Reality Story: 'Toen ik onze vakantie wilde betalen, bleek de spaarrekening van €6000 leeg'

Geldzorgen heeft Froukje zat, de reden: haar man kan niet met geld omgaan

reality-story-glamour
Glamour

Geldzorgen heeft Froukje (34) zat, ondanks haar goeie baan. De reden: haar man kan niet met geld omgaan. ‘Ik wil een mán, iemand die voor me zorgt. Geen extra kind.’

Doei spaargeld

“Opgelucht stond ik bij de kassa. Eindelijk was ik erin geslaagd voor mijn tienjarige dochter een jeans te vinden die niet té veel modieuze gaten had en toch naar haar zin was. Trots legde ze de broek op de toonbank. ‘Saldo tekort’, piepte de pinautomaat. Ik kon wel door de grond zakken. Rotzak, lispelde ik in gedachten. Want hoewel ik fulltime werk en prima met geld kan omgaan, kan mijn man dat niet. Het gat in zijn hand is zo gigantisch, dat het ons hele gezinsleven beïnvloedt. Ik liet de broek wegleggen en beloofde mijn dochter dat ik hem later op zou halen. Ze knikte. Maar de teleurstelling op haar gezicht vergeet ik niet snel.”

“Vanaf het moment dat ik Michael leerde kennen, was duidelijk dat hij makkelijk geld uitgeeft. Rondje hier, rondje daar. Een taxi bestellen na het stappen. Een armband voor mij. Pizza’s mee naar huis nemen, terwijl er in de koelkast een ovenschotel klaarstaat. Allemaal heel lief en royaal. En natuurlijk mag Michael zelf weten wat hij met zijn geld doet. Ik vind het prima dat hij de inhoud van zijn portemonnee verzuipt of uitgeeft aan onzindingen. Het probleem is dat hij gezamenlijk geld uitgeeft. En wanneer hij aan geld komt dat voor ons gezin bestemd is, raakt hij mij. Iets wat veel te vaak gebeurt. Onze jongste was net drie toen de bom voor het eerst barstte. Ik was erachter gekomen dat Michael, die toen nog de gezamenlijke administratie deed, rekeningen niet had betaald. Ook al werkten we allebei fulltime, we hadden betalingsachterstanden bij het ziekenfonds en de autoverzekeraar. Ook de hypotheek was al twee maanden niet betaald. Na een telefoontje van de bank dook ik in onze administratie.

Geschrokken van de flinke tekorten en het halfslachtige excuus van mijn man ‘ik heb ruimte voor mezelf nodig’, nam ik het heft in eigen hand. Vanaf die dag betaalde ik alle rekeningen. Ik hield precies bij wat we verdienden en wat we uitgaven. Binnen acht maanden waren alle tekorten weg. Daarna lukte het zelfs om te sparen. Ik wilde net rustig ademhalen en geloven dat alles gered was, toen ik een jaar later onze geboekte resortvakantie wilde betalen. De spaarrekening was leeg! Woest belde ik Michael en sommeerde hem direct naar huis te komen. Eerst sputterde hij tegen, maar toen hij hoorde hoe boos ik was, kwam hij toch. Eenmaal thuis heb ik hem de bankafschriften laten zien. De ene maand was er tweehonderdvijftig euro gepind, de keer erna vierhonderd, net zolang totdat al het geld, zo’n zesduizend euro, op was. Wat heb je ermee gedaan? brieste ik. Michael haalde zijn schouders op. ‘Gewoon’, zei hij. Het geld was opgegaan aan sigaretten, dure lunches met collega’s, rondjes bij de sportclub en een exorbitant vrijgezellenfeest. Ik stond perplex. Terwijl ik boodschappen deed met kortingsbonnen, bestelde meneer schalen vol bitterballen in de kroeg. Hij had zelfs een keer met twee vrienden een limousine gehuurd om ‘in stijl’ naar een concert te gaan!”

Stiekeme creditcard

“Als jij je gedraagt als een kind, ga ik jou ook behandelen als een kind, beet ik hem toe. Ik pakte al zijn betaalpassen af. Michael vond het prima. Hij gaf toe dat hij inderdaad geen maat kon houden. En hij vond dat ik groot gelijk had door te stellen dat hij zijn gezin tekortdeed. Dat wilde hij niet. Huilend gaf hij me zijn pasjes, vol spijt omdat hij ons de gezinsvakantie door de neus had geboord. We zijn die zomer thuis gebleven. Met de paar honderd euro die we nog konden sparen tot de vakantie begon, zijn we dagjes uit geweest. Ook konden we de caravan van Michaels ouders lenen, waardoor we nog een week naar de Veluwe konden. Ik heb het hem nog vaak ingewreven, in de hoop dat hij het licht zou zien.

Anderhalf jaar ging het goed. Toen merkte ik dat Michael zich terugtrok. Hij was stil en minder gezellig thuis. ‘Ik moet je wat vertellen’, begon hij niet veel later. Snikkend biechtte hij op dat hij met een splinternieuwe creditcard vierduizend euro had opgenomen. Ook deze keer was het geld opgegaan aan flauwekul. Ik herinnerde me inderdaad die keer dat we op een terras zaten met ons gezin toen zijn vriendengroep langskwam. Wij waren een kwartier later opgestapt, maar toen ik terugkwam van de wc en we afscheid namen, had iedereen zijn glas omhooggehouden. Nu viel het kwartje. Michael had gewoon wéér een rondje gegeven.”

