit, plots is het heel echt. Binnen enkele minuten ontvang ik een bericht van met daarin de tekst: ‘Bij jou of bij mij? Wat is je adres?’. Dit gaat me te snel en zonder te reageren blokkeer ik het account. Vervolgens gooi ik ook de app van mijn telefoon en stuur een screenshot naar Ana met de begeleidende tekst dat ik het heb geprobeerd, maar dit niets voor mij is.

Discussies, discussies

In de maanden die volgen, voeren Ana en ik herhaaldelijk de discussie over het doel van datingapps en ondanks haar inzet, besluit ik de adviezen te negeren en me hier niet nogmaals aan te wagen. De lente is inmiddels aangebroken en de avonden waarop we op het terras blijven hangen, zijn ook weer van de partij. Tijdens een afwezig moment, scrol ik door de verkenpagina van Instagram heen. En tot mijn verbazing zie de exact zelfde foto als die van mijn Tinder-match. Uit schrik ga ik rechtop zitten en spit door het profiel heen. Met de stoute schoenen aan stuur ik hem een bericht, waarin in kenbaar maak dat er - naar alle waarschijnlijkheid - iemand op Tinder zich uitgeeft als hem, onder een andere naam. De nacht doet zijn intrede en mijn bericht blijft onbeantwoord. Bij het ontwaken de volgende ochtend zie ik dat mijn Tinder-match-Instagram-persoon heeft gereageerd. Hij maakt duidelijk dat het hem al vaker onder de aandacht is gebracht dat er meerdere mensen zijn foto’s gebruiken, maar dat hij er verder vrij weinig aan kan doen. Door middel van een filmpje waarin hij mijn naam zegt, kan ik daadwerkelijk met een echt persoon te maken heb. En zo raken we aan de praat.

Binnen enkele minuten krijg ik bericht van met daarin de tekst: 'Bij jou of mij, wat is je adres'

Het gesprek is vriendschappelijk en veelal gebaseerd op het gezamenlijk geklaag over catfishing. Maar na verloop van tijd wordt de ondertoon flirterig en ondanks mijn eerdere slechte ervaring met ditzelfde gezicht, kan ik het niet laten en flirt terug. Wie zegt dat je Tinder nodig hebt, als je ook Instagram hebt? Een aantal dagen na de start van ons gesprek, nodigt hij mij uit voor diner bij hem thuis. Zodra ik Ana hiervan op de hoogte stel en eigenlijk vraag of het wel een goed idee is om af te spreken met een vreemde, gilt ze - door het telefoontoestel - mijn trommelvlies stuk. ‘NATUURLIJK GA JE DAARHEEN’, probeert ze nogmaals op een iets minder schelle toon - welk helaas exact hetzelfde klinkt als die van 10 seconden geleden. Na wat pogingen om me te overtuigen, beantwoord ik het bericht en spreken we af op de daaropvolgende zaterdagavond.

F*ck it

Omdat deze man in een andere stad woont, heb ik Ana gevraagd of ik haar auto mag lenen voor de dag. Uiteraard is dit geen probleem en terwijl ik onder de douche nadenk over mijn outfit, hoor ik de deur in het slot vallen. Ana komt de badkamer in gestormd, trekt het douchegordijn opzij en ik zie hoe ze daar staat met twee gigantische weekendtassen en de autosleutels in de hand. ‘Schat, omdat ik al dacht dat je geen gepaste outfit had, heb ik mijn kledingkast leeg getrokken’, zegt ze, enigszins buiten adem. Je kan toch alleen maar van haar houden! Ze weet precies wat ik nodig heb en wanneer. Na mijn intense douche-, en scrub sessie, kom ik de kamer in gelopen en zie dat Ana alles heeft uitgestald. Dit maakt het geheel wat overzichtelijker en na verschillende outfits te hebben gepast, kies ik voor een little black dress. Omdat de tijd begint te dringen trek ik de eerste de beste hakken uit de kast en breng snel wat “natuurlijke” make up aan op mijn gezicht. In mijn mini-tasje heb ik een lipgloss, reistandenborstel en een condoom.

