Wat is dat toch ineens met al die gender reveal parties?

Kim Feenstra kiest ervoor om het geslacht van haar kindje niet te weten

abc's "black ish"   season three
Kelsey McNealGetty Images

Kim Feenstra maakte gisteren op Instagram bekend dat zij en Stanley het geslacht van hun kindje nog niet hoeven te weten. Dat is hun goed recht en sterker nog: dat was vroeger gewoon de norm. Waar komt die hype omtrent gender reveal parties vandaan? En is dat eigenlijk wel goed?

Geen gender reveals voor Kim Feenstra

Onder een foto waarom Kim en Stanley poseren met echo's van hun spruit, schrijft het topmodel over haar keuze: "'Is het een jongen of een meisje?' Deze vraag krijgen we een paar keer per dag. Het antwoord op de vraag is: we weten het niet. We willen het niet weten. Het is een verrassing. Noem ons ouderwets. Voor ons is het heel speciaal dat we dit geluk mogen ervaren, en zeker na een ivf traject. Geluk staat aan onze kant met deze zwangerschap. We weten namelijk dat het niet vanzelfsprekend is. Daarom maakt het ons niets uit. Dus geen gender reveals van onze kant."

This content is imported from {embed-name}. You may be able to find the same content in another format, or you may be able to find more information, at their web site.

Wat is de deal met al die gender reveal parties?

Een paar jaar geleden was het totaal geen ding om een 'gender reveal party' te doen. Je wist het geslacht van je kindje of je wist het geslacht van je kindje niet. Na de geboorte kreeg je beschuit met roze of blauwe muisjes en tijdens de kraamvisite kreeg je al je babyspulletjes.

De gender reveal party is – net als Halloween, black friday sales en anti-vax gekkies – iets wat we hebben afgekeken van Amerika. De net zo Amerikaanse babyshower (een pre-kraamfeest, meestal in de zevende maand van de zwangerschap) is in Nederland al enkele jaren ingeburgerd, en nu zien we de gender reveal party steeds vaker voorbijkomen. Het is logisch dat het overwaait, met de ene na de andere emotionele viral video met huilende oma's, knappende ballonnen, . Daarna volgde een stroom aan bekende Nederlanders, vloggers, Tempa-sterren en je buurmeisje die door middel van een taart of exploderende ballon bekend maken of het kind roze of blauwe kleertjes gaat dragen.

De gender reveals zijn zo de norm geworden dat we nu op een punt zijn beland dat een BN'er moet uitleggen waarom ze het níet doet.

Obsessie met geslacht

Een mooi gebaar en een goed voorbeeld, want als je het ons vraagt is die obsessie met geslacht helemaal nergens voor nodig. We zeggen niet dat gender reveal parties verkeerd zijn of dat je er iemand kwaad mee doet. Let people have nice things, doe vooral je ding. Het is alleen frappant dat in de afgelopen jaren – door de deelbaarheid op sociale media – er zo'n enorme focus is komen te liggen op het geslacht van een baby, juist nu er in het gesprek rondom gender-identiteit waardevolle stappen worden gemaakt en het steeds geaccepteerder wordt om je kinderen genderneutraal op te voeden.

Genderneutraal opvoeden

Onze columnist Eline Cordie schreef recent over het feit dat ze helemaal niet van plan was haar kinderen genderneutraal op te voeden, maar dat ze zich gaandeweg begon te ergeren aan alle stereotypen die haar kinderen werden opgelegd: "Het gelazer begint al als ze heel klein zijn, met blauwe rompertjes bedrukt met 'Stoer!' voor jongens en roze rompertjes met 'Lief!' voor meisjes. Speelgoed voor jongens is vaak gericht op avontuur. Ruimteschepen! Monstertrucks! Dino-expedities! Terwijl voor meisjes het speelgoed vooral gecentreerd lijkt te zijn in- en rondom huis. Theesetjes. Poppenhuizen. Verkleedjurken." Misschien krijg je wel een jongetje dat gek is op Frozen of een meisje dat fan is van voetbal. En zelfs dat zegt hélemaal niks over genderidentiteit.

Kortom: de genitaliën van je kind zeggen zeggen niks over wie je kind zal zijn, dus waarom hechten we er zo veel waarde aan? Misschien identificeren ze zich wel helemaal niet als meisje of als jongen, en je wil dat je kind zich comfortabel voelt om daar met je over te praten als dat iets is wat hen dwarszit. Er is al heel veel druk vanuit de maatschappij om aan bepaalde gendernormen te voldoen. Het zou beter zijn om verder weg te bewegen van die waarden, in plaats van een nieuw ritueel uit te vinden om ze te benadrukken.

This content is created and maintained by a third party, and imported onto this page to help users provide their email addresses. You may be able to find more information about this and similar content at piano.io
Advertentie - Lees hieronder verder
Meer van Talking points