Columnist Eline: 'Die verbale diarree schijnt iets typisch Nederlands te zijn'

Nederlanders doen níets liever dan ongevraagd hun mening ergens over geven. En Eline vindt dat onbeschoft.

lindsay lohan probation hearing
David McNewGetty Images

Eline Cordie (34) was de afgelopen vijftien jaar onder andere go-go danseres, suikerspinverkoopster en mislukt fotomodel. Nu schrijft ze elke week voor Glamour over alles wat haar bezighoudt.

Deze week in ‘dingen waaraan ik een hekel heb’: mensen die je niet zo goed kent, die zonder aanleiding tegen je zeggen dat je er moe uit ziet. Het zal vast goed bedoeld zijn, maar ik zit meestal niet zo te wachten op andermans mening, tenzij ik daar expliciet om vraag. Een vriendin van mij, die veel tatoeages heeft, zat tijdens haar werk een keer nietsvermoedend te lunchen, minding her own business, toen haar collega uit het niets tegen haar begon over hoe lelijk ze de tatoeages van mijn vriendin wel niet vond en dat ze echt niet begreep waarom mensen zichzelf zo onder kliederden. Mijn vriendin wist van de schrik niet hoe ze moest reageren. Staat genoteerd, dank je? Ik zal het meenemen?

Sowieso valt het me op dat veel mensen het heel normaal vinden om te pas en te onpas hun mening te uiten. Over alles. Zo zat ik laatst in de bus met mijn zoontje, die - zacht gezegd - zijn dag niet had. Om van het gezeur en gehuil af te zijn gaf ik hem mijn telefoon waarna hij twintig zalige minuten zoet was. Ik was net lekker van de stilte aan het genieten toen de vrouw verderop in de bus het nodig vond om heel hard (waarschijnlijk zodat ik het kon horen) tegen haar man te zeggen dat “die ouders van tegenwoordig” hun kind maar te pas en te onpas voor een scherm zetten. Op dat moment wist ik me in te houden en schonk ik haar alleen mijn meest vernietigende blik. Maar eigenlijk had ik terug moeten roepen: “Nou mevrouw, ik hoor het graag als u een opvoedboek uitbrengt, dan ren ik meteen naar de boekwinkel.”

Verbale diarree

Die verbale diarree, van een mening hebben en die ook meteen kenbaar moeten maken, schijnt iets typisch Nederlands te zijn. En we zijn er nog trots op ook, dat we zo ‘lekker direct’ zijn. Ik vind dat niks om trots op te zijn, maar ronduit onbeschoft. Nederland is een land vol gefrustreerde mierenneukers die in hun kostbare vrije tijd ellenlange Iens-reviews achterlaten, dat de biefstuk taai was en de Spa Rood niet genoeg prik had. Wat bezielt die mensen? Als ik het ergens kut vond kom ik er gewoon niet meer terug. Klaar. Het is me de laatste tijd ook opgevallen dat mijn inbox vol zit met verzoeken om mijn mening: van restaurants, van online winkels, van musea. Allemaal willen ze weten wat ik ervan vond en of ik even een korte (‘het duurt maar 5 minuten!’) enquete in wil vullen. Doodvermoeiend.

Sociale media zijn natuurlijk gemaakt voor mensen met een mening en teveel vrije tijd. Daarom zit ik ook niet op Twitter. Al die oervervelende types die overal wat van vinden, wat een bak ellende. Als ik over straat loop of op sociale media zit heb ik ook weleens een mening ergens over. Maar, en nu komt het: die hou ik dan voor me. Misschien realiseren sommige mensen zich dat niet, maar dat is ook een optie. Diep inademen, niks zeggen... en doorleven.


This content is created and maintained by a third party, and imported onto this page to help users provide their email addresses. You may be able to find more information about this and similar content at piano.io
Advertentie - Lees hieronder verder
Meer van Talking points