'In mijn mini-tasje heb ik een lipgloss, reistandenborstel en een condoom'

De rit van normaliter drie kwartier duurt inmiddels anderhalf uur door een ongeluk op de snelweg. Eenmaal in de straat van bestemming zoek ik een parkeerplek. Het kan komen door de zenuwen, maar het lukt voor geen meter om file te parkeren. En een gigantische stoet aan auto’s heeft zich inmiddels achter mij gevormd. Tot overmaat van ramp gaat mijn telefoon op het moment dat ik nogmaals probeer in te steken, ik neem zonder te kijken op en hoor hoe een diepe stem zich uit mijn toestel wurmt. ‘Dat inparkeren lukt niet zo goed, hè?’, zegt hij met een hoorbare glimlach. ‘Eh, niet echt nee’, antwoord ik compleet gegeneerd. En een paar seconden later hoor ik getik op het raam aan de passagierskant van de auto. Met een glimlach loopt hij om de voorzijde van het voertuig heen en trekt het portier open. ‘Stap uit, dan doe ik het wel even voor je’. Als ik kon blozen, was mijn hoofd zo rood als een tomaat geweest. In drie seconden rijdt hij de auto vooruit en vervolgens netjes achteruit het vak in, waardoor de gevormde file zich vooruit kan bewegen. ‘Oh, wat gênant dit’, probeer ik nog uit te brengen zodra hij de sleutels in mijn hand legt. Maar de woorden worden gesmoord door een kus die hij op mijn lippen drukt. Fuck it…

Gezonde eetlust

Hij loopt voor mij uit de trap op en na 3 verdiepingen, vraag ik me af of we de stairway to heaven beklimmen. Gelijktijdig met deze gedachte opent hij de deur naar zijn woning en er komt mij een heerlijke geur tegemoet. Door de spanning ben ik compleet vergeten te eten en de geur wakkert mijn grommende buik aan. ‘Zo te horen ben jij wel blij met mijn kookkunsten’’, brengt hij lachend uit, terwijl hij mij naar de tafel leidt. De Indonesische rijsttafel die hij heeft bereid was niet wat ik had verwacht toen hij het over eten had, maar nu ik het zie, kan ik niet wachten om aan te vallen. Begeleid door een glas wijn eet ik me helemaal rond, onder het zichtbaar genot van mijn tafelgenoot. ‘De meeste vrouwen - waar ik voor kook - eten amper, maar ik ben blij dat jij een gezonde eetlust hebt’, vertelt hij mij, terwijl ik nog een hap Gado Gado naar binnen schuif.

Ik vraag me af of ik me beledigd of gecomplimenteerd moet voelen, maar schud deze gedachte af om te genieten van de hap die zojuist heb genomen. Als we het diner hebben afgerond, krijg ik een korte rondleiding door de verdieping - waarop we ons bevinden - en legt hij mij vervolgens zachtjes op de bank met een rijkelijk gevuld glas wijn. ‘Relax jij even, dan ruim ik de tafel af’, zegt hij. En nog voor ik iets uit kan brengen verdwijnt hij richting de open keuken. Een fijn roesje manifesteert zich op de plek waar mijn brein zit. Inmiddels zak ik steeds iets verder weg in de bank als ik plots een stem uit de keuken hoor komen. Onder het afruimen is hij een zakelijk telefoontje aan het plegen en verontschuldigt zich als hij ziet dat ik zijn richting op kijk. Ik beweeg mijn handen met een gebaar van ‘nee joh, maak je er geen zorgen om’, maar hij heeft het gesprek al beëindigd en loopt nu langzaam mijn kant op.

'Een fijn roesje manifesteert zich op de plek waar mijn brein zit'

‘Laten we naar boven gaan’, oppert hij. En binnen enkele seconden tilt hij mij als een baby van de bank en draagt me de trap op naar de volgende verdieping. Aangekomen in de slaapkamer laat hij zich zachtjes op het bed zakken, waarna hij me neerlegt. Met een glimlach gaat hij aan het eind van het bed zitten en neemt mijn voeten in zijn handen. ‘Ik vind je tattoos mooi’, bekent hij, terwijl hij zachtjes mijn voeten masseert.

'Je moet me vertrouwen'

Ik bedank hem voor het compliment. En we voeren een kort gesprek over mijn lichaamsversiering. ‘De eerste heb ik gezet op mijn 18e verjaardag’, waarna hij mij aankijkt en zegt, ‘dat is niet heel lang geleden, raad ik zo’. Ik laat dit in het midden en hij vertelt dat hij zijn eerste plakplaatje ook op zijn 18e liet zetten, inmiddels 16 jaar geleden. Ik voel me echt een kuiken en hij laat dan ook merken dat zijn leeftijd met wat meer ervaringen en een vorm van autoriteit komt. ‘Kleed je uit’, beveelt hij me. ‘Eh, alles?’, vraag ik met een ietwat onvaste stem. ‘Nee, houd je onderbroek maar aan, de rest moet uit’. Het voelt niet alsof ik in de positie ben hem tegen te spreken en de manier waarop hij de woorden rustig doch ferm uit zijn mond laat rollen, wind me op.

