Hearst Netherlands lanceert HearstLab speciaal voor startups, geleid door vrouwen

Het is bijna niet te geloven, maar ongelijke beloning komt vaker voor dan je denkt. Daarom eisen wij equal pay!

Hearst-Netherlands-Hearst
Christian VierigGetty Images

Gelijk werk = gelijk loon. Dúh, logisch. Toch? Het is bijna niet te geloven, maar ongelijke beloning komt vaker voor dan je denkt. Wie zijn daar de dupe van? Wij vrouwen. Daarom eisen wij equal pay!

Minder verdienen

300.000 euro. Dat is een hoop geld, hè? Ja, dat vind ik ook. Bedenk maar eens wat je daar allemaal van kunt doen. Nou, of doe maar niet. Want hou je vast: wij vrouwen in Nederland lopen in ons werkende leven gemiddeld drie ton salaris mis. Dat becijferde vrouwenorganisatie Women Inc. Hoe dan!? Omdat vrouwen in Nederland gemiddeld 15% minder verdienen dan mannen. Whutttt. Maar dat is toch verboden? Klopt, volgens de wet wel ja. Sinds 1 maart 1980 om precies te zijn. Toen werd de Wet gelijke behandeling van mannen en vrouwen ingevoerd, wat inhoudt dat het niet toegestaan is mensen (die even bevoegd zijn) voor hetzelfde werk verschillend te belonen. Doe je dit wel, dan overtreed je, dus, de wet. In de praktijk gebeurt dit veel. Terug naar de cijfers. Cijfers van het CBS, het Centraal Bureau voor de Statistiek, wijzen uit dat het uurloon van mannen gemiddeld 15% hoger is dan dat van vrouwen.

Ook wel de loonkloof genoemd. Belangrijk om op te merken is dat 9% van deze kloof valt te verklaren doordat vrouwen vaker parttime werken en in sectoren waar de lonen lager zijn, zoals het onderwijs en de zorg. Wat ook meespeelt is dat mannen vaker leidinggevende functies bekleden, hetgeen betekent: een hoger uurloon. Maar, nu komt-ie, dan blijft er nog een onverklaarbaar verschil van 6% over. Dít verschil heet ‘ongelijke beloning’: vrouwen krijgen voor hetzelfde werk minder loon dan mannen– omdat ze vrouw zijn. De loonkloof en ongelijke beloning is dus níét hetzelfde.

Beter onderhandeld?

Iemand die erachter kwam dat ze minder verdiende dan haar mannelijke collega is Tanya (28). Zij werkt als arts in de psychiatrie en had het met haar collega, die minder ervaring had, over zijn salaris. “Toen ik hem vroeg wat hij verdiende, bleek hij 500 euro bruto per maand meer te verdienen. Hij had een stuk beter onderhandeld dan ik.” Onderhandelen, laten we het daar even over hebben. Dit is een veelgehoorde verklaring van ongelijke beloning. Vrouwen zouden hier over het algemeen ‘minder goed in zijn dan mannen’. Iemand die dat met haar eigen ogen ziet is de 32-jarige onderhandelcoach Merel van der Wouden. Zij is oprichter van Blackbird Negotiations, waarin zij (voornamelijk) vrouwen coacht om meer geld te verdienen. “Vrouwen zijn over het algemeen sneller tevreden en minder assertief". Aan Glamour vertelt ze: “Daarom leer ik vrouwen met mijn cursussen en workshops te onderhandelen. Het is een spel, een skill waarin je je kunt bekwamen. Het begint bij goede voorbereiding; je moet weten wat je waard bent. Alle vrouwen die ik heb gecoacht, verdienen nu gemiddeld 20% meer dan eerst.”

Maar Brits/Amerikaans onderzoek ontkracht het vrouwen-kunnen-niet-onderhandelen-argument. Uit data van 4600 werknemers bij 800 verschillende werkgevers bleek: vrouwen vrágen wel om meer geld, maar kríjgen het niet. En mannen? Zij hebben 25% meer kans om het daadwerkelijk te krijgen. Andrew Oswald, een van de onderzoekers, stelt dat er maar één conclusie is. Namelijk: vrouwen worden gediscrimineerd. De loonkloof toerekenen aan de onderhandelskills van vrouwen is dus, volgens dit onderzoek, niet helemaal op z’n plek.

Meisjes die vragen

Emeralda (29) kreeg ook te maken met beloningsdiscriminatie. “Ik was communicatieadviseur en projectleider. Na wat rondvragen kwam ik erachter dat mijn mannelijke collega veel meer verdiende, terwijl hij in het team zat dat ík leidde. Ik heb tegen mijn baas gezegd dat ik salarisverhoging wilde. Toen kreeg ik te horen dat dit ‘project mooi op mijn cv zou staan’ en dat ‘communicatie een vrouwenvak is, dus sowieso minder verdient’. Vervolgens heb ik mijn baan opgezegd.” Van der Wouden bevestigt dat gendervooroordelen een rol spelen. “Meisjes die vragen worden overgeslagen. Vrouwen ‘horen’ lief te zijn. Zodra ze hevig onderhandelen wordt dat als onaardig gezien en krijgt ze het minder snel, terwijl van mannen wordt verwácht dat ze onderhandelen. Mijn credo is: als je het niet vraagt, krijgt je het sówieso niet. We krijgen in het leven niet wat we verdienen en waard zijn, we krijgen wat we onderhandelen. Het zou zonde zijn als we als vrouw niks doen. Laten we, voor zover we dat kunnen, het heft in eigen handen nemen en tegen ongelijkheid blijven aanschoppen.”

