Ik erger me aan alles en iedereen die hoest, eet en beweegt

Verkouden mensen, zoek dekking

ik-erger-me-hoest-eet-beweegt
Getty ImagesGareth Cattermole

Net wakker en met je ogen nog op 'slaapstand' loop je met koffie in je hand naar je werkplek. Je gaat rustig zitten en opent je mail. Je collega drie blokken verderop kucht een keer. Oké prima, denk je. Als het maar bij één kuch blijft...

Code rood
Maar nee hoor, vijf minuten later weer een kuch. En daar blijft het niet bij. Snotteren, sniffen, rochelen, de hele bedoeling. Kortom: collega is verkouden. Kortom: alle alarmbellen gaan af, want bij elk kuchje wil je haar figuurlijk achter het behang plakken.

Advertentie - Lees hieronder verder

Dag concentratie
Je kunt er niets aan doen, maar deze hartstikke lieve collega haat je nu zelfs met de kleinste vezel in je lichaam. Je concentratie is totaal verdwenen. Gewoon zomaar, zonder enige moeite en binnen enkele minuten.

Boos
Het liefst wil je met gierende banden wegwezen naar een plek waar je haar niet meer hoort. Optie twee is dat je haar bij haar kin wilt pakken en haar wilt bevelen er per direct mee te stoppen. Uiteraard doe je die twee dingen niet, je bewaart de goede vrede. Maar binnenin borrelt het voortdurend. Wat zeg ik: kookt het.

I'm not alone
Herkenbaar? Gelukkig. Want ik ben erachter gekomen dat ik niet de enige ben die zich groen en geel ergert aan mensen die sommige geluiden en bewegingen maken. En dan in mijn geval specifiek mensen die: kuchen, sniffen, met hun pen tikken, met hun voet op de grond tikken, een appel eten en neuriën. Kun je nagaan als er dus een verkouden iemand in mijn buurt zit die al neuriënd een appel eet terwijl hij met zijn voet op de grond tikt...

Misofonie
Er is zelfs een naam voor het ergernis-beestje: misofonie. De definitie: "een hersenaandoening waarbij specifieke geluiden extreme gevoelens van woede, walging of haat opwekken. Het gaat veel verder dan ergernis of irritatie." En er is zelfs een misofonie-vereniging (say whut?).

Psyschiatrische aandoening
Nou, ik kan je niet vertellen hoe blij ik was toen ik die definitie las. Ik dacht alleen maar: "ja, ja, jaaaa. Dit is precies wat ik heb. En ik ben niet de enige!" En dat is overigens niet de enige psychiatrische aandoening (heftag) die ik heb. Want ik erger me dus niet alleen geluiden, maar ook aan bewegingen. En daar is ook een naam voor: misokinesie.

Check, check, check
Zo ga ik in één middag van geen aandoening ineens naar twee aandoeningen. Fijn... Tijdens het lezen over misofonie val ik van het ene in het andere 'aha-moment'. Even onder elkaar:

Advertentie - Lees hieronder verder
  1. "Mensen met misofonie zijn continu alert op hun triggers. Op het moment dat ze getriggerd worden wordt hun aandacht er volledig naartoe gezogen"
  2. "Ze kunnen zich niet meer concentreren op wat ze aan het doen waren en willen het liefst wegvluchten of juist de strijd aangaan met diegene of datgene dat het geluid maakt".
  3. "Hoewel misofonen vaak praten in termen van ‘zich storen aan’, ‘zich ergeren aan’, ‘irritatie’ en ‘niet tegen kunnen’, is de ervaring van getriggerd worden in werkelijkheid veel dieper, heftiger en complexer."

    Who's with me?
    Over het ontstaan van misofonie is trouwens niet veel bekend. Wat we (who's with me?) eraan kunnen doen? Hierbij enkele tips om er minder last van te hebben. Heb je er écht zoveel last van dat het je belemmert in je dagelijks leven, dan biedt het AMC behandelingen aan.

    Advertentie - Lees hieronder verder
    Meer van Psyche