''Kleed je uit', beveelt hij me'

Ik doe wat me opgedragen wordt en voel hoe mijn hart een sprongetje maakt als hij mijn - bijna naakte - lijf in zich opneemt. Met beheerste passen loopt hij van het bed naar een ladekast en haalt er een stropdas uit. ‘Nu ga je op je buik liggen met je handen op je rug’. Wederom doe ik zoals mij wordt opgedragen en ik voel hoe hij met één hand mijn polsen bij elkaar pakt. De gladde stof van de stropdas wikkelt hij om mijn polsen en trekt deze strak aan. Letterlijk met mijn handen achter mijn rug gebonden draait hij mij om en kijk ik naar het plafond. Wederom loopt hij naar de ladekast en tovert er nog een stropdas uit. De geschrokken blik in mijn ogen is hem niet ontgaan en als hij het bed weer nadert, fluistert hij zachtjes, ‘je moet me vertrouwen, ik doe niets wat jij niet wilt’.

BDSM

Ik knik en probeer te ontspannen. Met de tweede stropdas bindt hij mijn benen aan elkaar en legt me vervolgens op mijn zij, met mijn gezicht richting een deur. Zodra hij deze opent zie ik dat het de badkamer is en hij zet de douche aan. ‘Ik ga douchen, nergens heen gaan’, brengt hij lachend uit. En laat vervolgens de deur wagenwijd openstaan, waardoor hij goed uitzicht heeft op mijn vastgebonden lichaam en ik goed uitzicht heb op zijn natte, glimmende, bizar afgetrainde lijf. Hij lijkt geen enkele haast te voelen en 15 minuten later stapt hij pas onder de stromende straal vandaan. In de tussentijd schieten de gedachten door mijn aangeschoten brein en ik weet niet zo goed of ik dit opwindend of eng moet vinden. Misschien is een combinatie van beiden de beste manier om te omschrijven hoe ik me voel. Met een handdoek om zijn middel gebonden en nat haar beweegt hij zich van de badkamer naar het bed en maakt de stropdas rond mijn enkels los. Met een vloeiende beweging duwt hij mijn benen uit elkaar en rukt mijn onderbroek stuk. De agressie is enigszins opwindend en hij laat nog geen minuut voorbij gaan, voor hij zijn vingers diep bij mij naar binnen duwt.

'Hij laat nog geen minuut voorbij gaan, voor hij zijn vingers diep bij mij naar binnen duwt'

Zijn andere hand rust op mijn onderbuik, waarbij een vinger druk uitoefent op mijn clit. Door de druk en de ritmische bewegingen van zijn andere hand, voel ik de tintelingen door mijn lichaam schieten. Ondanks de minimale stimulatie, voelt dit echt heel goed en ik wil dan ook niet dat hij stopt. Ik zie hoe hij mij aankijkt en zijn lippen likt, om vervolgens mijn lippen te likken. Zijn gezicht begeeft zich inmiddels tussen mijn benen en ondanks de fantastische moves, lukt het mij niet om klaar te komen. Nog in shock van de intensiteit van de situatie, probeer ik me te concentreren op wat er nu gebeurt, maar het lukt me niet. Ook hij heeft dit in de gaten en we gaan door op het volgende.

Met een ferme ruk draait hij me weer op mijn buik en lig ik met mijn gezicht opzij gedraaid in het matras. ‘We gaan een spelletje spelen’, zegt hij, gevolgd door ‘vertrouw je me?’. Ik weet niet zo goed hoe ik deze vraag moet beantwoorden, omdat ik het idee heb dat deze man iets te veel BDSM-films heeft bekeken en ik nog niet volledig besef wat er zich in de afgelopen 25 minuten allemaal heeft afgespeeld. ‘We gaan niet verder, tot je mij antwoord geeft’, hoor ik hem uitbrengen. ‘Ja, ik vertrouw je’, beantwoord ik zijn vraag. ‘Ok, fijn. Kies een getal onder 20.’, draagt hij me op met een geheimzinnige grijns rond zijn lippen. ‘19!’, roep ik uit. ‘Weet je dat zeker?’ Omdat ik bang ben dat het een strikvraag is, knik ik gretig, waarop hij mij over zijn onderbenen drapeert en aankondigt mij nu 19 keer te zullen slaan. EH, WAT? Ik hoop nog altijd dat hij een grap maakt, wanneer ik zijn hand voor het eerst op mijn kont voel landen. Helaas maakt hij geen grap en bij klap nummer 18 voel ik hoe mijn gezicht er alles aan doet zich in een plooi te houden. Nadat hij zijn hand voor de laatste keer met vaart op mijn achterste laat landen, complimenteert hij me. ‘Je hebt het heel goed volgehouden’. Hoe is dit net gebeurd?

