Reality story: 'Scientology maakte mijn relatie kapot'

Stef werd smoorverliefd op Lea, maar haar geloof in Scientology werd steeds extremer

caucasian woman with hair blowing in wind
Vladimir SerovGetty Images

Stef (34) werkt in de muziekindustrie en verhuisde voor zijn werk naar Los Angeles. Daar ontmoette hij Lea. Alles ging ze voor de wind, tot haar geloof in Scientology het ze een stuk moeilijker maakte. Aan Glamour doet hij (anoniem) zijn verhaal.

Ik ontmoette Lea enkele jaren geleden op een feestje van de muziekindustrie. Eén van de artiesten waar ik mee werk had haar goede vriendin meegenomen naar zo'n typisch Hollywood-feestje. Ze had een twinkel in haar ogen, ze was spontaan en we hadden meteen een klik. Met het uitzicht over de lichtjes van LA, kon het haast niet anders dan dat we verliefd werden. Die avond ging ze met me mee naar huis, maar de connectie was dieper dan alleen seksueel. Lea bleef drie dagen in mijn huis – seks, eten, praten, seks, praten. Zo'n weekend. We waren meteen hoteldebotel.

Een fascinatie met Scientology

De gesprekken gingen alle kanten op. Op een gegeven moment vroeg ze me of ik religieus ben. Nee, eigenlijk niet. Behalve dat ik gedoopt ben, heb ik vrij weinig met geloof. 'Jij?' vroeg ik. Ze vertelde dat ze sinds een paar jaar aangesloten was bij een Scientology-gemeenschap. Ik dacht even dat ze een grapje maakte. Ik heb best een fascinatie met Scientology, omdat ik het hele concept gewoon... bonkers vind. Een religie geschreven door een science-fiction schrijver, die meer weg heeft van een geldkloppende, onderdrukkende cult.

Mijn fascinatie begon met het zien van een South Park-aflevering waarin werd uitgelegd wat Scientologists geloven. Iets met een planeet en een vulkaan waar geesten uit waren ontsnapt die naar de aarde kwamen en ene Lord Xenu... En als je hoofdpijn hebt, dan zou zo'n buitenaardse vulkaan-geest je dwarsliggen. Interesting. Daarna nog vele docu's gekeken. Over onder meer de levels: in dit geloof kom je in steeds hogere 'levels' terecht, waar je meer te weten komt over de religie zelf. Big red flag. Over de hoge bedragen die worden gevraagd voor energie-lezingen, die verplicht zijn als je tot een hoger level wil komen. Het hele verhaal klinkt shady as fuck.

'Het is niet zo erg als het lijkt'

Goed. Ik zat daar in gesprek met het meisje waar ik tot op dat moment nog geen enkele flaw aan heb kunnen ontdekken. Ik vraag haar naar haar ervaringen. En de reden. En of ze niet gehoord had wat er allemaal over Scientology wordt gezegd. Ik merkte dat ze lichtelijk geïrriteerd werd. Niet per se naar mij, maar naar de wereld toe. "Iedereen doet alsof Scientology een cult is, maar in het echt zit het zo anders. Het is een hele fijne community en Dianetics (een soort therapie-vorm van het geloof, red.) heeft mij ontzettend geholpen." Ze verzekerde me ervan dat het echt niet zo erg is als het lijkt, en dat mensen haar religie graag als zondebok gebruiken omdat ze het niet begrijpen. Het alien-geest-vulkaan-verhaal zou complete onzin zijn. Fake news.


