Columnist Eline: "Ik mis de tijd waarin smartphones nog niet bestonden"

"Als de smartphone één ding goed kan is het wel ons afleiden van het nu"

street style   paris fashion week womenswear fallwinter 20192020  day four
Edward BerthelotGetty Images

Eline Cordie (34) was de afgelopen vijftien jaar onder andere go-go danseres, suikerspinverkoopster en mislukt fotomodel. Nu schrijft ze elke week voor Glamour over alles wat haar bezighoudt.

Ik vrees dat ik echt een ouwe taart aan het worden ben. Ik verlang de laatste tijd steeds vaker terug naar simpelere tijden. Specifiek naar toen ik nog een afgeragde Blackberry had waar ik mee kon pingen (voor de Generatie Z’ers onder ons: de voorloper van appen), bellen, hele wazige foto’s maken en verder niks. Ik was ooit betrekkelijk laat met de aanschaf van een smartphone maar toen ik eenmaal om was, was er geen weg meer terug. Inmiddels heb ik me he-le-maal in laten pakken door die klootzakken in Sillicon Valley: mijn smartphone is, treurig genoeg, het epicentrum van mijn leven. Overal waar ik ben, is dat ding. Onhoorbaar zoemend, ongeduldig wachtend. Tot ik hem voor de zoveelste keer die dag oppak en wéér 20 minuten van mijn leven door de plee spoel met memes en kattenfilmpjes.

Bodemloze put

De aflevering ‘Dial D for distracted’ van de podcast The Happiness Lab gaat over de effecten van de smartphone op onze concentratieboog. Hoe vaak komt het niet voor dat ik met iets bezig ben en naar mijn telefoon word gelokt met een onzinnige melding (“Pietje Puk heeft iets gepost op zijn wall!”). Een afgeleid leven is een ongelukkiger leven, zo blijkt, en als dat rotding één ding goed kan is het wel ons afleiden van het nu, wat zich zou afspelen voor onze ogen als die niet aan een scherm gelijmd zaten. Maar ja, vind je het gek. Onze telefoon bevat elk muziekalbum ooit gemaakt, elke film, elke serie. Boeken, blogs, tijdschriften, de website van Glamour: met zoveel entertainment in je broekzak is het eigenlijk een wonder dat er überhaupt nog iets uit onze handen komt. En dan heb ik het nog niet eens over de achilleshiel van vrijwel iedereen die ik ken: sociale media.

Waarom is sociale media zo verslavend?

De Netflix documentaire The Social Dilemma onthult hoe het sociale media worstje gemaakt wordt. En dat is behoorlijk onsmakelijk. Heb je je weleens voorgenomen om één YouTube video te kijken, een TED Talk bijvoorbeeld of een compilatie van de leukste uitspraken uit Chateau Meiland, om anderhalf uur later op te schrikken uit een soort wakkere coma waarin je video na video na video na video hebt aangeklikt? Dat is geen toeval of een zwaktebod van jou, maar een bewuste strategie van de uiterst uitgekookte mensen achter de knoppen. Het is in het belang van de adverteerders dat jij zo lang mogelijk online bent. Elke smerige truc wordt uit de kast gehaald om ons zo lang mogelijk te laten scrollen en steeds maar terug te laten komen. Naar de plek waar we gebombardeerd worden met onhaalbare schoonheidsidealen, naargeestige trolls en malle complot theorieën (#ikdoenietmeermee, anyone?).

Eenzijdig beeld

Je zou kunnen stellen dat de documentaire een eenzijdig beeld schetst. Sociale media verbindt ons namelijk ook (weliswaar oppervlakkig) met elkaar en kan grote groepen mensen over de hele wereld in een mum van tijd mobiliseren - zoals we nu zien met de Black Lives Matter beweging. En niemand kan ontkennen dat de smartphone een technologisch wonder is dat ons leven op veel vlakken verrijkt heeft. Maar wegen de kosten tegen de baten op? Dat ik soms liever op mijn telefoon zit dan dat ik met mijn kinderen praat, dat ik me geen seconde meer kan vervelen of dat ik geeneens anderhalf uur naar een film kan kijken zonder écht even op te moeten zoeken waar ik die acteur ook alweer van ken? Ik heb het antwoord niet, mocht je daarop hopen. Voor nu heb ik Instagram en YouTube (mijn twee grote zwaktes) voor de zoveelste keer van mijn telefoon gegooid. Mijn telefoon staat tegenwoordig de hele dag op ‘niet storen’ en doormiddel van een Chrome extensie zie ik geen recommendations meer op YouTube. Misschien moet ik toch eens op zoek gaan naar mijn oude Blackberry. We pingen!

This content is created and maintained by a third party, and imported onto this page to help users provide their email addresses. You may be able to find more information about this and similar content at piano.io
Advertentie - Lees hieronder verder
Meer van Talking points