Reality: Mijn beste vriendin is aan de drank en drugs

‘Een vriendschap beëindigen is moeilijk, het is alsof je een stukje van jezelf kwijtraakt.’

geld-verdienen-fetisjvideos
Glamour

Desree (26) moet toekijken hoe haar beste vriendin aan de drank raakt en stiekem een relatie begint met haar broer. Na de zoveelste vertrouwensbreuk neemt ze een keihard besluit. ‘Een vriendschap beëindigen is moeilijk, het is alsof je een stukje van jezelf kwijtraakt.’

‘Het begon op te vallen dat Serena alleen vrolijk was als ze alcohol dronk’

“Ik ontmoette Serena in mijn studententijd. Ik werkte achter de bar in een populair café in Rotterdam en op een avond kwam zij binnenlopen. Dat deed ze op een manier die direct mijn aandacht trok: ze was overstuur omdat het net uit was met haar vriend. We raakten aan de praat en het bleek direct te klikken. Ze was spontaan, had humor en leek heel relaxed in het leven te staan. We hebben tot ’s ochtends vroeg aan de bar gezeten. Daarna ontstond een hechte vriendschap. Serena woonde bij mij in de buurt, om de hoek van het café zelfs, wat het makkelijk maakte om elkaar te zien. We gingen vaak uit eten, gingen samen op stap en kwamen veel bij elkaar over de vloer. Een van mijn dierbaarste herinneringen is een avond bij haar thuis. We speelden aan de keukentafel een potje Yahtzee en dronken een fles wijn. Al snel waren we niet meer zo bezig met het spel, maar praatten we honderduit over hoe vervelend onze vriendjes waren en wat we in het algemeen eigenlijk aan mannen hadden – helemaal niets, was de conclusie.

We waren al een jaar of twee bevriend toen ik merkte dat Serena in een dipje zat. Ze reageerde op alles heel lauw en was voortdurend chagrijnig. Ik wist niet of ze depressief was, maar had in elk geval het gevoel dat ze haar gezondheid verwaarloosde. We hadden een gezamenlijke vriendengroep die wel van een feestje hield, we waren per slot van rekening studenten. Het begon op te vallen dat Serena alleen vrolijk was als ze alcohol dronk. Dat was altijd van korte duur, want als ze veel dronk, werd ze emotioneel. Ik probeerde die situatie te vermijden door bijvoorbeeld bij mij thuis af te spreken en ervoor te zorgen dat er geen drank in huis was. Als ‘oplossing’ haalde ze dan zelf wat bij de avondwinkel. Dat stoorde me, maar ik wilde haar er niet op afrekenen.”

Stiekem gegiechel

“Ik ben altijd heel close geweest met mijn broer, Axel. Hij kon het over het algemeen goed vinden met mijn vrienden en dus trokken we soms samen op. Op een gegeven moment had ik mijn make-up bij hem thuis laten liggen. Ik belde hem om te laten weten dat ik het tasje meteen zou komen halen. Tot mijn verbazing zei hij dat het niet goed uitkwam en dat ik pas later langs kon komen. Op de achtergrond was gegiechel te horen. Ik wist meteen dat het Serena was. Ik ben naar het huis van mijn broer gefietst en trof ze daar samen aan. Ik zei tegen ze dat ik er niet blij mee was, maar dat ik het een kans zou geven. Het deed me vooral pijn dat ze achter mijn rug om een relatie hadden gekregen – blijkbaar waren ze beiden bang geweest voor mijn reactie.”

Schreeuwen en bedreigen

“De relatie tussen Serena en Axel duurde niet zo lang. Na vier maanden zette mijn broer er een punt achter, omdat hij Serena te heftig vond. Ze dronk te veel, ging te vaak uit en werd snel boos. Hij gaf eerlijk toe dat hij ook jaloers was – hij vond het moeilijk om zijn vriendin amicaal te zien doen met andere mannen. Ik begreep de argumenten van mijn broer en probeerde hem te steunen in zijn liefdesverdriet. Serena kon dat niet waarderen. Ze eiste dat ik haar kant koos: ik zag toch ook wel dat Axel een klootzak was?

Het was een keerpunt in onze vriendschap. Als ik in haar ogen iets verkeerd deed – vijf minuten te laat komen op een afspraak – begon ze tegen me te schreeuwen. Op WhatsApp kregen we regelmatig ruzie. Eén keer was het zo erg dat ze me bedreigde: ze zou ervoor zorgen dat mijn relatie stuk zou gaan en dat mijn vrienden zouden weglopen. Ze liet me daarmee een kant van haar persoonlijkheid zien die ik nog niet kende. Ik kreeg het er benauwd van. Ik besloot om afstand te nemen. Ik kon het niet meer opbrengen om naar Serena te luisteren als ze me belde om over haar problemen te praten: dat ze slecht behandeld was door Axel, dat haar moeder ziek was en dat het allemaal niet lekker liep op school. Een paar weken lang hebben we geen contact gehad. Totdat mijn vrienden mij vertelden dat mijn beste vriendin mij zo miste.”