'Hoe is dit net gebeurd?'

Nog altijd met mijn handen op mijn rug gebonden, legt hij mij weer op mijn buik op het matras en voel ik hoe hij mijn benen uit elkaar duwt. Het duurt niet lang voor ik zijn gigantische pik in me voel verdwijnen en hij met langzame stoten zijn orgasme probeert uit te stellen. Ondanks alle moeite merk ik aan zijn ademhaling dat hier snel een eind aan gaat komen, en dat vind ik helemaal niet erg. De roes van mijn wijn is compleet verdwenen door de adrenaline die zich op rap tempo door mijn lichaam jaagt. Ik ben toe aan rust. Met een diepe stoot, die mijn ingewanden een goede herinrichting geven, komt hij klaar en laat zich over mij heen vallen. Met enkele seconden heeft hij zich weer opgericht en maakt mijn handen los. Zonder een woord uit te brengen draait hij me om, stapt naast het bed en tilt me op richting de badkamer en zet de douche aan.

Hij vraagt of de temperatuur van het water goed is en ik knik. We begeven ons beiden onder de straal en alsof ik een kind ben, begint hij mij te wassen met een washandje. Nog altijd in stilte beëindigen we onze douchesessie en droogt hij me af. Met de vochtige handdoek om mijn lichaam gewikkeld leidt hij me naar het bed en trekt de deken terug zodat ik eronder kan stappen. Opgekruld aan de rand van het bed vind ik mijn plek en hij knipt het licht uit alvorens hij zelf het bed in stapt. ‘Slaap lekker, schatje! Ik kom even bij je liggen’, zegt hij en ik voel hoe het matras beweegt terwijl mijn kant opschuift. Volledig om mij heen gekruld, hoor ik hoe zijn ademhaling na 5 minuten verzwaren, waarna ik kan concluderen dat hij in slaap is gevallen. Nog compleet verward van wat er zojuist is gebeurd, lukt het mij het komende uur niet om de slaap te vatten en het uur daarna eigenlijk ook niet. Het begint buiten licht te worden als ik eindelijk uitgeput genoeg ben en wegdoezel.

The morning after

Ik ontwaak door het felle zonlicht dat zich als een spotlight op mijn gezicht heeft gericht en draai me om naar een leeg matras. Even weet ik niet goed waar ik ben en in wiens bed ik lig, tot ik wil gaan zitten en de pijnlijke plek op mijn billen voel. De herinneringen aan de voorgaande avond storten zich als een lawine over mij heen. ‘Oh, god’, breng ik uit als ik over mijn gezicht heen wrijf en besef dat ik mijn make up niet heb verwijderd. Schuifelend beweeg ik richting de badkamer, om te concluderen dat de panda-ogen zich in full effect op mijn gezicht manifesteren. Met het puntje van een handdoek probeer ik dit ongedaan te maken en schuifel vervolgens weer terug om me op het matras te laten vallen. Door de stilte hoor ik hoe zachte voetstappen de trap beklimmen en uit reactie sluit ik mijn ogen waardoor het lijkt alsof ik nog slaap. ‘Schatje’, hoor ik hem uitbrengen en kan daaruit concluderen dat hij naast het bed staat. Langzaam open ik mijn ogen en glimlach. ‘Wat ben je mooi als je wakker wordt’.

Als je toch eens wist dat ik me net heb geprobeerd te fatsoeneren, denk ik, maar ik zeg niets en begraaf mijn gezicht in het kussen. Hij zet een dampende kop zwarte koffie naast het bed. ‘Dank je’, breng ik uit, het feit dat ik geen koffiedrink, laat ik achterwege. We hebben het kort over het ontbijt en hij vertelt dat hij zijn specialiteit, American pancakes, gaat maken. Gevolgd door de vraag of ik nog voorkeuren heb voor toppings. Hij staat op en kleed zich aan. ‘Ik ga snel naar de supermarkt, ga jij maar alvast lekker douchen, schatje’, zegt hij, terwijl hij al naar beneden stormt en ik de deur in het slot hoor vallen.

