De onweerstaanbare aantrekkingskracht van de Franse it-girl

'We verkopen elkaar eigenlijk aldoor gebakken lucht en houden de vicieuze cirkel in stand'

image
Getty ImagesEdward Berthelot

Eline Cordie (33) was de afgelopen vijftien jaar onder andere go-go danseres, suikerspinverkoopster en mislukt fotomodel. Nu schrijft ze elke week voor Glamour over alles wat haar bezighoudt.

Je kent het wel: je hebt een prima dag, niks aan het handje, en je besluit tussen de bedrijven door even door Instagram te scrollen. Voor je het weet is je humeur officieel verpest. De ene na de andere influencer komt voorbij, liggend aan een infinity pool op Bali of lurkend aan een cocktail op de Malediven. Mijn zwakke plek zijn vooral de vrouwen in de categorie Franse it-girls. De Jeanne Damassen, Sabina Socols en Camille Rowes van deze wereld. Het zijn Parisiennes of ze zijn op z’n minst Frans.

Advertentie - Lees hieronder verder

Ze zien er altijd uit om door een ringetje te halen en worden – heel toevallig – vaak gefotografeerd terwijl ze nét een heel moeilijk boek zitten te lezen. Even opletten jongens: hier is sprake van beauty én brains. De vintage jeans zit precies goed om de billen. Het haar valt perfect sexy en nonchalant. Ze dragen gezellig hun spulletjes in een rieten mandje à la Jane Birkin. Als ik een slechte dag heb val ik weleens in zo’n social media K-hole, een bodemloze put van ellende waarin ik als een soort zielige stalker door zo’n meid d’r vakantiefoto’s uit 2006 zit te scrollen. Tot ik me na een uur eindelijk van m’n telefoon los weet te weken, leeggezogen en met vierkante ogen.

Ik weet dat ik helemaal niet mag klagen, ik heb het immers prima voor elkaar. En toch is het soms zo makkelijk om me te laten verleiden door de gedachte dat als ik maar een klein beetje knapper, succesvoller… kortom: “beter” was, dat al mijn zorgen dan als vanzelf van me af zouden glijden. Dat het leven vanaf nu één groot hoogtepunt zou zijn, dat ik high-fivend met volslagen vreemden over straat zou gaan. En dat is natuurlijk wat deze it-girls verkopen. “Schaf die broek/jurk/schoenen aan en word zoals ik! Dag in dag uit flanerend door Parijs zonder een vuiltje aan de lucht!” En ik trap er nog in ook.

Vaak genoeg word ik niet die depressieve put in gesleurd maar kijk ik ernaar, laat het aan me voorbijgaan en ga door met waar ik mee bezig was. En probeer me dan te bedenken: ach, die vrouwen hebben ook weleens last van acute diarree of een koortslip. Ze posten er gewoon geen foto’s van als ze de drollen uit de kattenbak scheppen. Ikzelf post ook alleen een foto als het goed gaat, als het gezellig is en ik er leuk uitzie. Niet als ik in een troosteloze joggingbroek door de Jumbo sjok.

Advertentie - Lees hieronder verder

En zo houden we gezamenlijk de vicieuze cirkel in stand. We verkopen elkaar eigenlijk aldoor gebakken lucht. Vroeger had je alleen de buurvrouw om je mee te vergelijken, of hooguit je vrienden en kennissen. Door de komst van social media is het net alsof je dagelijks een catalogus thuisbezorgd krijgt met daarin 1001 voorbeelden van hoe het beter kan. Vind je het gek dat je in mineurstemming raakt.

Ik hóef die Franse it-girls natuurlijk helemaal niet te volgen. Ik kan de Instagram-app wissen en mijn telefoon daarna in de plomp gooien. En toch zou ik ze dan missen, die jaloersmakende plaatjes. Het is ondanks alles toch fijn om af en toe weg te dromen en te verzuchten: zo kan het leven dus ook zijn. Om vervolgens weer verder te gaan met je dag, die doodnormaal is maar tenminste wel echt.


Advertentie - Lees hieronder verder
Meer van Psyche