Bloedend naar de eerste hulp

“Een goede vriendschap geef je niet zomaar op. Serena kreeg van mij het voordeel van de twijfel, maar een paar maanden later ging het alsnog mis. We stonden wat te drinken in een biertuin na afloop van de wedstrijd Feyenoord-Ajax. Mijn toenmalige vriend Sander was erbij, net als mijn goede vriendin Chantal. Zowel Sander als Serena hadden honger gekregen en besloten samen eten te gaan halen. Ze bleven heel lang weg. Chantal en ik hadden inmiddels ook trek en liepen naar een Italiaans restaurant. Ik stond daar een paar minuten voor de deur toen ik Chantal binnen hoorde schreeuwen. Ik schrok en rende naar binnen, want dat was niets voor haar. Ze had Sander en Serena op het toilet aangetroffen, waar ze samen cocaïne aan het snuiven waren. Misschien hadden ze daarvoor wel seks gehad – al riepen ze allebei dat ze dat nooit zouden doen.

Het had nooit zo geboterd tussen Serena en Chantal. Als ik tijd doorbracht met de een, was de ander jaloers. Dat kwam er nu uit. Chantal gaf Serena een harde duw. Ze viel boven op het plastic tasje waarin ze twee flessen wijn had zitten, waarna ze bloedend naar de eerste hulp moest om meerdere snijwonden te laten hechten. Sander is met haar meegegaan. Ik wilde die twee niet zien en ben met Chantal naar huis gelopen. Ik was kwaad, maar niet zo erg als je misschien zou verwachten. Er was bij mij vooral verslagenheid. Of mijn beste vriendin en mijn vriend nu wel of niet seks met elkaar hadden gehad, ik vond het andere verraad misschien nog wel groter: Serena wist dat Sander moeilijk van de cocaïne af kon blijven en toch had ze hem de drugs aangeboden. De volgende dag kreeg ik een telefoontje van Serena. Ze was woedend op me. Ze begreep niet waarom ik de ruzie tussen haar en Chantal niet gesust had en waarom ik niet met haar was meegegaan naar het ziekenhuis. Ik was een slechte vriendin. Wat Chantal allemaal beweerde over haar en Sander geloofde ik toch zeker niet?”

Nieuwe vrienden

“Haar gebrek aan inlevingsvermogen betekende voor mij het einde van de vriendschap. Serena belde en appte nog regelmatig, maar ik ging daar niet op in. Ik was klaar met het negatieve gevoel dat onze vriendschap mij gaf, net als met de slechte relatie die Sander en ik hadden. Ik vond het tijd om mijn vriendenkring op te frissen. Ik wilde niet langer proberen om mensen te redden die zichzelf verloren hadden aan drank en drugs.

Korte tijd later overleed de moeder van Serena. Ik heb haar in de dagen na het overlijden zo veel mogelijk steun geboden. Ik vond dat de situatie me daartoe verplichtte, bovendien wist ik dat Serena weinig andere mensen om zich heen had. Toch lukte het me om me daarna weer van haar los te maken. Ik heb haar aan de telefoon verteld waarom ik dat deed, en deze keer leek Serena het te begrijpen. Achteraf had ik veel eerder moeten zeggen dat ik er klaar mee was. Afstand nemen maar het contact toch in stand houden is voor Serena waarschijnlijk verwarrend geweest. Maar ik durfde haar gewoon niet te kwetsen.”

Emotionele bagage

“Het is ontzettend moeilijk om na zes jaar een vriendschap te beëindigen. In een bepaald opzicht is het alsof je een stukje van jezelf kwijtraakt. Het gevoel dat je ook kunt hebben als je relatie op de klippen loopt. In het begin kun je bijna niet zonder die ander. Als ik langs het café liep waar ik vroeger werkte, wilde ik Serena meteen appen. Gewoon omdat ik aan haar dacht. Nu mis ik haar niet meer, maar ik heb wel heimwee naar de persoon die ze ooit was. De vrolijke Serena die bij mij aan de bar zat.

'Ondanks alles gun ik haar nog steeds het allerbeste'

Ik kijk nu anders tegen vriendschap aan. Ik vertrouw mijn vrienden minder, durf geen hand voor ze in het vuur te steken. En als ik nieuwe mensen leer kennen, ben ik op mijn hoede. Ik vraag me altijd af wat voor emotionele bagage iemand heeft, want ik wil niet opnieuw worden meegezogen in de negatieve spiraal van een ander.

Ik kwam Serena laatst nog tegen in de stad. We stonden allebei op de metro te wachten. Ik ben snel naar de andere kant van het perron gelopen, bang dat ze mij zou zien en zou voorstellen om een kop koffie te gaan drinken. Dat wil ik niet. Ja, misschien over tien jaar. Als ze haar leven op de rit heeft, getrouwd is en twee kinderen heeft. Ondanks alles gun ik haar nog steeds het allerbeste.”

Deze real life verscheen in het maartnummer van Glamour. Deze maand ligt er ook weer een gloednieuw issue in de winkel, bomvol real life verhalen en nog véél meer. Je bestelt 'm hier online!

Advertentie - Lees hieronder verder
Meer van Psyche