Wat cijfers innen betreft zijn er vijf soorten studenten:

  • De student die huilie huilie doet na een tentamen - "Wist niets, had amper geleerd" -, vervolgens een 8.7 haalt en er nog een leugen ingooit: "Oke, dit had ik écht niet verwacht."
  • De student die - zodra de cijfers op intranet staan - iedereen bestookt met de vraag: "en, wat heb je?"
  • De student die bij een hoog cijfer nog dagen teert op de euforie. Verliefd is op haar prestatie, zeg maar.
  • De student die precies leert wat nodig is voor een 5.5 of zes en vervolgens terloops intranet op zijn telefoon checkt. Voldoende: chill. Onvoldoende: balen. Ennnnnn weer verder met de orde van de dag. Terras op, iemand?
  • De student wiens hartslag de marathon loopt (tikt dus) tijdens het openen van intranet, ongeacht of het tentamen gevoelsmatig goed of slecht ging. Het moment suprême daarom het liefst zo lang mogelijk uitstelt.
    Advertentie - Lees hieronder verder

    En je hebt een buitencategorie. De categorie waartoe ik behoorde, en misschien jij wel als je je erin herkent. Ik was tijdens m'n studie de overtreffende trap van punt vijf. Mijn hartslag nam tijdens de bekendmaking van de cijfers een vergelijkbare snelheid aan als bij m'n rij-examen.

    No way
    Resultaat: ik ontweek intranet, stak zo lang mogelijk m'n kop in het zand. "Zal ik voor je kijken?" vroegen studiegenoten wel eens. Alsjeblieft niet zeg, dacht ik dan, dat is nóg erger dan zelf kijken. Ze bleven aandringen, ik bleef passen. Ramptoerisme vond ik het.

    Verklaring
    Psycholoog Carien Karsten geeft de volgende verklaring: "Faalangst. Dan heb je de angst om te mislukken, de angst om minder te zijn dan anderen."

    Advertentie - Lees hieronder verder

    Stuud
    Ik heb eens een maand gewacht met kijken naar m'n cijfer voor marketing in het tweede jaar. Voor het eerst had ik geleerd volgens het motto van student nummer vier: samenvatting-lezen-en-hopen-op-een-zes. Ja, ik was een streber. Pas toen m'n humeur dankzij een goed nieuws bericht - nieuwe woning in Amsterdam - met geen mogelijkheid verpest kon worden, keek ik. Ik had een 6,8.

    Wie nu een flashback krijgt naar m'n beschrijving van de huilie huilie student en me verdenkt van zulke leugens: snap ik, maar deze situatie is anders. Echt. Ook als ik goed geleerd had (lees: zelf samenvattingen had getypt - again: ja, ik was een stuud), en een goed gevoel had over het tentamen, durfde ik m'n cijfer niet te checken.

    Mindfuck
    Ik had immers een theorie die meerdere keren slaagde in praktijk: bij een goed gevoel na een tentamen, valt het cijfer tegen, bij een blegh-gevoel, valt het cijfer mee. Vertel je honderduit over hoeveel je wel niet wist tijdens het tentamen? Dan word je qua cijfer extra gestraft.

    Misschien, misschien zijn de huilie huilie studenten ook op de hoogte van deze theorie. In dat geval zeg ik tegen deze leugenaars:

    Advertentie - Lees hieronder verder
    Meme

    Cijferangst, wie heeft er ook last van?