Reality: ik verloor mijn moeder terwijl ik zwanger was van mijn eerste kind

"Ik kon mijn geluk niet delen met de persoon met wie ik het het allerliefst zou willen delen"

plaid, red, pattern, tartan, textile, design, dress, photography,
Japser Rens van Es

Vorig jaar was Saskia van Rij (26) zwanger van haar eerste kindje, terwijl artsen haar hadden verteld dat ze niet op de natuurlijke manier zwanger zou kunnen worden. In datzelfde jaar werd bekend dat haar moeder kanker had. Maar áls je kanker had, dan bij voorkeur deze variant: de meeste patiënten genezen er namelijk van en hebben daarna nooit meer ergens last van. Bij de moeder van Saskia zag alles er ook naar uit dat ze zou genezen. Toch overleed ze plotseling in juni 2019. Saskia begon haar verhaal op te schrijven als verwerking - en dat werd een boek. Aan Glamour vertelt ze haar verhaal.

Twee heel dikke roze strepen

Mijn moeder keek zo onwijs uit naar haar eerste kleindochter. Het was ook allemaal zo bijzonder gelopen. In december 2018 kreeg ik van de gynaecoloog te horen dat ik niet natuurlijk zwanger kon worden. In diezelfde periode kreeg mijn moeder te horen dat ze kanker had. In januari zou ze beginnen met chemotherapie. Ik voelde me de maanden na die uitslagen zelf niet heel lekker, maar dat vond ik niet gek: het was ook nogal wat om te verwerken. Een zwangerschap kwam niet in me op. Dat mijn menstruatie uitbleef, baarde me ook niet echt zorgen; ik sloeg wel vaker een maand over – soms zelfs een halfjaar. Toch besloot ik in februari een test te doen. Ik paste geen enkele beha meer en die menstruatie bleef nu toch wel heel lang uit. En ja hoor: na 30 seconden verschenen er twee heel dikke roze strepen op de test.

In eerste instantie schrok ik er nogal van. We waren in onze relatie nog niet bezig met kinderen. We waren nog niet heel lang samen en genoten volop van ons vrije leven. Toch wist ik al heel snel: dit kindje hoort bij ons. Mijn vriend had iets meer tijd nodig om te wennen, maar toen we de week erop bij de verloskundige waren en een heel klein mensje op de echo verscheen, druk kickboksend, braken bij hem de tranen uit. "Dit gaat niet weg," zei hij. Meteen waren we verliefd. En dolblij met ons kleine wondertje. Ik bleek al 12 weken zwanger te zijn (oeps), dus we mochten het meteen ook aan anderen gaan vertellen.

Een enorme boost

Voor mijn moeder was haar kleindochter een enorme boost. Ze bleef altijd positief, maar had het zeker ook moeilijk. Maar haar kleindochter was iets om naar uit te kijken. Ze was enorm blij. We maakten de afspraak dat ze elke week zou oppassen. We werden overladen met felicitaties van mensen die ik totaal niet kende – ook per post. Collega’s, vrienden, vage kennissen: mijn moeder had het trots aan iedereen verteld. En iedereen stuurde een felicitatie. Het was bizar, maar ook tekenend voor hoe mijn moeder was. Enthousiast, lief, zorgzaam. Eén gesprek met mijn moeder en ze kende je door en door. Als ze je jaren later nog eens tegenkwam, wist ze nog precies wie je was.

Ineens ging het mis

In april 2019 hadden we een controleafspraak voor mijn moeder bij de oncoloog. Alles zag er onwijs goed uit. De klieren die eerst door de kanker opgezet waren, waren door de chemotherapie enorm geslonken - of zelfs al niet meer zichtbaar. Wat een enorme opluchting was dat! Mijn moeder zou komende zomer gewoon lekker op de terrassen kunnen zitten, praatjes kunnen maken en kunnen genieten van een kankervrij leven. En nog meer plannen kunnen maken voor haar oppasdag. We zouden samen nog baby-inkopen gaan doen. Alles stond nog op de planning - en we keken overal enorm naar uit. Tot midden mei, toen mama ineens heel moe en kortademig werd.

Mijn moeder werd uit voorzorg opgenomen in het ziekenhuis en kreeg extra lucht toegediend. Steeds bleek het niet genoeg te zijn. Uiteindelijk moest mijn moeder naar de Intensive Care, omdat daar betere apparaten waren. Maar ook daar zaten ze al snel aan het maximum van extra zuurstof dat ze konden toedienen. Daarom besloten de artsen een tube in te brengen, waardoor mijn moeder zelf niet meer zo haar best zou hoeven doen om te ademen. De tube zou dat dan voor haar doen. Mijn moeder belde mijn zus en mij op om het te vertellen. Dat was de laatste keer dat we haar spraken - zonder dat we het wisten. Want wat ze tijdens het inbrengen van de tube aantroffen, bleek erger dan ze ooit hadden kunnen verwachten. De longen van mijn moeder bleken nog maar voor 5% te werken.

