Columnist Eline: "Ik heb even geen zin om positief te denken"

"Ik geloof ook in de kracht van af en toe heel stevig van iets balen"

portrait of young confident woman with pink hair
Caroline Tompkins / Refinery29 for Getty ImagesGetty Images

Eline Cordie (34) was de afgelopen vijftien jaar onder andere go-go danseres, suikerspinverkoopster en mislukt fotomodel. Nu schrijft ze elke week voor Glamour over alles wat haar bezighoudt.

Daar gaan we weer. Lockdown: The Sequel. Nu deze week opnieuw strenge maatregelen zijn afgekondigd moet ik toegeven dat de moed me even in de schoenen is gezonken. Ik snap natuurlijk dat het nodig is, hoe graag ik ook zou willen dat het niet zo was. Maar. Maar.

Lockdown

Ik baal er gewoon flink van. Wéér van alles uit mijn hoge hoed moeten toveren om vijf weken lang mijn kinderen te vermaken en tussen de bedrijven door nog wat werk te doen. Knutselwerkjes, Duplo torens en bordspelletjes zijn hartstikke gezellig hoor, daar niet van, maar na een week of twee gaan ze je behoorlijk tegenstaan. Geen bioscopen, geen cafés, geen musea, geen bibliotheken om de zinnen even mee te verzetten. Lege bussen, lege straten. Het fijne koffietentje naast mijn huis dat alwéér dicht moet. En ondanks dat ik weet dat ik uiteindelijk wel zal moeten, heb ik momenteel even geen zin om een optimistische draai te geven aan wat gewoon een enorme kutsituatie is.

Positief denken

Ik geloof best in de kracht van positief denken. Maar ik geloof ook in de kracht van af en toe heel stevig van iets balen. Soms kan het zo fijn zijn om gewoon toe te geven aan je chagrijn, om bij de pakken neer te zitten, om te klagen en te zeuren en jezelf heel erg zielig te vinden. Om even lekker te zwelgen in wat er allemaal níet kan. Het is nu modieus om in elke tegenslag een ‘uitdaging’ te zien. We moeten onze dromen manifesteren en met onze energie positiviteit aantrekken, we moeten met z’n allen weer spelt en bloem uit de krochten van de voorraadkast trekken en puzzels maken en weekendjes weg in eigen land naar pittoreske vakantiehuisjes met pittoreske open haarden en met matchende pyjama’s en stomende mokken warme chocomel poseren voor de Kerstboom. Maar ik heb daar even helemaal geen zin in. Want er is zoveel dat ik mis.

This content is imported from {embed-name}. You may be able to find the same content in another format, or you may be able to find more information, at their web site.

Alles wat niet kan

Ik snak naar een volle kroeg en een dansvloer waar je zo dicht op elkaar staat dat je elkaars zweet kunt ruiken. Ik wil dansen en me helemaal klem zuipen en hard kunnen praten en lachen, zonder me zorgen te maken over het speeksel dat in de rondte vliegt. Ik wil mijn vrienden en familie weer kunnen knuffelen. Ik wil uit eten, ik wil naar een concert, ik wil naar een festival, ik wil met een propvol vliegtuig op vakantie naar een ver zonnig land en ik wil niet meer krampachtig met een boog om mensen heen hoeven lopen.

Het zal wel weer snel overwaaien, deze pestbui. En dan ben ik weer vol goeie moed en goeie zin en zeg ik dingen als “ik vond het eigenlijk best fijn om lekker veel thuis te zijn.” En dan meen ik het nog ook. Maar vandaag even niet.

This content is created and maintained by a third party, and imported onto this page to help users provide their email addresses. You may be able to find more information about this and similar content at piano.io
Advertentie - Lees hieronder verder
Meer van Talking points