Recensie Wonder Woman 1984: een lekkere wegkijker voor sprookjes-liefhebbers

Geen zorgen: zonder spoilers

Als je mijn bio ziet (klik op m'n naam om 'm te lezen), weet je dat ik de Marvel-film franchise fantastisch vind. Je begrijpt: I'm a Marvel kinda girl, en zal alle superheldenfilms altijd vergelijken met deze reeks. Zo ook die van concurrent DC, die naar mijn mening niet kunnen tippen aan de humor, onverwachte verhaallijnen en uitgewerkte personages van Marvel. Dat gezegd hebbende, kan ik zo nu en dan ook genieten van een goede DC-film (vooral van The Dark Knight-trilogie). Wonder Woman 1984 stond dan ook op m'n kijklijst. De film is niet in de bioscoop verschenen vanwege de lockdown, maar is online in première gegaan. Je kunt 'm nu on demand zien, onder andere via Pathé Thuis. En dan nu: tijd om 'm te recenseren!

Wonder Woman-films

De grootste reden waarom ik de Wonder Woman-films het kijken waard vind: waar vrouwen veel te vaak alleen bijrollen of sidekick-rollen krijgen, is er (eindelijk!) een filmreeks met een vrouwelijke superheld in de absolute hoofdrol: Diana a.k.a. Wonder Woman. Dat is nogal schaars in de superheldenfilmwereld. Wonder Woman weet dit thema door te trekken: zoals we in de eerste film uit 2017 al zagen, is er een eiland vol vrouwelijke strijders (inclusief onze eigen Doutzen Kroes) die de mensheid moeten beschermen. En in WW84 krijgen we zelfs een vrouw als bad guy girl die gewaagd is aan de protagonist en haar probeert te dwarsbomen.

Wonder Woman 1984

Dan nu WW84. Om maar meteen met de deur in huis te vallen: een meesterwerk kan ik het niet noemen. De humor is het steeds nét niet, het verhaal voelt nogal moralistisch (het is meer een eind goed, al goed-sprookje dan een interessant verhaal) en breek me de bek niet open over het einde (ik zal niet spoileren, maar je snapt vast wat ik bedoel als je het gezien hebt). Waar ik wél van genoot, zijn de flashbacks naar Diana's tijd bij de Amazonen en de geschiedenis die daarbij hoort.

Recensie Wonder Woman 1984

Dat de film zich afspeelt in de jaren '80 geeft een leuk effect; je ziet verschillende retro outfits voorbijkomen, kunt kijken naar kleurrijke sets en de context van de Koude Oorlog wordt duidelijk verweven in het verhaal. De film is niet langdradig of sloom; er gebeurt héél veel in een korte tijd - daar houd ik wel van. En Gal Gadot blijft een goeie Wonder Woman. Al met al is het een lekkere wegkijker als je 'm als zodanig beoordeelt. Voor de echte superheldenfilms die me van begin tot eind geboeid kunnen houden, weet ik dat ik beter af ben bij Marvel.

Mijn beoordeling:

2
5
This content is created and maintained by a third party, and imported onto this page to help users provide their email addresses. You may be able to find more information about this and similar content at piano.io
Advertentie - Lees hieronder verder