Zakgeld

“Wat mij betreft heb je de perfecte relatie als je elkaar honderd procent accepteert, met alles erop en eraan. Ik zie veel relaties om me heen waarin de een de ander wil veranderen. Dat zoek ik niet. Michael vindt mij goed zoals ik ben, dat voelt heel fijn. Ik wil ook dat mijn partner prima is zoals hij is. Verandermanagement voer je door op de zaak, dat pas je niet toe in relaties. Bovendien wil ik mezelf niet boven iemand stellen door mijn waarden boven die van de ander te plaatsen. En wie ben ik om er iets van te zeggen? Ik wist al jaren voor ons huwelijk dat Michael zijn geld liet rollen. Je gaat toch niet zomaar weg bij je partner wanneer alles verder goed zit? Michael is een geweldige vent. Als ik hem nodig heb, is hij er onvoorwaardelijk. Als ik ergens mee zit, praat hij uren met me. En de dag erna ligt er een lieve kaart op mijn kussen of een briefje in de koelkast. Hij is fantastisch in bed, trouw als een hond en hij doet veel in het huishouden. Bovendien hebben we samen kinderen. Hij is de perfecte vader: speels en rechtvaardig.

Zien: Financiële zaken om op te letten als je gaat samenwonen

Je breekt een gezin toch niet op om één enkele reden? En toch: Michaels spilzucht hindert mij, het belemmert me in mijn zijn. Na het creditcardfiasco heb ik heel lang nagedacht over wat ik moest doen. Ik wilde een mán, iemand die voor me zorgde. Geen extra kind. Ik schaamde me rot voor Michaels verkwisting, had niemand verteld wat er speelde. Ook Michael schaamt zich enorm. Hij is de stoere man uit de kroeg die thuis moet overleggen als hij een nieuwe telefoon of jas nodig heeft. De macho die zakgeld krijgt van zijn vrouw. Voor mij is dat best een turn off. Na weer zo’n geldbacchanaal heb ik weken geen zin in seks. Soms wel maanden. Ik ben dan zo vreselijk boos op Michael, zie hem echt als een kleuter. Pas als ik merk hoe hij meevecht om uit de ellende te komen, en me blijft opzoeken en voor zijn gezin gaat, ontdooi ik. Dan vinden we elkaar ook lichamelijk terug.”

Wantrouwige controleur

“Ik ben nu 34. Maar in plaats van dat ik een comfortabel leven leid waarin ik spontaan een weekend weg kan of een veel te dure tas voor mezelf kan kopen, moet ik altijd op mijn geld letten. Ik heb zó vaak in de supermarkt boodschappen moeten terugleggen of bedrijven moeten bellen met een smoes over de uitblijvende betaling. Dat is vreselijk vermoeiend en gênant. Ik werk fulltime, soms wel meer, ren van hot naar her. Ik zoek stabiliteit, rust en gemak. Het lijkt me heerlijk om een keer zonder nadenken een jurk te kopen. Maar telkens wanneer Michael en ik in een opleving zitten, komt het volgende gelddebacle weer bovendrijven. Ik ben altijd moe. Maar het laatste wat ik wil is een wantrouwige controleur worden die op de huid van haar man zit. Als je van iemand houdt, wil je dat het goed gaat met die persoon. Ik wil dat ook voor Michael. Want ondanks zijn verknipte kijk op geld, is hij mijn droomman.

'Ondanks zijn verknipte kijk op geld, is hij mijn droomman'

Omdat ik wil dat hij gelukkig is en omdat ik weet dat ik degene ben die het tijdelijke probleem voor hem kan oplossen, doe ik dat. Dan verdwijnt mijn emotie en neemt mijn ratio het over. Maar alleen klagen en nietsdoen houdt bij mij na al die jaren wel een beetje op. Michael erkent zijn geldsmijterij en zijn gebrek aan financiële discipline. Hij zou het zelf ook graag anders zien, wat mij dan weer ontroert. Ik wil hem graag helpen en mijn energie stoppen in het vinden van een oplossing. Moet ik hem een ultimatum stellen? Moet hij in therapie? Ik worstel met mijn beslissing, omdat we een superrelatie hebben, op dat geld na. Zo leven we al jaren van de ene crisis naar de volgende. Hopende dat het ooit beter zal gaan. Totdat de boel weer eens ontploft, maar dan definitief. Als dat moment komt kan hij kiezen tussen toch hulp zoeken of een scheiding. Intussen hoop ik dat Michael als door een wonder het licht ziet. En dat onze liefde sterk genoeg blijkt om het ook bij een volgende uitbarsting weer samen te redden.”

Deze real life verscheen eerder in Glamour. Deze maand ligt er ook weer een gloednieuw issue in de winkel, bomvol real life verhalen en nog véél meer. Je bestelt 'm hier online!

This content is created and maintained by a third party, and imported onto this page to help users provide their email addresses. You may be able to find more information about this and similar content at piano.io
Advertentie - Lees hieronder verder
Meer van Money Talk