Column Eline: "Weg met dat taboe op dutjes"

"Het motto I’ll sleep when I’m dead is op mij absoluut niet van toepassing"

people in nature, photograph, grass, photography, child, fun, happy, tree, love, romance,
Sophie van der Perre

Eline Cordie (34) was de afgelopen vijftien jaar onder andere go-go danseres, suikerspinverkoopster en mislukt fotomodel. Nu schrijft ze elke week voor Glamour over alles wat haar bezighoudt.

Dutjes

Slapen is een van mijn meest favoriete bezigheden. Er bestaan meerdere kinderfoto’s van mij waarop ik midden op de dag in slaap ben gevallen: met mijn hoofd op de keukentafel, met in één hand nog een wasco krijtje, of met de kat op schoot op de bank. Nog steeds ben ik een groot liefhebber van dutjes. Het motto I’ll sleep when I’m dead is op mij absoluut niet van toepassing. Ik snap niet waarom je jezelf zoiets fijns zou ontzeggen, dat ook nog eens supergezond én gratis is.

'I’ll sleep when I’m dead is op mij absoluut niet van toepassing'

Ik beheers onderhand de kunst van het perfecte dutje. Allereerst is noodzakelijk dat deze niet te lang is, maximaal dertig minuten. Anders word je namelijk wakker met het “wie ben ik, waar ben ik, welk jaar is het?”-gevoel en voel je je in plaats van uitgerust eerder halfdronken. Er is wetenschappelijk bewezen dat een dutje eigenlijk niet langer dan 20 minuten moet duren, maar omdat het mij meestal even kost om in slaap te vallen reken ik een marge van 10 minuten. Ook belangrijk is om jezelf geen druk op te leggen om te slapen. Dat werkt meestal averechts. Twintig minuten je ogen sluiten en je gedachten de vrije loop te laten, eventueel met behulp van een van de vele meditatie apps zoals Headspace of Calm, kan al wonderen doen.

Fris als een hoentje

Qua tijdstip op de dag wordt meestal aangeraden om niet te laat in de middag te dutten omdat dat ervoor kan zorgen dat je ’s avonds niet in slaap kunt komen. Na grondig onderzoek ben ik tot de conclusie gekomen dat rond 13:00 ’s middags voor mij het perfecte moment in de werkdag is om even te gaan liggen.

Jarenlang vocht ik na de lunch met al mijn macht tegen de behoefte om even te slapen en zat ik kwijlend en knikkebollend boven mijn toetsenbord. En deed ik de rest van de dag alsof ik aan het werk was maar kwam er eigenlijk vrij weinig uit mijn handen. Maar sinds ik mezelf toesta dat half uurtje rust te nemen ben ik de rest van de dag zo fris als een hoentje en voelt het alsof ik de hele wereld weer aan kan.

Taboe op dutjes

Ik heb het idee dat er best een beetje een taboe rust op dutjes in onze met productiviteit geobsedeerde cultuur. Hoe meer je jezelf afbeult, hoe meer uren je maakt en hoe donkerder de kringen onder je ogen, hoe beter lijkt wel. Want ‘druk druk druk’ zijn is een teken dat je goed bezig bent en slapen is voor sukkels. De verheerlijking van verslaafd zijn aan je werk en/of productief zijn heet ook wel hustle culture en wordt direct in verband gebracht met burn-out klachten. We weten allemaal dat voldoende rust nemen essentieel is voor je mentale en fysieke gezondheid. Maar toch komt het er vaak niet van. We vinden het moeilijk onszelf die rust te gunnen.

Ik pleit voor meer dutjes voor iedereen. Nu zullen niet alle werkgevers verheugd zijn met het idee dat hun werknemers een half uur onder hun bureau gaan liggen na de lunch. Maar aangezien we voor afzienbare tijd toch allemaal thuis werken is het misschien wel de perfecte tijd om het dutje te omarmen.

This content is created and maintained by a third party, and imported onto this page to help users provide their email addresses. You may be able to find more information about this and similar content at piano.io
Advertentie - Lees hieronder verder
Meer van Talking Points