Gamechanger Valentijn de Hingh: "Gender is in essentie een rotsysteem"

Bo Hanna spreekt gamechangers over RESPECT

valentijn-de-hingh-gamechangers-respect-discriminatie
Glamour Nederland

DJ, model en schrijver Valentijn de Hingh (28) werd op haar 17e op straat als model gescout en werkt sindsdien bij Paparazzi Model Management. Leuk feitje: een van haar eerste boekingen was voor Glamour! Haar hoogtepunten zijn, volgens haarzelf, een modeshow die ze liep voor het Parijse modehuis Maison Margiela en een Tom Ford-campagne. Daarbij is ze als DJ verbonden aan The Amazing Agency en staat ze regelmatig achter de draaitafel in het Amsterdamse nachtleven.

Valentijn

“De wereld was als kind compleet anders dan nu. Ik groeide op in Lelystad en was voor veel mensen de eerste transpersoon die ze ontmoetten. Tegenwoordig is er gelukkig meer bewustzijn. Mijn ouders merkten dat ik als kind anders was dan andere jongetjes. Docenten zeiden tegen m’n ouders dat mijn gedrag – zo speelde ik veel met poppen – opvallend was. Ik werd helaas ook gepest door leeftijdsgenoten. Al op mijn vijfde gingen mijn ouders met me naar de genderpoli. Hoewel ik meer met meisjes omging en me inderdaad meer met"vrouwenrollen" identificeerde, vraag ik me soms wel af hoe zinvol het is geweest om mijn transitie zo vroeg in een medische context te plaatsen. Hoezo moet een kind van vijf een translabel krijgen? Wat is er mis mee om gewoon een – ik chargeer – ‘verwijfd’ jongetje te zijn?

"Het is belachelijk dat het streven moet zijn om zoveel mogelijk op een cis man of vrouw te lijken"

Veel mensen zeggen vaak dat ik geluk heb gehad, omdat ik zo vroeg in transitie kon gaan. En doordat ik zo vroeg ben begonnen heb ik inderdaad het privilege om – ik haat dit woord – ‘passabel’ te zijn; niemand ziet direct aan mij dat ik trans ben waardoor ik minder met transfobie te maken krijg dan personen bij wie hun trans-zijn zichtbaarder is. Maar eigenlijk vind ik het belachelijk dat het streven voor veel transpersonen moet zijn om zoveel mogelijk op een cis man of vrouw te lijken– het zou ook prima moeten zijn om ergens tussen te zweven, of zichtbaar trans te zijn. Gender is in essentie een rotsysteem, en we rekenen trans personen er nu op af als ze er niet goed genoeg in lijken te passen. Dat is oneerlijk, en het past niet bij wie ik ben. Ik heb lange tijd zelf ook gedacht dat ik op en top vrouw moest zijn, maar zo voel ik mij helemaal niet. Ik heb nergens spijt van, maar ik realiseer me nu dat gender niet zo zwart-wit is. In een ideale wereld zijn grenzen wat betreft gender vervaagd.

Tegenwoordig staan veel discussies op scherp; we zijn bezig om systematische onderdrukking aan te kaarten, en dat gaat niet zonder slag of stoot. Dat een politicus als Thierry Baudet stevig aan de tand wordt gevoeld over zijn xenofobe uitspraken is zeer terecht. Maar betekent dat ook dat je mag roepen dat je iemand neer wilt knallen? We zullen nog lang met elkaar in debat moeten gaan, ook met mensen waar we het niet mee eens zijn– ik bestrijd tegenstanders het liefst met argumenten. Het gaat er namelijk om dat we leren luisteren en ervaringen van anderen serieus nemen, ook als we die niet begrijpen. Ik vind het als wit persoon bijvoorbeeld belangrijk om mijn best te doen te luisteren naar de ervaringen van mensen van kleur en me in te lezen over hun struggles. Dat is iets wat ik heb moeten leren, en waar ik nog steeds veel in moet leren!"

Advertentie - Lees hieronder verder
Meer van Psyche