Reality: 'Mijn burn-out bleek een schildklieraandoening te zijn'

Toen mijn lichaam me zomaar in de steek liet, opeens, zonder duidelijke reden, was dat eng

hansen  gretel   backstage   mercedes benz fashion week australia 2019
Lisa Maree WilliamsGetty Images

Toen Sara (27) chronisch vermoeid was dacht dat ze een burnout had, maar het bleek een schildklieraandoening te zijn. Tijdens het hele proces voelde Sara zich ontzettend alleen, ondanks dat het bij veel vrouwen voorkomt. Aan Glamour vertelt ze haar verhaal.

Ongeveer een jaar geleden kreeg ik klachten. Ik was ongelooflijk moe. Op sommige dagen was het zó erg dat ik moeite had met volle zinnen maken – het leek soms alsof ik in slow motion leefde. Mensen in mijn omgeving dachten dat ik misschien een burn-out had. En inderdaad, toen ik de symptomen van een burn-out opzocht kon ik me er helemaal in vinden. Het zou ook best te verklaren zijn, want ik nam ontzettend veel hooi op mijn vork: een full time stage, een pittige master aan de universiteit en ik probeerde nog een sociaal leven te onderhouden. Burn-out verschijnselen, dat zal het wel zijn.

"Ik wist niet eens wat een schildklier deed"

Op een dag lag ik in het park met vrienden, en was ik zó uitgeput dat ik naar huis ben gegaan om te rusten. Terwijl we níets aan het doen waren! Mijn vrienden stelden voor dat ik toch eens een dokter moest bellen. De dokter vermoedde ook dat ik een burn-out had, maar wilde voor de zekerheid eventjes mijn bloedwaarden controleren. In gevallen van vermoeidheid dat er bijvoorbeeld ook sprake zijn van bloedarmoede. Toen de uitslag van het bloedonderzoek binnen was gekomen, belde mijn dokter met slecht nieuws: mijn schildklier werkte te langzaam.

Ik moest eerlijk bekennen dat ik niet eens echt wist wat een schildklier deed: waarschijnlijk heb ik tijdens die les op de middelbare school niet goed opgelet. Voor iedereen die ook een opfrisser nodig heeft: de schildklier produceert de hormonen T3 en T4. Deze schildklierhormonen spelen een belangrijke rol bij de de stofwisseling, en als ze niet voldoende aanwezig zijn kan het lichaam niet goed functioneren.

Sterke medicijnen

Ik kreeg sterke medicijnen die een ontzettende impact hadden op m’n lichaam (en eigenlijk nog steeds). Ik kreeg last van hartkloppingen, een druk op mijn borst, stuiptrekkingen en ik werd heel onrustig. Omdat mijn lijf niet meer als mijn lijf voelde, verloor ik een beetje het vertrouwen in m’n lichaam. Ik had geleerd dat er altijd maar één ding was dat je voor áltijd bij je zult hebben: je lichaam. Toen het me zomaar in de steek liet, opeens, zonder duidelijke reden, was dat eng.

Als je continu je hart voelt, word je je ook ontzettend bewust van je eigen sterfelijkheid. Dat hart kan ieder moment stoppen. Daaruit kwamen ook paniekaanvallen. De eerste keer wist ik niet wat eens wat een paniekaanval was, dus dacht ik echt dat ik doodging. Ik zat op dat moment in de bioscoop en kreeg het enorm benauwd, en ik kreeg hartkloppingen. Ik ben de zaal uitgerend en iemand heeft een ambulance gebeld. Uiteindelijk was er dus niks aan de hand.

"Ik voelde me zo alleen in het proces"

Het is geen dodelijke aandoening en het komt bij veel vrouwen voor. Daar kwam ik later achter, maar ik voelde me zo alleen in het proces. Ook al zit ik nu nog steeds niet op de juiste hoeveelheid medicijnen, ik begin langzaam het vertrouwen in mijn lichaam terug te vinden. Ik weet wat mijn lichaam nodig heeft om het goed te laten werken: veel liefde. En ook al is er geen duidelijke reden waarom of hoe deze aandoening is ontstaan; ik denk dat het binnen in m’n lichaam is ontstaan door een hele grote druk en veel stress. Dus alsjeblieft, neem je rust. Voel aan wat je lichaam nodig heeft en geef het liefde. En als je dus soortgelijke klachten hebt, schroom je niet om de dokter te bellen.

This content is created and maintained by a third party, and imported onto this page to help users provide their email addresses. You may be able to find more information about this and similar content at piano.io
Advertentie - Lees hieronder verder
Meer van Power