Reality Story: Mart (20) heette eerst Minke: 'Ik was een makkelijke prooi voor pesters'

"Ik ging altijd automatisch naar de jongenskleedkamer, waar ik vervolgens werd uitgezet"

mart-transgender-minke
Mart Ribberink

De nu 20-jarige Mart Ribberink - die je misschien al kent uit Hello Goodbye - is geboren als Minke. Op 16-jarige leeftijd kreeg hij de diagnose genderdysforie, de officiële benaming als je transgender bent. "Iets wat best wel kut was," aldus Mart. Sindsdien zit hij in de transitie naar man, waarover hij vertelt aan Glamour.

Advertentie - Lees hieronder verder

Haren millimeteren
Mart wist al op jonge leeftijd dat hij in het verkeerde lichaam is geboren. In groep drie merkte hij dit voor het eerst. "Op school hadden we tijdens gym gescheiden kleedkamers. Ik ging altijd automatisch naar de jongenskleedkamer, waar ik vervolgens uit werd gezet. Sindsdien was ik me ervan bewust dat ik anders was," vertelt hij.

Maar ook aan andere dingen merkte Mart dat hij zich altijd al een jongen voelde. Op de leeftijd dat hij zelf kleding mocht kiezen, ging hij bijvoorbeeld standaard naar de jongensafdeling. Als hij bij zijn oma was, speelde hij vooral met auto's in plaats van barbies. In groep zes liet hij zijn haar millimeteren, zodat hij er ook uitzag als een jongen. "Maar nooit met het idee van ‘dan ben ik meer mezelf’, maar meer ‘dan ben ik mooi’."

'Ik wilde dat het pesten stopte.'

Pesters
Marts houding veranderde toen hij naar de middelbare school ging. Op de basisschool was hij een makkelijke prooi voor pesters, iets wat hij op een nieuwe school wilde voorkomen. Ondanks dat hij zich er niet prettig bij voelde, ging hij zich weer meer voordoen als meisje. "Ik wilde dat het pesten stopte, en dus liet ik op de middelbare school mijn haar weer groeien. Tegen mijn wil in."

Mart op 14-jarige leeftijd
Mart Ribberink

'Uit de kast'
Mart was negen jaar toen hij er bewust over ging nadenken dat hij zich een jongen voelde. Hij zag een televisieprogramma over transgenders en dacht 'dat kan wel eens over mij gaan.' Maar pas vanaf zijn vijftiende wist hij écht dat hij transgender is. "Ik herkende mezelf in het verhaal van Mick & Freddy in het tv-programma Hij is een Zij. Toen kwam ik er voor mezelf honderd procent achter."

Dat was tevens het programma waar Mart en zijn moeder samen elke dinsdagavond vaste prik naar keken. Niet alleen kwam hij er tijdens die serie voor zichzelf achter dat hij transgender is, ook was dit voor zijn moeder een opening om het onderwerp bespreekbaar te maken.

Advertentie - Lees hieronder verder

"Tijdens één van de afleveringen zei mijn moeder dat het een feest van herkenning moest zijn voor mij. Toen ze dat zei, kwamen alle emoties bij mij naar boven. Ik moest enorm huilen. Niet veel later kwam mijn zusje binnen om te vragen wat er aan de hand was. Het enige dat mijn moeder toen zei was ‘Minke wil graag een jongen zijn.' En daar was alles mee gezegd."

'Mijn vader dacht lang dat ik een stoer meisje was.'

Ouders
Bij Marts vader viel het kwartje een stuk later dan bij zijn moeder. "Mijn ouders zijn gescheiden. Bij mijn vader kwam het besef en de acceptatie ongeveer twee jaar nadat ik ervoor uitgekomen was. Hij dacht eerst dat ik meer een stoer meisje was. Mijn moeder wist het al vroeg, toen ik een jaar of acht à negen was. Ik weet nog dat ze tegen me zei dat er dokters bestaan die me konden helpen, ik had alleen toen geen idee waar ze op doelde. Later vertelde ze me dat ze toen al het VU Medisch Centrum had gebeld om advies te vragen over een eventueel transgender kind".

'Iedereen mag het weten'
Vanaf het gesprek met zijn moeder, durfde Mart er openlijk voor uit te komen dat hij zich een jongen voelt en zich ook zo wil gedragen. "Nadat ik het aan mijn moeder had verteld, wist eigenlijk iedereen het. Ik kon het niet meer voor mezelf houden. De volgende dag heb ik meteen een afspraak bij de huisarts gemaakt en het mijn klasgenoten verteld."

Hoe dat ging? "Eigenlijk heel makkelijk," aldus Mart. "Veel mensen hadden al een vermoeden. Het enige wat ik zei was ‘Heel veel mensen denken dat ik een jongen ben, dat denk ik zelf eigenlijk ook’."

