Columnist Eline (33): 'Ik was fan van R. Kelly, maar nu wil ik nooit meer naar zijn muziek luisteren'

"Ook ik geloofde zijn slachtoffers niet, maar nu wel"

image
Getty Images

Eline Cordie (33) was de afgelopen vijftien jaar onder andere go-go danseres, suikerspinverkoopster en mislukt fotomodel. Nu schrijft ze elke week voor Glamour over alles wat haar bezighoudt.

Het jaar was 1993. Het internet stond in de kinderschoenen, Bill Clinton was president van Amerika en het album Twelve Play van R. Kelly bezorgde luisteraars over de hele wereld rode oortjes. Zo ook mijn oudere zus en ik. Ik was acht, zij dertien. We hadden nog nooit zoiets gehoord. Nummers als Bump ’n Grind, Sex Me en I Like the Crotch on You (!) lieten weinig aan de verbeelding over.

My mind's tellin' me no, but my body, my body's tellin' me yes
Baby, I don't wanna hurt nobody
But there is something that I must confess (to you)
I don't see nothing wrong with a little bump and grind

(uit het nummer Bump ‘n Grind)

Smeerlap
Met grote ogen keken we naar de bijbehorende clip op MTV en de niet-bepaald-subtiele heupbewegingen van Robert Kelly, gehuld in een zwartleren pak. Hierna volgden nog vele hits: Fiesta (“after the show it’s the afterparty…”), Ignition (remix) en natuurlijk I believe I can fly en The World’s Greatest. Van club banger tot power ballad, Kells was van alle markten thuis. Nog later kwam hij met zijn op z’n zachtst gezegd erg rare “opera” album Trapped in the closet en haakte ik enigszins af. Maar werd op een dronken vrijdagavond Ignition (remix) ingezet stond ik als eerste op de dansvloer. Natuurlijk wisten we allemaal wel dat R. Kelly een smeerlap was, maar daar was hij dan ook niet bepaald geheimzinnig over.

Schaamte
En daarvan had je er wel meer binnen het R&B genre. En ach, dat huwelijk met Aaliyah toen ze 15 was en hij 27... De tijden waren toen ook anders. Mensen deden minder tuttig over zoiets burgerlijks als leeftijdsverschil. Op die manier rationaliseerde ik de beschuldigingen aan hem, die me in flarden bereikten. Zelfs toen in het nieuws kwam dat hij een vermeende harem had wat nog het meest leek op een seks sekte, waarin hij (jonge) vrouwen op allerlei manieren vernederde, luisterde ik – tot mijn schaamte – nog regelmatig naar de Pied Piper of R&B. Maar sinds ik de documentaire-serie Surviving R. Kelly gezien heb, wil ik nooit, maar dan ook nooit meer naar zijn muziek luisteren.

Documentaire
In Surviving R. Kelly vertellen zijn slachtoffers over het emotionele en fysieke misbruik dat ze hebben doorstaan nadat ze, op allerlei manieren, in de ban raakten van R. Kelly. De documentaire laat ook heel goed zien hoe het kan dat hij, ondanks dat hij al sinds 2002 achtervolgt wordt door geruchten van seks met minderjarigen, toch steeds de dans ontspringt. Achter al die hits gingen jarenlang afschuwelijke praktijken schuil die nog altijd voortduren. Robert Kelly blijkt een meestermanipulator, die zijn slachtoffers inpalmt en hersenspoelt tot er niets meer van ze over is.

Wisten wij veel, zou je kunnen denken. Ergens wisten we het misschien wel, maar tegelijkertijd wilden we het niet weten. En dus keken we weg. Omdat het ons niet uitkwam, want we vonden de muziek tof. Omdat onze eerste impuls bij dit soort beschuldigingen nog steeds argwaan is. Omdat we vrouwen vaak niet op hun woord geloven, al helemaal niet als het zwarte vrouwen zijn. Ook ik geloofde zijn slachtoffers niet. Maar nu doe ik dat wel. Ik kan de tijd niet terugdraaien. Maar ik kan nu wel solidair zijn met deze vrouwen.

Wat kun jij doen?
Verwijder alle nummers van R.Kelly uit je Spotify-lijst en onderteken de petitie om het concert van R.Kelly in Nederland te boycotten.


Advertentie - Lees hieronder verder
Meer van Celebs