Jorik bezwangerde een Australisch meisje en ze besloot het te houden

Playboy Jorik gaf zijn leven in Amsterdam op en nam zijn verantwoordelijkheid

reality story
Glamour NL

Jorik (32) zag zijn leven een hele andere wending nemen toen hij de Australische Ellie na een Tinder-date per ongeluk bezwangerde. Ze besloot het te houden en wilde daarna terug verhuizen naar haar familie. Jorik nam zijn verantwoordelijkheid, gaf zijn leven in Amsterdam op en woont nu in Adelaide. Aan Glamour vertelt hij zijn verhaal.

De avond van je leven

"Ik was 27 en ik was een heerlijk leventje aan het leiden in onze hoofdstad. Elke avond had de mogelijkheid om de avond van je leven te zijn. Genoeg mooie vrouwen om een collectie aan losse dates mee te hebben. Ik nam het ervan, maar ik wist ook dat het een houdbaarheidsdatum had. Ik kon niet elke vrijdag en zaterdag (en soms ook eens een dinsdag of woensdag) in de club staan, én mijn baan onderhouden. Het begon ook wel saaier te worden. Hoe vaak kan je met random meisjes mee naar huis gaan en de volgende ochtend awkwardly weggaan voordat het saai wordt?

Een hele volwassen gedachte, maar eigenlijk was ik daar nog helemaal niet met mijn hoofd. Ik had mezelf verteld dat dít succes was: veel vrienden, veel feest, veel seks. Op een avond ging ik een drankje doen met één van mijn vele Tinder-veroveringen: een Australisch meisje genaamd Ellie. Haar slimme humor en de guitige twinkel in haar ogen deden iets anders met me. Niet dat ik daar op dat moment voor open stond. Het werd een avond als zovelen; we spraken laat af, zodat de bar in mijn straat op een bepaald moment dicht zou gaan, mijn standaard truc. "Oh shit, we moeten hier weg, maar het is nog wel gezellig, toch? Ik heb nog wel wat biertjes in de koelkast staan." Classic.

This content is imported from {embed-name}. You may be able to find the same content in another format, or you may be able to find more information, at their web site.

Comfortabel

Ellie zag het wel zitten en volgde me naar mijn studiootje. De gesprekken waren interessant, Ellie vertelde me over haar leven en hoe ze een jaar geleden in Amsterdam beland was vanwege haar werk. We gingen met elkaar naar bed, de volgende ochtend haalden we nog een koffietje in de buurt en ik was ervan overtuigd dat ik haar daarna niet meer zou zien. Ellie bleef me appen en wilde me graag nog een keer zien. Ik kon erg met haar lachen, dus ik vond het wel prima. We spraken bij mij thuis af, hadden seks, keken een film. Zo ging het over de volgende weken een paar keer. Ondertussen pikte ik wel nog meisjes op in de kroeg, maar de rust met Ellie was eigenlijk wel comfortabel.

Nee, nu

Enfin, je hebt de titel van het stuk gelezen dus je weet wat er komen gaat: enkele weken later belt Ellie me op of ze naar me toe kon komen. Ik was bij m'n vrienden dus vroeg we elkaar morgen konden. 'Nee, nu,' zei ze met een trillende stem. Tja, op dat moment spoken er honderden dingen door je hoofd, maar mijn eerste gedachte was: 'Ze denkt dat dit meer is dan het is, en heeft gehoord van de andere meisjes'. Dat was in die tijd geen unicum. Ellie kwam een paar uur later naar m'n huis en vertelde me dat ze zwanger was. En ja, ze wist zeker dat het van mij was. Tering.

Bekijk ook: Hoe populaire Tinderaars van DM naar date gaan

Oké, mijn eerste gedachte: wanneer ga je het weg laten halen en – vond ik destijds heel nobel van mezelf – wil je dat ik met je mee ga? Maar het werd al snel duidelijk dat Ellie dat niet van plan was. Ze wilde het kindje graag houden. Het voelde alsof ik de grond onder me voelde wegzinken. Natuurlijk dacht ik weleens na over een pregnancy scare, maar ik had nooit gedacht dat het met een meisje zou zijn dat het wilde houden.

Je maakt een grap, toch?

Mijn eerste reactie was ongeloof: je maakt een grap toch? Daarna kwam anxiety en toen woede. Ja, ik weet dat een vrouw de uiteindelijke beslissing maakt over haar lichaam en haar leven maar – ik kon toch geen váder worden nu? We hebben er de hele nacht over gepraat, maar ze wist het zeker. Okay. Dan moet ik ook mijn verantwoordelijkheid nemen. Ik zei dat ik even moest nadenken maar dat ik er voor haar ben.

Het was even moeilijk navigeren: betekende het feit dat ze zwanger van me was nu ook dat we een relatie hadden? In de eerste instantie vond ik van niet. Onze comfortabele avondjes vielen weg, omdat ze een hele andere lading hadden gekregen. We zagen elkaar veel minder en vooral bij koffietentjes, er hing altijd een ongemakkelijke sfeer. Ik ging met haar mee voor een echo en daar raakte het me pas echt. Holy shit, een kindje. Met Ellie. Lieve, leuke Ellie.

Er veranderde iets in mij. Ik accepteerde mijn situatie en wilde er ineens enorm voor Ellie zijn. En zo groeide onze situatie toch uit tot een relatie. Omdat zij huisgenoten had en ik in een studiootje woonde, kregen we voorrang voor een woning. Tijdens de zwangerschap groeiden we steeds dichter naar elkaar toe. Die volwassen gedachten die ik eerder al even benoemde, begonnen zich in m'n hoofd te nestelen: fuck it, ik ben klaar met al dit feesten – hoe leuk was het écht?

Een nieuw hoofdstuk

Fast forward, enkele maanden later werd ons zoontje geboren. Heel gek, ik voel me zelf ergens nog een kind en ineens moet je voor een baby zorgen – is dit hoe alle ouders zich voelen? But we made it work. Ik merkte wel aan Ellie, al tijdens de zwangerschap, dat ze het heel moeilijk vond dat ze zo ver van haar familie verwijderd was. Haar ouders konden niet zomaar op bezoek komen en tijdens zo'n periode wil je, zo veel als het kan, gewoon advies en hulp van je moeder. Toen ons jochie een half jaar oud was, kwam bij Ellie het hoge woord eruit: "Ik wil niet meer in Amsterdam wonen. Ik mis Australië, ik heb mijn familie nodig." Dit is iets waar we het de afgelopen maanden natuurlijk wel over hadden gehad. Ik stond er wel voor open, al vond ik het ook ontzettend moeilijk om alles wat ik hier heb opgebouwd achter me te laten. Aan de andere kant voelde ik misschien ook dat het nodig was. De chaos van Amsterdam achterlaten betekende ook de onvolwassen party animal-versie van mezelf achterlaten.

We begonnen een heel nieuw hoofdstuk in Adelaide. Met haar ouders, haar vrienden. Als iemand me voordat ik Ellie had ontmoet had verteld dat mijn leven zo'n wending zou nemen, had ik ze uitgelachen. Maar het is goed zo. We zijn gelukkig. Onze jongen is nu vier. We zijn inmiddels getrouwd, deels omdat dat het verblijf makkelijker maakte, maar ook omdat onze relatie en ons gezinnetje zo ontzettend hecht is geworden. Soms weet je niet wat je nodig hebt tot het op je pad komt.

This content is created and maintained by a third party, and imported onto this page to help users provide their email addresses. You may be able to find more information about this and similar content at piano.io
Advertentie - Lees hieronder verder
Meer van Reality