Zeggen dat ‘je je gewoon niet zo druk moet maken’ helpt niet. Dit wel

"De grootste winst van mijn burn-out is dat ik me minder zorgen maak om de toekomst"

image
Unsplash

Lianne Marije Sanders (30) woont in Amsterdam en leeft een heel normaal leven. Een beetje werken, eten, slapen en soms over een stoeptegel struikelen. Ze schrijft het liefst over wat haar bezighoudt.

Vroeger maakte ik me druk om alles. Of ik wel een baan zou vinden, of ik wel genoeg geld had om leuke kleren te kopen, wat dan precies leuke kleren waren, of ik er wel goed uitzag, of je m’n cellulite niet zag in m’n zomerjurkje en of de Robijn wel in de aanbieding zou zijn als ik het nodig had want zeven euro voor zo’n fles is teringduur. Mensen zeiden weleens dat ik ADHD kon hebben en dan dacht ik: als dat staat voor ‘alle dagen heel drukmaken’, dan zit die kans er dik in.

De grootste winst van mijn burn-out (als je daar alles over wilt weten, moet je m’n nieuwe boekie kopen dat in juni uitkomt. Sluikreclame piep piep piep 'Lekker Laten Lullen' heet het piep piep piep) is dat ik me minder zorgen maak om de toekomst. Dat ik heb geleerd dat je daar precies niks mee opschiet.

Denken denken denken
Maar ‘je niet zo druk maken’ is makkelijker gezegd dan gedaan. Daar ging bij mij een heel proces aan vooraf. Als mensen in het begin tegen me zeiden: ‘Ach joh, je moet gewoon niet zoveel nadenken’, dan dacht ik: ‘Dat meen je niet! Is dat de sleutel, joh? Had me dat tien jaar eerder verteld! Dan leefde ik nu een weelderig leven vol bloemenvelden en rozen in m’n haar. Maar thanks voor de tip, nu komt álles goed.’ Als je je hele leven vooral in je hoofd leeft en probeert overal de controle over te houden, kun je niet zomaar stoppen met nadenken.

Ik ontdekte dat ik zoveel nadacht omdat ik ervan overtuigd was dat alles alleen maar goed kwam als ik daar Heel Erg Mijn Best voor deed. Want dat hoor je altijd, toch? ‘Meer dan je best kun je niet doen.' Dus dat leek me wel het minste voor een geslaagd en gelukkig leven. Daarom probeerde ik elke kleine hobbel op de weg voor te zijn door er alvast heel hard over na te denken. Nee, mij zou het niet gebeuren dat m’n shampoo op was net op het moment dat ik een sollicitatiegesprek had. Die stond in grote getale in m’n kast. Droeg ik een jurkje, dan nam ik altijd een extra panty mee en soms zelfs een paar extra sokken. ‘Voor als er een gat in kwam.' Alsof ik een teennagel had als een stanleymes.

Oplossing
Maar de afgelopen maanden begon ik met mediteren. Ik ging al vaak naar yin yoga, wat een langzame, meditatieve vorm is van yoga, en begon daarnaast elke dag een half uurtje een geleide meditatie te doen. Gewoon op m’n bed, een fijne zoeken op Spotify (afspeellijst: guided meditation, gouden tip, geen dank), liggen en niks doen. In het begin werd ik daar knetter onrustig van. ‘Focus op m’n ademhaling’, ‘Hé, dit gaat best goed’, ‘Ohnee, niet als ik dénk dat dit best goed gaat want dan focus ik blijkbaar niet op m’n ademhaling maar op die gedachte’ ‘Zo gaat het van kwaad tot erger hè.’ ‘Godverdomme ik kan dit niet’ *Oortjes uit*. Maar hoe vaker ik het deed, hoe rustiger ik ervan werd. Iemand zat gezellig tegen me aan te praten dat in dít moment alles goed was, dat ik veilig was en nergens aan hoefde te denken en ik geloofde het ook nog.

Nieuwe levensstijl
Langzaam begon ik te merken dat ik minder plande. Dat ik minder nadacht over wat ik nog moest kopen, doen, bedenken, leren of opzoeken. Dat ik niet meer zo strategisch nadacht over m’n toekomst, maar de dingen op z’n beloop liet. En ik ontdekte dat ik daar niks voor ‘deed’, dat ik geen bewuste shift had gemaakt in m’n mindset, dat ik geen knop had omgezet en dat ik dus niet bewust minder was gaan nadenken, maar het een gevolg was van m’n nieuwe levensstijl. Eentje waarin ik soms een half uur naar mantra’s lag te luisteren met m’n armen om m’n knieën.

Wanneer je je heel veel zorgen maakt om kleine en grote dingen, zou ik zeggen: begin met meditatie. Of yoga. Of gewoon soms eens een half uur lang op je bed liggen en je lievelingsmuziek luisteren met je telefoon op vliegtuigstand. Want laten we eerlijk zijn: hoelang is dat wel niet geleden? Stoppen met nadenken is niet iets wat je doét, het is iets wat langzaamaan gebeurd. En daar een beetje energie instoppen, kan ik iedereen aanraden.

Lianne Marije volgen op Instagram?

Advertentie - Lees hieronder verder
Meer van Psyche