'Waarom is stoppen met vlees eten zo moeilijk?'

'Echt stoppen met vlees eten wil me maar niet lukken'

vegetarisch-eten-vegetarier-worden-vegan
Pelle Lannefors

Eline Cordie (33) was de afgelopen vijftien jaar onder andere go-go danseres, suikerspinverkoopster en mislukt fotomodel. Nu schrijft ze elke week voor Glamour over alles wat haar bezighoudt.

Eline over... stoppen met vlees eten

Mijn kinderen gaan naar de crèche op een boerderij. Er zijn kippen, die gezellig over het erf scharrelen, en schapen. Twee vette varkens genaamd Knor en Big. En een stal met zo’n vijftig koeien. Mijn kinderen en ik gaan weleens kijken bij de kalfjes en aaien hun rulle vacht. Ze staan nog wankel op hun iets te lange poten en kijken ons met grote bruine ogen aan. En daarna gaan mijn kinderen en ik naar huis om lekker spaghetti met gehaktballen te eten.

Ik ben al enige jaren flexitariër, of zeg maar gerust gewoon een slappe zak. Want echt stoppen met vlees eten wil me maar niet lukken. Ik ben nogal gemakzuchtig van aard en denk al snel: ach, wat maakt een kipnugget meer of minder nou uit, die kip is toch al dood. Ik eet weliswaar weinig vlees doordeweeks maar vind dat dan zo nobel van mezelf dat ik in het weekend als “beloning” extra veel vlees eet. Dat slaat natuurlijk nergens op. Alles wijst erop dat de bio-industrie voor een groot deel bijdraagt aan de opwarming van de aarde. Ik vind het idee walgelijk dat een ander levend wezen moet lijden zodat ik een boterham met gekookte worst kan eten. Maar waarom kan ik er dan niet mee stoppen?

'Mijn kinderen en ik kijken bij de kalfjes en aaien hun vacht, daarna gaan we naar huis en eten we spaghetti met gehaktballen'

Ik vind vlees megalekker. Daar begint het al mee. Ik was onlangs op vakantie in Spanje en schoof daar, al mijn goede voornemens ten spijt, kilo’s chorizoworstjes en parmaham naar binnen (want: vakantie). En voel me er na afloop heel schuldig over, wat ook weer helemaal niks uithaalt. Wat "weinig vlees eten" zo lastig maakt, is dat het zo vaag is. Heb je het dan over twee keer per week, of drie? Of mag je jezelf al op de borst kloppen als je maar één dag per week geen vlees eet? En omdat het zo onduidelijk is, is het ook moeilijk vol te houden. En laten we wel wezen: van mijn wilskracht moet ik het sowieso niet hebben.

Je zou kunnen zeggen: wat maakt het uit als één persoon minder of geen vlees meer eet. Die dieren worden toch wel geslacht en als jij ze niet opeet, doet een ander het. Maar ja, dat is net zoiets als zeggen dat het geen zin heeft om te gaan stemmen. Want als we dat allemaal denken hebben we straks een of andere enge dictator aan de macht. En zo is het natuurlijk ook met de bio-industrie of global warming: je bent in je eentje niet verantwoordelijk voor het dierenleed of de broeikasuitstoot maar onze gezamenlijke handelingen houden het wel in stand.

'Wat "weinig vlees eten" zo lastig maakt, is dat het zo vaag is. Heb je het dan over twee keer per week, of drie?'

Misschien lukt het me wel nooit om helemaal te stoppen met vlees eten (overigens ben ik me ervan bewust dat zuivel eten ongeveer net zo slecht is, maar laten we met één ding tegelijk beginnen). Of doe ik het straks alleen heel af en toe, op vakantie bijvoorbeeld. Maar ik denk dat het sowieso de moeite waard is om het te proberen.

Advertentie - Lees hieronder verder
Meer van Psyche