Glamtalk: Journalist Esther Muller duikt in de wereld van fake fashion

'Negentig procent van de Louis Vuitton-tassen op eBay bleek nep'

street style in paris   march 2020
Edward BerthelotGetty Images

Oooh, een echte Gucci voor maar honderd euro! Nou ja, geloof je het zelf? Dikke kans dat je voor dat geld een nepperd te pakken hebt. Journalist Esther Muller duikt in de wereld van fake fashion.

Een grote markt

De handel in nepartikelen is big business. De OECD, een internationale organisatie die handel en economische groei stimuleert, schatte in 2016 dat twee procent van de totale wereldhandel in namaakproducten zit. Een omzet die over miljarden gaat en waarvan bijna driekwart uit fake designerartikelen komt. Niet vreemd dat veel verkopers er een graantje van mee willen pikken. Ronald Brohm is directeur van React, een non-profitorganisatie die

bedrijven helpt en juridisch ondersteunt bij het wereldwijd opsporen van namaakgoederen. Hij snapt wel waarom de markt booming is: "Het is een interessante markt om snel geld te verdienen. De marges zijn hoog, aangezien ze geen rekening hoeven te houden met dingen als marketing."

Gebruik je verstand

Door internetverkoop is het aanbod van nep niet alleen groter geworden, het is ook lastiger te traceren. Handelaren kunnen nu direct een afspraak met de koper maken. Ze openen een Instagramaccount dat ook zo weer uit de lucht wordt gehaald als het hen te heet onder de voeten wordt. Maar ook op verkoopsites als Marktplaats, eBay en Alibaba duikt regelmatig fake op. Daar letten React en ook de merken zelf goed op. eBay moest in 2008 bijvoorbeeld 61 miljoen dollar schadevergoeding betalen aan LVMH, nadat zij konden bewijzen dat – schrik niet – negentig procent van de Louis Vuitton-tassen en Dior-parfums op de site nep waren. Sindsdien zijn ook de platforms zelf scherper op nep, al blijft het als koper oppassen.

Fake op aanvraag

De namaakmarkt steekt anders in elkaar dan het gewone modecircuit. Dat laatste komt elk seizoen met een aanbod van nieuwe producten, die winkeliers kunnen inkopen. Producenten van fakes werken doorgaans op aanvraag. Zodra iemand een verzoek indient voor een bepaald product, gaan ze aan de slag. Het idee dat er enorme fabrieken zijn die aan de lopende band namaaktassen, -schoenen of -kleding maken is dus niet juist.

Het gebeurt vooral in kleinere ateliers, die binnen een heel dicht netwerk opereren. China en Turkije zijn de belangrijkste producenten van namaakgoederen, al zien we ook steeds meer uit Bangladesh komen. Binnen de ateliers zijn weinig tot geen kwaliteitscontroles. Het gaat immers om illegale producten, dus waarom zou je je dan aan de regels van de wet houden?

Duistere praktijken

Goedkope arbeid, kinderarbeid; het is meer dan waarschijnlijk dat je dit zult aantreffen op werkplekken waar deze producten worden gemaakt. Het is niet zo dat er altijd slechte arbeidsomstandigheden zijn of kinderen achter de naaimachines werken, maar het is wel aannemelijker omdat ze proberen tegen zo laag mogelijke kosten snel iets te produceren.” Best een naar idee dat het koopje dat jij scoorde op een vakantiemarkt en waar je vol trots mee loopt, gemaakt kan zijn door een kind. Of door mensen die geen pauze kregen. Of maar een dubbeltje per dag verdienen. Ook wordt het geld uit illegale handel vaak gebruikt om andere duistere zaken te financieren. Is dat je chique tasje waard?

Benieuwd naar het hele verhaal en wat de bizarre link is tussen neptassen en terrorisme? En waar je op moet letten als je zeker wil weten dat je designertas echt is? Je lees het in de nieuwste issue van Glamour, die nu in de winkels ligt. Je bestelt 'm hier online!

This content is created and maintained by a third party, and imported onto this page to help users provide their email addresses. You may be able to find more information about this and similar content at piano.io
Advertentie - Lees hieronder verder
Meer van Talking points