Slapen met Ieniemienie in gedachten

Een week lang probeerden de artsen alles wat ze konden. Buikligging, rugligging, medicijnen, testen… Ze zetten alles op alles om haar longen te laten herstellen, maar slaagden er niet in. Op 2 juni 2019 overleed mijn moeder en werd ze voor mij de allermooiste ster aan de hemel.

Mijn vader vertelde me na het overlijden van mama dat ze voor het intuberen had gezegd dat ze aan Ieniemienie zou denken. Ze zou heel even gaan slapen en dromen over haar kleindochter, om daarna weer wakker te worden. Onze dochter was de allerlaatste persoon aan wie mijn moeder dacht, voor ze overleed. In het ziekenhuis hebben we haar nog de officiële naam van haar kleindochter verteld: Nora Mae, roepnaam Noortje. Na het overlijden van mama hebben we de naam Elizabeth nog toegevoegd en werd het Nora Elizabeth Mae. De tweede naam van mijn dochter is de tweede naam van mijn moeder, Noortjes oma.

Bang om te vergeten

De rest van mijn zwangerschap heb ik in een waas beleefd. De eerste periode van mijn dochter was heel vreemd. Het was een periode van intens geluk (en ineens een intense verantwoordelijkheid), maar ik kon dat geluk niet delen met de persoon met wie ik het het allerliefst zou willen delen. Regelmatig zat ik huilend op de bank. Ik miste mijn moeder, ik voelde haar ook niet bij me, maar had dat zó graag gewild.

Ik kwam erachter dat ik heel veel begon te vergeten. Ik had het vaak over de lach van mijn moeder, die altijd herkenbaar door de kamer klonk. Toch realiseerde ik me dat ik niet meer wist hoe die lach precies klonk. Daarom wilde ik al mijn herinneringen aan dat ene jaar vastleggen. Voor mijzelf, zodat ik het niet meer kon vergeten, maar ook voor mijn dochter, zodat zij later ook kon lezen hoe belangrijk zij voor mijn moeder was. En zodat zij mijn moeder, haar oma, toch ook een beetje kan leren kennen.

Ik begon het allemaal op te schrijven. Toen ik dat deelde op Instagram, kreeg ik van veel mensen te horen dat ze het graag wilden lezen. "Zou je geen boek schrijven?" Werd er gevraagd. In eerste instantie wilde ik het niet: ik schreef mijn verhaal over dat ene jaar op voor mijzelf. Voor Noortje. Niet voor anderen. Het is mijn diepste gevoel. Wat als anderen het niks zouden vinden? Toch besloot ik het gewoon te doen. Ik heb 100 keer getwijfeld om het allemaal af te blazen, maar wie A zegt, moet natuurlijk ook B zeggen. En dus zette ik door.

Bijzondere reacties

Inmiddels zijn er al een hoop exemplaren van mijn boek naar hun nieuwe eigenaar gegaan. Veel mensen die mijn moeder kenden, hebben het boek besteld, maar inmiddels zijn er ook veel verkocht aan mensen die haar helemaal niet kenden. Het is zó bijzonder om dan te horen dat ze het gevoel hebben mijn moeder nu een beetje te kennen. Veel mensen delen ook hun eigen verhaal met mij. En dat voelt heel bizar. Ineens heb ik de diepste gesprekken met zowel mensen die ik ken, als complete vreemden. En dat terwijl ik normaal niet de meest sociale persoon ben: laat mij maar schrijven. Toch merk ik dat het enorm helpt. Erover praten gaat steeds beter.

Mijn boek is een persoonlijk verhaal. Het is een stukje rouwverwerking, een stukje persoonlijke ontwikkeling, een stukje liefde. Door het schrijven van mijn boek heb ik ontdekt hoe diep de liefde van een moeder voor haar dochter gaat. Het voelt vreemd om het daar niet met mijn moeder over te kunnen hebben, maar ik weet zeker dat ze die liefde wel heeft gevoeld. Voor mij is het feit dat lezers mijn moeder leren kennen het allerbelangrijkst. Doordat zij dat gevoel hebben, weet ik zeker dat Noortje haar oma door mijn boek ook zal leren kennen. En dat betekent voor mij de wereld.

Het boek ‘De mooiste ster’ is voor €17,50 te bestellen. Meer weten over Saskia? Volg haar dan op Instagram!

This content is created and maintained by a third party, and imported onto this page to help users provide their email addresses. You may be able to find more information about this and similar content at piano.io
Advertentie - Lees hieronder verder
Meer van Reality