Vera (27) hallucineert vlak voor ze wakker wordt en kan zich dan niet bewegen. Na jaren van slechte nachtrust, weet ze sinds kort dat ze aan slaapverlamming lijdt. ‘Ik zag gezichten op de muur, hoorde kloppende geluiden en deuren gingen open en dicht.’

“Mijn hart klopte in mijn keel. Ik was wakker geworden van een fluitgeluid. Alsof iemand me riep. Toen ik mijn ogen opendeed, zag ik een jongen aan mijn voeteneind staan. Hij had een zwarte blinddoek om. Zie ik dat nou goed?, dacht ik geschokt. Hij hief zijn hand op en maakte een ronddraaiende beweging. In een reflex wilde ik gillen en rechtop gaan zitten, maar er kwam geen geluid uit mijn keel. Ook kon ik me niet bewegen. Ik deed mijn ogen dicht en weer open. Hij stond er nog steeds. Mijn vriend lag rustig naast me te slapen. Het zonlicht scheen door de ramen. Ik voelde paniek opkomen. Waarom kon ik me niet bewegen? Het leek alsof ik letterlijk vastzat in mijn lichaam. Mijn ene hand lag vlak bij mijn vriend. Met heel veel inspanning lukte het me om mijn nagels in zijn huid te zetten. Mijn ogen had ik angstvallig dichtgeknepen. Gelukkig werd hij wakker. ‘Vera,’ zei hij zachtjes. Ik deed mijn ogen open. De man was weg. Tranen liepen over mijn wangen. Wat had ik in hemelsnaam gezien?”

'Spirituele vrienden zochten de verklaring in het hiernamaals'



Niet serieus genomen
“‘Het was vast een droom,’ zeiden mijn ouders en vriendinnen toen ik vertelde wat ik had gezien. ‘Je sliep,’ was de verklaring van mijn vriend. Ondanks dat ik maar bleef herhalen dat ik toch echt wakker was geweest, werd ik niet serieus genomen. Ze geloofden me gewoonweg niet. Spirituele vrienden zochten de verklaring in het hiernamaals. ‘Je hebt een geest gezien,’ zei een goede vriendin van me. ‘Ik weet het zeker.’ Ook mij leek dat de meest logische verklaring. Ik had genoeg enge thrillers op tv gezien om te weten dat een geestverschijning er ongeveer hetzelfde uitzag als wat ik had gezien. Doodsbang was ik. Ik durfde niet meer te gaan slapen. Elke avond nam ik mijn laptop mee naar bed. Als ik maar films blijf kijken dan blijf ik vast wakker, dacht ik. Ook hield ik een bedlampje aan. Maar hoe ik ook mijn best deed, het hielp allemaal niets: uiteindelijk viel ik toch in slaap. Heel licht, dat wel. Van elk geluidje werd ik wakker. Ik sliep hooguit vijf uur per nacht.

Advertentie - Lees hieronder verder

We zijn blij dat je het artikel interessant vindt en je het tot de laatste regel hebt gelezen! We linken nu door naar Blendle, een site waar je de mooiste, meest ontroerende en leukste stukken uit alle kranten en tijdschriften leest. Daar lees je het bovenstaande artikel voor een paar eurocenten uit. Zo kunnen wij mooie content delen en wordt de journalist beloond voor haar werk. Check hier 'De mannen streelden elkaar terwijl wij toekeken' op Blendle.