Omarm alle manieren van activisme, ook als je je er oncomfortabel bij voelt

Stop: er hoeft geen rekening gehouden te worden met het perfecte moment

black lives matter demonstratie dam
BolkinsGetty Images

We hebben bij Glamour even de tijd genomen om na te denken hoe we het platform nog beter kunnen inzetten voor justice, maar ik wil tussentijds toch even het platform gebruiken om de wind die er nu waait te stillen.

Hét moment

Ik zie op socialmedia berichten verschijnen over de opkomst op de Dam en corona, of dat wel het juiste moment is. Over de manier van activeren, of dat wel de juiste is. Over de toon waarmee deze discussie gevoerd is, wel de juiste is. Héle pijnlijke berichten voor een hele grote gemeenschap. Ik ga je zo goed mogelijk proberen uit te leggen waarom, in hoeverre ik dat kan.

Natúúrlijk is het misschien niet hét perfecte moment voor een demonstratie op de Dam. Dat begrijpt iedereen. Femke Halsema ook. Maar het is wel hét moment. Omdat dit het moment is om de misstanden die er in de wereld heersen aan de kaak te stellen. Omdat er wéér iemand onschuldig dood is, door kleur. Omdat het zo niet langer kan. En we dit met zijn allen al véle jaren eerder hadden moeten doen. Ik kan mij zo voorstellen dat de zwarte gemeenschap het zát is om het perfecte moment, de perfecte manier, de perfecte plek, de perfecte toon te vinden om het leed dat zij al eeuwen doormaken aan de kaak te stellen. En het is ook niet aan hen om dat te vinden. Want daardoor kunnen we als witte gemeenschap excuses blijven zoeken om de zwarte gemeenschap de mond te snoeren wanneer het oncomfortabel wordt.

Diversiteit in de media

Zo ook over de manier van actievoeren. Ik zat ooit bij een talk over meer diversiteit in de media. Er spraken meerdere activisten over de lack aan diversiteit in de media, op de redacties en de lange weg die er nog te gaan is. Sommigen op een kalme toon, anderen vurig. Waardoor de discussie in de zaal ontstond of dat wel de manier is om aandacht te vragen voor het probleem en met zijn allen vooruit te gaan. En waarop Naomie Pieter iets zei wat mij altijd is bijgebleven. Ze zei dat ze een dertiger is en geen tijd heeft om rustig alles uit te leggen. Om telkens aan tafel eindeloos het gesprek aan te gaan. Ze ervaart nú, op dit moment, vreselijk veel nadelen in het leven, terwijl dit de gloriejaren zouden moeten zijn, ook voor haar. Ze heeft geen tijd om mensen bij te scholen en te wachten tot ze het stap voor stap in zich opnemen zodat er over twintig jaar verandering komt.

Wat ik heb meegenomen uit de bijeenkomst: omarm alle manieren van activisme. Ook als je je er oncomfortabel bij voelt. Moet je voorstellen hoe oncomfortabel het leven is van iemand die constant de juiste manier moet vinden om zijn/ haar issues aan de kaak te stellen die zijn/ haar hele leven beïnvloeden. Die eindelijk de wereld ziet opstaan, veel te laat, maar eindelijk, en zich dan wéér moet verantwoorden, want is dit wel de tijd, is dit wel het moment, is dit wel de plek, blablabla. Het was ontzettend belangrijk wat er maandag 1 juni gebeurde op de Dam en dat kon helaas niet een jaar wachten.

The moment is now

Ik kan er misschien goed over spreken, het uitleggen op een rustige toon (zover ik genoeg kan begrijpen en voelen, ook ik ben aan het luisteren en leren), maar dat komt omdat ik niet zwart ben. Het raakt mij niet persoonlijk. Het raakt mij dat er mensen door geraakt worden, maar niet mij. Ik ben hartstikke wit in deze wereld, dus ik kan het allemaal van een afstand bekijken. Ik ben niet zwart en heb geen zwart familielid of zwarte vriend. Ik heb zwarte vrienden, maar ik ben niet dagelijks onderdeel van hun leven. Ik leef hun leven niet. Ik maak niet mee wat zij meemaken. Ik kan me wel proberen voor te stellen hoeveel moeite en verdriet het kost om telkens de energie te vinden om op een rustige toon dat gesprek aan te gaan of om emoties niet onderdeel te laten zijn van het gesprek. Ik vind dat best een onmenselijke vraag, eigenlijk. Alsof je zwarte medemens een knop heeft om alle emoties uit te schakelen in een kwestie die hen persoonlijk raakt.
The moment is now. Luister, voel en begrijp dat het niet anders kan dan nú. Op welke manier, plek, tijd of toon dan ook.

This content is created and maintained by a third party, and imported onto this page to help users provide their email addresses. You may be able to find more information about this and similar content at piano.io
Advertentie - Lees hieronder verder
Meer van Talking points