Catharina (30) heeft de meest zware vorm van MS, een chronische aandoening aan het zenuwstelsel. Als ze nu niks doet, dan is de kans groot dat ze binnen twee jaar in een verzorgingstehuis zit. Maar dat is Cath niet van plan. De Amsterdamse haalde afgelopen december ruim € 100.000 op tijdens een crowdfunding project: precies genoeg geld voor haar speciale behandeling in Zweden. Vanaf nu blogt ze over haar leven, die ze 'De 9 levens van Cath' noemt.

Klaar met behandeling
De HSCT-behandeling is nu klaar, maar daarmee is het boek nog niet uit. Het eerste jaar in deze behandeling is cruciaal voor het lichamelijke resultaat. Het doel van de behandeling was (is) dat de ziekte in remissie wordt gezet. De MRI-scan heeft uitgewezen dat dit gelukt is. Wat was ik blij, net als de arts.

Advertentie - Lees hieronder verder

Ontspannen lukt niet
Achterover leunen kan ik echter niet: ten eerste omdat een MRI-scan altijd spannend zal blijven. We hebben die MS wel weer terug in zijn hok gekregen, maar daar moet 'ie ook blijven. Ik vraag me af of er ooit weer een moment komt of ik kan ontspannen als ik weer een MRI-scan moet laten maken. Ik denk nooit. Tot zover heeft de MS mij er echter niet onder gekregen.

"Ik mis mijn wilde haren"
Wel heeft MS mijn onbevangenheid meegenomen. Door deze behandeling ben ik kaal geworden, maar als ik eerlijk ben heeft de ziekte mijn wilde haren al een paar jaar geleden afgenomen. Nu krijg ik weer haar terug. Geen wilde haren, wel bruisende en hopelijk ook een paar wijze. Mijn nieuwe haren zie ik ook als symbool voor mijn "nieuwe" leven.

Advertentie - Lees hieronder verder

Door naar het volgende level
Ik heb het volgende level gehaald, ik mag een nieuw hoofdstuk schrijven in mijn boek. Dat boek heet de '9 levens van Cath' en een nieuw hoofdstuk staat gelijk aan een nieuw leven. Het volgende hoofdstuk is 'de revalidatie'. De crux zit vooral in het eerste jaar, dus die tijd wil ik verstandig indelen. Hierin ligt ook meteen de moeilijkheid. Want als je te veel doet, breek je af; dan kun je niets meer opbouwen. Flierefluiten en zomaar wat doen is zowel onverstandig als tijdrovend; tijd die ik niet heb.

Strak schema
Daarom heb ik nu een hele goeie fysiotherapeut en een heel strak (voedings)schema. Dat vergt nogal wat. Niet alleen van mezelf maar ook zeker van mijn ouders. Zonder hen (en mijn directe omgeving) kan ik dit niet op deze manier doen. Dus zij verdienen ook veel eer (en mijn ouders alle eer).

Mijn voedingsschema
Ik eet biologisch, weinig tot geen rood vlees, veel eiwitten en heel gezond. Verder geen fruit dat niet geschild kan worden, geen rauwmelkse en/of ongepasteuriseerde producten, alles extreem goed doorgekookt (alle bacteriën moeten eruit), geen rauwe of halfgare producten, geen buffetten (dus ook geen Thai, Chinees of andere afhaal). Het eerste half jaar ga ik sowieso niet buiten de deur eten. Zelfs geen taartje of zo.

Advertentie - Lees hieronder verder

Onverwacht bezoek kan niet
Mijn revalidatie staat op één. Dat kan je nooit meer overdoen. En dat heeft ook zijn keerzijde, want heel gezellig is het niet. Bezoek en even bijkletsen wordt ook opgenomen in dat schema, dat moet allemaal gepland worden.

Benen als beton
Even aanwaaien en een theetje drinken gaat helaas niet. Als je mij ziet lopen op straat kan ik niet (of niet lang) blijven kletsen. En dat ligt niet aan jou. Door de chemo's is al mijn spierkracht weg, ik moet alles weer opbouwen. Ik kan niet lang blijven staan omdat mijn benen anders veranderen in "beton". Door de MS is het alsof ik houten benen heb (net als een stripfiguur-piraat), als mijn spieren te lang stilstaan voelt het alsof ze loodzwaar zijn. Gevaarlijk en pijnlijk.

On to the next chapter
Dat heeft veel tijd nodig en dat zal ook nog wel even zo blijven. Maar ja, Rome is ook niet in een dag gebouwd. Lekker cliché, maar het is wel waar. Ik ga nu stoppen met typen, want ik mag weer naar de fysio. In mijn volgende blog vertel ik meer over mijn toekomst. De toekomst van mijn eerste jaar na de behandeling staat in het teken van mijn revalidatie. Maar hoe ziet de rest van mijn leven eruit? De volgende keer lees je meer.