Fijne vrienden

Ik schrok er wel een beetje van, maar Lea was een heel normaal meisje. Geen deranged Tom Cruise die bij Oprah op de bank springt. Geen brainwashed cult-lid. Voor de rest ging het ontzettend goed tussen ons. Enkele weken, zelfs maanden gingen voorbij, we zagen en spraken elkaar veel en het hele Scientology-gesprek kreeg geen vervolg. Het leek niet een enorm groot deel van haar leven, dus soit. Na een poosje leerde ik haar vriendenkring kennen. Die bestond uit... eh, ja. Hoe zeg ik dit vriendelijk? Aan lager wal geraakte sitcom-acteurs, meisjes die in de jaren '90 wat rolletjes hadden gehad als de mean girl in tienerfilms, scenaristen die nooit echt aan een groot project hadden gewerkt, regisseurs die niet verder waren gekomen dan ooit een keer een Pampers-commercial. Hollywood barst van dat soort mensen en dat is totaal niet erg, maar deze waren... Apart. Ik kan mijn vinger er niet op leggen. Na verloop van tijd werd het duidelijk: dit waren haar Scientology-vrienden. En ik paste er echt niet tussen.

Dit zal niet de eerste relatie zijn waarin iemand geen mega fan is van de vrienden van zijn / haar partner. Dus dat vormde op zich niet het einde van de wereld. Ik drukte wel bij Lea uit dat ik het jammer vond dat ik het gevoel had dat ik niet echt aansluiting kon vinden in haar vriendengroep. Ik suggereerde dat het misschien door het Scientology-haakje kwam. Daardoor schoot ze uit d'r slof. Hoe durfde ik haar religie daarbij te betrekken? Nee, fair point. Had ik niet moeten zeggen. Ook hier kwamen we wel uit. Zij had haar eigen tijd met haar vriendenclub, en zij sloot regelmatig aan bij die van mij. En daarmee hadden we een heel leuk leven.

Geldklopperij

De relatie ging top. We waren smoorverliefd. Het Scientology-deel was een totale non-issue. Ja, ze ging regelmatig naar bijeenkomsten, steeds vaker. Maar ergens vond ik het ook wel weer mooi: ze deden veel goeds voor de community. Ik had nog niks gehoord over aliens. Wie was ik eigenlijk om te oordelen? Op basis van een South Park-aflevering? Really?

Na een jaar trok Lea bij me in. Vanaf dat moment hadden we het over trouwen. Kindjes, zelfs. Maar met het samenwonen begon het gezeik. Lea was met een aantal jaren nog redelijk nieuw in de kerk, en daarmee nog een low-level Scientologist. Dan líjkt het ook allemaal nog een feest. Maar nu ik dichter op haar financiën zat, kwam ik erachter hoeveel geld ze naar de kerk toe sluisde. Duizenden dollars. Voor e-metering. Voor leesmateriaal. Aan giften. Het werd de bron van alle ruzies in onze relatie. Het hele community-gedeelte en therapie-gedeelte snapte ik nog. Maar hoe kon zij zó erg geloven in een 'religie' die pas ergens in de jaren 50 is geschreven door – letterlijk – een science fiction-schrijver, dat ze er bijna de helft van al haar geld aan uitgaf? Ik vond het steeds moeilijker te verdedigen. Als ik met iemand samen ben mogen zij met hun geld doen wat ze willen, maar hier kon ik met m'n kop niet bij.

Olievlek

Zij wilde dolgraag kindjes, maar stond erop dat ze dan in het Scientology-geloof werden opgevoed. Daar was ik het niet mee eens. Haar vrienden uit de kerk begonnen steeds moeilijker te doen over het feit dat ik kritisch was, en dat ik geen interesse had om me aan te sluiten bij hun 'community'. Het werd steeds giftiger, tot een punt waarop het als een olievlek onze relatie overnam. Het sprankelende meisje waar ik verliefd op werd, werd bitter en kattig en trok steeds meer naar de Scientology-club toe. Op een gegeven moment waren we het erover eens: dit kan zo niet langer. Ik kon haar steeds moeilijker serieus nemen, en vanuit haar oogpunt was ik natuurlijk de slechterik. Scientology betekende het einde van onze relatie. Hoe het nu met haar gaat, weet ik niet. Maar ik hoop dat ze voorzichtig doet. Wat ik in die docu's zag bleek na verloop van tijd toch niet zo ver van de waarheid te liggen.

This content is created and maintained by a third party, and imported onto this page to help users provide their email addresses. You may be able to find more information about this and similar content at piano.io
Advertentie - Lees hieronder verder
Meer van Reality