'Ik kwam erachter dat mijn mannelijke collega veel meer verdiende, terwijl hij in het team zat dat ik leidde'

Ook Dymphie (37) werd de dupe van ongelijke beloning. “Ik wist wat mijn mannelijke collega verdiende in de functie waarin ik hem opvolgde. Het salarisvoorstel dat ik kreeg, zat onder wat hij verdiende. Ik zei: ‘Ik ga akkoord als dit het salaris is wat hij destijds ontving.’ Ik kreeg het verschil er toen automatisch bij. Toch voelde ik me schuldig. Ik werk in een organisatie waar het geld niet binnenstroomt. Daar houd ik te veel rekening mee.”

“Onze sterke punten, zoals empathisch vermogen, zijn ook onze zwakke punten. Daar moeten we een goede balans in vinden,” zegt Van der Wouden. Haar tip? Know your facts. Op payscale.com (betaalschaal) kun je salarissen onderzoeken en vergelijken met dat van jou.

Victim blaming?

Oké, één ding is duidelijk: vrouwen zijn de dupe van beloningsdiscriminatie. Maar wie of wat is hier verantwoordelijk voor? Is het niet een gigantisch gevalletje victim blaming (de schuld ligt bij het slachtoffer in plaats van bij de dader) om de verantwoordelijkheid bij vrouwen te leggen? Om te zeggen: jullie vrouwen moeten beter onderhandelen. Lukt dat niet? Eigen schuld, dikke bult. In het Vice-artikel ‘Vrouwen tips geven voor meer salaris werkt juist averechts en is seksistisch’ wordt gesteld dat door vrouwen tips te geven, zij het idee krijgen dat zij zelf verantwoordelijk zijn voor hun lagere inkomen. En dat is, zo schrijft de journalist, ‘een idee waardoor vrouwen alleen maar meer aan zichzelf, en aan wat ze waard zijn, kunnen gaan twijfelen’.

In hetzelfde artikel vertelt Suzan Steeman, senior redacteur bij Women Inc., dat ‘als je iets wil doen aan loonverschil, je de factoren moet aanpakken die het veroorzaken. (...) Bijvoorbeeld door te onderzoeken waarom veel vrouwen in de zorg of het onderwijs werken en de lonen daar lager zijn, waarom vrouwen meer parttime werken, of waarom er zo’n scheve verdeling is van werk en zorg’. Volgens de wet mág je dus niet ongelijk belonen voor hetzelfde werk. Toch gaat dit vaak mis. Hoe kan dat? Omdat de bewijslast bij de werknemer ligt. PvdA Tweede Kamerlid en oud-minister Lilianne Ploumen pikt dit niet langer. Ze diende afgelopen maart met GroenLinks, 50PLUS en de SP een initiatiefwet in voor gelijke beloning tussen mannen en vrouwen. Organisaties met meer dan vijftig werknemers zijn verplicht aan te tonen dat er sprake is van gelijk loon voor gelijk werk. Met deze wet ligt de bewijslast niet langer bij de werknemer maar bij de werkgever. Wel zo eerlijk. Het gaat hier om eeuwenoude seksistische structuren en rolpatronen, die we als individu niet kunnen veranderen.

Maar het kan geen kwaad om voor jezelf, en je salaris, op te komen – ongeacht je gender. Tot de gelijkheid zo ver is, kunnen wij vrouwen net zo goed ieder jaar op 5 november stoppen met werken, omdat we vanaf die periode tot het nieuwe jaar ‘niks’ betaald krijgen. Op die dag is het Equal Pay Day in Nederland, om extra aandacht te vragen voor de loonkloof. Maar het is natuurlijk élke dag Equal Pay Day. Wij vinden het tijd dat ongelijke beloning stopt. Want eh: tijd is geld. Ga nu maar dromen over die 300.000 euro.

Hearst Netherlands lanceert HearstLab

Met de lancering van HearstLab; een organisatie van jonge startups geleid door vrouwen, die hen begeleidt en ondersteunt, poogt de uitgever van Glamour, Hearst Netherlands, een bijdrage te leveren aan het dichten van de gender financieringskloof. "Dat HearstLab zich richt op door vrouwen geleide startups is niet alleen een goed initiatief passend bij Hearst, maar is vooral een goede investering die zorgt voor relevante innovatie van onze bestaande business," vertelt Marscha Krouwel, Publishing Group Director Women’s Brands van Hearst Netherlands en leider van HearstLab.

Beauty platform We Are Eves en het bureau voor het koppelen van bedrijven aan freelance marketeers HelloMaaS zijn de eerste startups die in de gloednieuwe community begeleiding zullen ontvangen. Ben of ken jij een startende organisatie geleid door vrouwen die wel wat extra hulp kan gebruiken? Neem dan zeker een kijkje bij HearstLab.

Advertentie - Lees hieronder verder
Meer van Psyche