Vijf meiden over waarom ze hun recht tot demonstreren gebruiken

"Niet voor mijzelf, maar voor anderen die niet gehoord worden"

black lives matter protest op de dam
Tatum Hunsel-Spigt

De afgelopen drie dagen stonden in het teken van protest. De demonstratie op de Dam had zo'n overweldigend hoge opkomst dat de anderhalve meter waar iedereen zich aan wilde houden, niet gewaarborgd kon worden. Black Lives Matter-woordvoerder Levi Ommen zei het het mooist tegen de NOS: "We zouden het moeten omdraaien. Niet: er zijn zo veel mensen naar de Dam gekomen ondanks het coronavirus, maar: ondanks dat het een risico was voor hun gezondheid, zijn zo veel mensen naar de Dam gekomen."

Fysiek protest

En dat is de kern. Er is nooit een perfect moment om je stem te laten horen. Maar fysiek protest is een belangrijk middel om aan het land en de politiek te laten weten: dit is verdomme belangrijk voor ons. Dit moet veranderen. Wij zijn hier. Luister naar ons. Het is fantastisch dat we dat recht in Nederland hebben, dus vroegen wij vijf meiden die bij de demonstraties aanwezig waren, waarom het voor hen belangrijk was om daar te gaan staan.

It's not enough to be quietly non-racist

“Ik denk dat het belangrijk is dat iedereen zich bewust is van wat de invloed van zijn of haar mening is en kan zijn. Racisme zit diepgeworteld in de samenleving en daarom is het belangrijk dat juist op deze momenten iedereen die tegen is, een tegengeluid geeft. Wees bewust van je eigen vrijheid en privileges, want dan zie je ook wat anderen niet hebben. Daarom laat ik mijn stem nu extra horen voor alle mensen die niet gehoord worden. It’s not enough to be quietly non-racist. Now is the time to be vocally anti-racist.” - Tatum

Dit kunnen we alleen doen als we samen protesteren

"Het was mijn eerste keer, protesteren. Ik vond het belangrijk om hieraan deel te nemen omdat ik een platform heb en deze graag wil inzetten voor onderwerpen die mij persoonlijk raken. Het zou overigens niet alleen voor mij belangrijk moeten zijn. Dit is dieper dan de pandemie. Echter, de pandemie zorgt er wel voor dat wij met z'n allen genoodzaakt zijn om goed naar elkaar te luisteren en de systematische onderdrukking te verbreken. Dit kunnen we alleen doen als we samen protesteren." - Ashlee

Niet voor mijzelf, maar voor anderen die niet gehoord worden

“Ik ben me bewust van mijn witte privilege en probeer me daarom zo veel mogelijk in te zetten voor anti-racisme. Het is toch te bizar voor woorden dat er zoiets als “white privilege” bestaat? Dat ik weet dat ik nooit benadeeld zal worden door mijn huidskleur, maar andere mensen hier dagelijks mee te maken krijgen? Ik zal nooit dezelfde pijn en verdriet voelen als mensen die slachtoffer zijn van racisme en daarom is het voor mij belangrijk om mijn stem nu te laten horen. Niet voor mijzelf, maar voor anderen die niet gehoord worden.” - Louisa

Wij kwamen samen om te rouwen en solidariteit te tonen

"Ik moest er zijn voor ons allemaal, als mensheid. Ik heb geen illusies dat onze kinderen zullen opgroeien in een gelijkwaardige wereld. Want dat is niet zo. Dit is een gevecht van honderden jaren. Wij kwamen samen om te rouwen en solidariteit te tonen. Dit heeft al te lang gewacht. Het rouwen van onze voorouders, het rouwen om kansen die zwarte mensen niet krijgen, het rouwen om George Floyd. De energie was magisch. De woorden van Akwasi, waren de woorden die ik moest horen om door te kunnen gaan met deze strijd en die voor altijd bij mij zullen blijven en waar ik naar zal leven. 'Wees niet netjes, wees niet beleefd, trek je mond open, HOU JE NIET IN' Same energy in november tegen zwarte Piet, het toonbeeld van institutioneel racisme." - Esmeralda

Omdat de wereld in opstand kwam

“Ik voelde in alles in mij dat ik daar moest staan om te protesteren tegen hetgeen wat er gebeurt in Amerika, wat er gebeurt in de wereld, wat er dagelijks gebeurt bij mijn collega's. Terwijl ik de drukte van de Dam oploop denk ik bij mijzelf: 'Doen we hier verstandig aan tijdens de lockdown-regels van COVID-19?' Maar nagenoeg iedereen had mondkapjes op gaf ruimte waar dat kon. De reden dat al die mensen zo dicht op elkaar stonden was namelijk artikel 1 van onze grondwet. De allereerste regel die in dit land geldt: "Geen discriminatie wegens geloof, ras, geslacht of op welke grond dan ook" Ook aan die regel moeten we ons zo fanatiek houden.

Voor mij staat een vader met een jongetje van een jaar of twee op zijn schouder. Het jongetje kijkt mij het gehele protest aan met zijn grote, mooie ogen – die er nog niks van snappen waarom wij hier met zijn alle staan te schreeuwen over iets waar hij helemaal niks aan kan doen: gewoon zijn huiskleur waar hij mee geboren is. En terwijl ik 'BLACK LIVES MATTER' schreeuw en de tranen achter mijn zonnebril beginnen te komen denk ik, wat ben ik blij dat ik hier sta. Als dit ook maar 0,001 procent bijdraagt aan dat als dat jongetje later groot is, dit soort dingen niet meer gebeuren omdat de wereld in opstand kwam – dan heb ik er juist aan gedaan om hier te zijn. We moesten daar zijn om de wereld te laten zien dat dit niet meer kan gebeuren. Ik wilde dat als mijn kinderen het later zouden zien en vragen: 'Mama, was jij daar?', ik kan zeggen jazeker! En daarom gebeuren dat soort dingen nu niet meer - omdat de wereld in opstand kwam.” - Lize

This content is created and maintained by a third party, and imported onto this page to help users provide their email addresses. You may be able to find more information about this and similar content at piano.io
Advertentie - Lees hieronder verder
Meer van Talking points