'Ik zou ooit wel geheel man willen worden.'

Ziekenhuistraject
Vanaf dat moment is het proces in sneltreinvaart gegaan. Na tientallen gesprekken met specialisten in het ziekenhuis kreeg hij op zijn zestiende een jaar lang hormoonbehandelingen. Hierdoor kreeg hij alle secundaire kenmerken die jongens ook in de pubertijd krijgen: baardgroei, überhaupt meer beharing, een lagere stem, meer spieropbouw, etcetera.

"Ik had wel geluk met het formaat van mijn borsten, die waren niet groot," vertelt Mart. Toch voelde hij zich er prettiger bij om de borsten die hij nog had te laten verwijderd. Na wederom tientallen gesprekken in het ziekenhuis, is die operatie vorig jaar juli uitgevoerd. Zie hieronder het resultaat.

Na de borstverwijderende operatie
Mart Ribberink
Advertentie - Lees hieronder verder
Advertentie - Lees hieronder verder

To do list
Op Marts wensenlijstje staat nu nog het verwijderen van zijn baarmoeder en eierstokken. "Doordat ik mannelijke hormonen slik, is mijn lichaam altijd in gevecht tussen beide geslachtshormonen. Daardoor heeft de testosteron minder invloed. Ik doe toch niets met alle oestrogeen in mijn lijf, waarom zou ik het dan niet laten weghalen?"

Of hij ooit zijn geslachtsdeel laat veranderen, weet hij nog niet zeker. "Ik zou ooit wel geheel man willen worden. Het staat op mijn verlanglijstje, maar ik vind de resultaten nu nog niet de moeite waard. Wie weet in de toekomst. Voor nu ben ik helemaal tevreden met mezelf. "

'In al die jaren heb ik me nog nooit zo vrouwelijk gedragen als nu.'

Plassen tijdens uitgaan is 'een ding'
Toch zijn er nog steeds alledaagse dingen waar Mart tegenaan loopt, bijvoorbeeld met uitgaan. "Voor de mannen hebben ze vaak alleen urinoirs, waar ik natuurlijk geen gebruik van kan maken. Alleen vaak mogen jongens niet naar de vrouwen-wc, daar wordt op gecontroleerd. Dus dan moet ik bij de manager van een club toestemming vragen of ik naar de vrouwen-wc mag. Dat is soms best vermoeiend. Aan de andere kant vind ik het ook wel weer een compliment dat ik er dus zo mannelijk uitzie dat ze me niet naar de vrouwen wc laten gaan."

Toekomstplannen
Na alle ziekenhuisbezoeken en operaties focust Mart zich nu op zijn toekomst. Hij studeert in Utrecht en is lid van een studentenvereniging. Nu hij door iedereen als man wordt gezien, is hij niet meer bang om helemaal zichzelf te zijn. "Dat heeft er grappig genoeg in geresulteerd dat ik me in al die jaren nog nooit zo vrouwelijk heb gedragen als nu," grapt hij.

"Eigenlijk alle trekjes die je bij een stereotype homo zou omschrijven, heb ik. Sommige natuurlijke trekjes van mezelf komen nu pas naar voren, ik verborg ze eerst. Regelmatig word ik daardoor wel aangezien voor homo, wat ik niet ben. Maar dat vind ik niet erg."

Mart Ribberink

Liefde en sex
Alleen op liefdesgebied vindt Mart het soms nog spannend om zichzelf letterlijk en figuurlijk bloot te geven. Hij legt uit: "Ik heb wel een soort relatie met een meisje gehad, alleen die kende ik al heel lang, ook voor mijn transitie. Die wist mentaal en fysiek helemaal hoe ik in elkaar stak. Over het algemeen ben ik helemaal niet onzeker, maar dit is nog wel een ding waar ik mee moet leren omgaan. Ik denk dat ik mezelf er overheen moet zetten."

Advertentie - Lees hieronder verder

Reislustig type
Mart is nu vooral aan het genieten van zijn studentenleven en zijn toekomstige reisplannen aan het uitstippelen (zijn doel: alle landen van de wereld bezoeken). Daarnaast doet hij vrijwilligerswerk bij Stichting Outway in Eindhoven, een stichting die zich inzet voor LHBT-jongeren.

Hij wil dat er meer acceptatie en bekendheid komt rondom transgenders, zodat andere transgenders er ook open over durven te zijn. "Maar het is niet dat ik constant wil benadrukken dat ik transgender ben. Ik ben Mart, en daarnaast ook transgender. Ik ben niet transgender Mart," sluit hij met inspirerende woorden af.

Advertentie - Lees hieronder verder
Meer van Psyche