Allereerst giet ik de koffie door de wasbak in de badkamer en loop vervolgens door de bovenverdieping heen en trek alle kasten en lades open. Het lijkt erop dat er niets van was gelogen toen hij vertelde dat hij het goed voor elkaar had. De kasten hangen vol maatpakken, lades vol stropdassen en horloges. Ook staat er een grote spiegel en uit nieuwsgierigheid naar wat ik precies voel, draai ik me om en zie dat zijn hand een gigantische blauw plek heeft achter gelaten. Om te voorkomen dat hij bij terugkomst mij rondneuzend aantreft in zijn woning, trek ik me terug in de badkamer en draai de deur op slot. Ik heb een paar minuten voor mezelf nodig en als hij de badkamer in zou komen lopen, zou ik niet weten wat me te wachten staat. Vandaar deze “voorzorgsmaatregel”. Als ik de badkamer uit kom, ruik ik de zoete geur van pannenkoeken en hoor ik dat hij mijn naam roept. In mijn little black dress van de voorgaande avond - zonder onderbroek - schuif ik aan het ontbijt en hij drapeert een deken rond mijn schouders. Onder de gulzige happen die ik naar binnen duw, weet ik nog een aantal vragen te stellen over zijn werk en de toekomst. Wanneer ik plots herinner dat ik een telefoon heb en deze sinds gisteravond niet meer heb aangeraakt. Ik schiet overeind en zoek mijn tasje. Shit, die ligt nog in de auto. ‘Ik moet even mijn telefoon halen’, zeg ik, inmiddels al halverwege de trap. En als ik eindelijk het toestel in mijn hand heb, zie ik dat er 20 gemiste oproepen op staan, waarvan de meeste afkomstig van Ana.

'Het spijt me'

Gevolgd door boze berichten over mijn uitblijvende reactie en dat als ik niets laat horen voor 17:00 uur ze politie belt. Omdat ik weet dat dit in een opwelling ook daadwerkelijk iets is wat zij zou doen, bel ik haar zo snel mogelijk terug. ‘SORRY!’, kraam ik uit zodra ze met een krakende stem opneemt. ‘Ben je helemaal gek geworden? Je gaat toch niet naar het huis van een vreemde en laat vervolgens de hele nacht niets meer van je horen? Ik dacht dat je in de goot lag! Man, man, man, je hebt me echt laten schrikken, zeg’, tiert ze door het toestel heen. ‘Ik weet het en het spijt me, maar ik kan nu niet praten, ik bel je zodra ik onderweg naar huis ben’, verkondig ik, voor ik het gesprek beëindigd.

'In mijn little black dress van de voorgaande avond - zonder onderbroek - schuif ik aan het ontbijt'

Wanneer ik na het bestijgen van de trap hijgend de woonkamer in stap, hoor ik hoe mijn bedgenoot een eind maakt aan zijn telefoongesprek. ‘Yes, laten we over een uurtje afspreken’, zegt hij en draait zich vervolgens naar mij toe. ‘Schatje, ik had echt de hele dag met je willen doorbrengen, maar er is iets tussen gekomen’. Ondanks de verontschuldigende toon heb ik niet het idee dat hij er erg in heeft dat we de dag niet samen zullen doorbrengen en als ik heel eerlijk ben, ben ik blij om weer richting huis te gaan. Met wat extra pannenkoeken voor onderweg in een vershoudbakje, nemen we afscheid bij de voordeur. ‘Moet ik de auto ook even uit het parkeervak voor je halen’, zegt hij grappend. Waarna ik hem een por in zijn zij geef en de trap af loop. Gelukkig is het wegrijden een minder gênante vertoning dan mijn aankomst en met de zon op mijn gezicht draai ik de snelweg op. Zoals beloofd bel ik Ana tijdens de rit en vertel haar het hele verhaal. ‘O my god, ik ben zo jaloers op jouw eigen mr. Grey’, gilt ze nog net niet. ‘De eerste beste keer dat jij met een vreemde afspreekt en jij slaat meteen deze geile meneer aan de haak.

Geluk

Oh, wat een geluk heb je ook’. Ik probeer haar duidelijk te maken dat geluk niet het woord is dat ik bij deze ontmoeting in gedachten had en dat de blauwe plekken - die nog zeker 7 dagen zichtbaar zullen zijn - deze uitspraak ook tegen zullen spreken. ‘Meid, je had ook een domme, lelijke, saaie gozer kunnen hebben die de deur opendeed. Want geloof mij nou maar, daar zijn er veel meer van!’, brengt Ana mij in herinnering. We ronden het gesprek af en zodra ik thuis ben, spring ik nogmaals onder de douche. Op de een of andere manier heb ik het idee dat ik deze ervaring van me af moet wassen, waarbij de blauwe plekken die ik inmiddels ook rond mijn enkels en polsen detecteer de laatste zichtbare herinneringen aan mijn spannende zaterdagavond vormen.

Advertentie - Lees hieronder verder
Meer van Sex